Zondag 16/05/2021

RecensieTheater

‘Bovary’ kijkt verder dan de doorsnee theaterstream ★★★☆☆

Maaike Neuville en Koen De Sutter in de KVS-productie 'Bovary'. Beeld Danny Willems
Maaike Neuville en Koen De Sutter in de KVS-productie 'Bovary'.Beeld Danny Willems

Net nu KVS weer open gaat, is op Canvas Bovary te zien: een door Jaco van Dormael geregisseerde verfilming van de voorstelling waarin Maaike Neuville Flauberts iconische personage vertolkt. De grootste verdienste van Bovary is dat Van Dormael verder kijkt dan de doorsnee theaterstream.

Dik twee maanden geleden moest Bovary eigenlijk in première gaan, maar – en hoe beu zijn we het inmiddels om dit zinnetje te schrijven – corona stak daar een stokje voor. Om het werk van KVS-directeur Michael De Cock (die de originele tekst van Gustave Flaubert bewerkte) en zijn Spaanse collega Carme Portaceli (die de voorstelling regisseerde) toch niet verloren te laten gaan, speelden acteurs Maaike Neuville (als Emma Bovary) en Koen De Sutter (als Charles Bovary) hun voorstelling voor de camera’s van Le huitième jour-regisseur Jaco van Dormael opnieuw.

Beide acteurs mogen schitteren in deze to the point-bewerking van Flauberts roman, waarin de romantische Emma haar middelmatige huwelijk met “een lomp, lelijk burgermannetje van niets” probeert te ontvluchten in hartstochtelijke affaires. Het specifieke tijdsgewricht waarin deze update zich afspeelt, wordt nooit helemaal duidelijk: De Cock en Portaceli laten de tijdloosheid van Madame Bovary liever voor zich spreken.

Het uiteindelijke resultaat is meer film dan theater – en dat is goed. Van Dormael speelt in op de sterktes van het filmmedium: hij werkt uitvoerig met close-ups, soms zelfs van enkel Neuvilles ogen of lippen, en hij laat zijn acteurs vaak fluisteren – een techniek die wat moeilijker ligt als je ook het publiek op de balkons moet bereiken.

Nu en dan blijft de mix tussen twee kunstvormen echter wringen. Bovary zet veel in op monologen waarin de acteurs, vooral Neuville, de interne strubbelingen van hun personages onder woorden brengen: dat is een truc die beter werkt op de scène dan op het kleine scherm. Zeker zwierige zinnen als ‘Het verdriet trekt door mijn ziel als de winterwind door verlaten kastelen’, verstoren het intieme verhaal dat van Dormael wil vertellen.

Toch doet Bovary eerder denken aan een arthouse-film als Lars von Triers briljante Dogville dan aan de streams die de afgelopen maanden vooral het gemis van live-theater in de verf zetten. Ook al begint deze film met een panoramisch shot van de schouwburg zelf, en toont Van Dormael ook hoe De Cock en Portaceli van in de zaal het werk van hun acteurs overschouwen.

De scène van KVS blijft bovendien een belangrijk decor in deze film, maar van Dormael kleedt die scène aan met digitale beelden van de stad of van het platteland, en doet zo het theater even vergeten. Voor wie al maanden hongert naar de schouwburg, is dat best verfrissend.

Vanaf 30 april op Canvas en VRT Nu.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234