Maandag 06/04/2020

Boomtown, dag 1: puin ruimen met Madensuyu (****) en Hauschka (***1/2)

Madensuyu.Beeld Alex Vanhee

Exact halfweg de Gentse Feesten is gisteren een van de sympathiekste festivals van de zomer begonnen: Boomtown. Op de Kouter (twee podia, gratis) en in de Handelsbeurs (twee zalen, tegen betaling). Gent zat duidelijk te wachten op deze vijfdaagse vol alternatieve muziek, want op dag één liep de Kouter meteen goed vol voor Steak Number Eight en 65daysofstatic, en zowel Raketkanon als Madensuyu (****) verkocht de concertzaal van de Handelsbeurs uit. Die laatste ging voor een grandioos geluidsbombardement, waarna de Duitse pianist Hauschka (***1/2) de brokken bijeenraapte en er spookachtige composities mee bouwde.

Geen idee welk innerlijk beest PJ Vervondel en Stijn De Gezelle (samen Madensuyu) tijdens dit concert weer te temmen hadden, maar het moet een enorm vervaarlijk gedrocht zijn geweest. De intensiteit waarmee beide Gentenaars hun instrumenten te lijf gingen, joeg de stuipen op het lijf en wanneer ze in 'Ready I' samen naar de maan huilden, verwachtte je elk moment een harige klauw in je nek.

Het mag overigens een wonder heten dat de stokken en vellen van drummer Vervondel een Madensuyu-concert overleven, en het is al helemaal een mirakel dat het hoofd van de rücksichtslos headbangende gitarist De Gezelle niet één keer tegen zijn microfoon aan beukte.

Intussen deelde het duo wel de ene na de andere kopstoot aan het publiek uit: 'Crucem' bijvoorbeeld, met een luchtalarmintro die ons ei zo na richting nooduitgang dreef, en 'Tread On Tread Light', met spijkerharde drumsalvo's, cirkelzaaggitaren en een basdreun die de vloer liet trillen -waardoor we even vreesden dat het geweld van Gaza tot in Gent was doorgedrongen.

Uiteindelijk beperkte Madensuyu zich op Boomtown gelukkig tot louter auditieve bombardementen als 'Give', met z'n grommende groove en catatonische krautrockritme, en het bloeddorstige bisnummer 'No Why No Wow'. Na de verschroeiende doortocht van dit duo zat er in de Handelsbeurs nog maar één ding op: puin ruimen.

De Gezelle, gitarist van Madensuyu.Beeld Alex Vanhee

Dat bleek een geknipte taak voor Hauschka, een wat vreemde snuiter die in zijn thuisstad Düsseldorf gewoon als Volker Bertelmann wordt aangesproken en die met kapotte klanken en gebroken geluiden intrigerende composities in elkaar zette. Zijn instrument: de prepared piano. Een vleugelpiano waarvan de snaren bezaaid lagen met voorwerpen die de klank vervormden.

Op Boomtown speelde Hauschka een handvol werken uit zijn eerder dit jaar verschenen album Abandoned City, dat hij in amper tien dagen tijd opnam in één lange opwelling van inspiratie. De Duitser zit wel vaker in zo'n dagenlange creatieve roes, zo hoorde je in de tot intieme club omgebouwde foyer van de Handelsbeurs. "Dan vergeet ik alles, ook dat moet ik eten. Wanneer ik ontwaak uit mijn trip, denk ik soms: evengoed was de hele stad intussen geëvacueerd, ik had het toch niet gemerkt."

Zijn gemoedstoestand laveert op zulke momenten tussen tevredenheid om het gedane werk en totale vereenzaming. En precies dat dubbelzinnige sentiment herkende hij toen hij een foto zag van een spookstad. "Ik voelde me net als die verlaten parkeergarage in Las Vegas", zei Hauschka laconiek. Hij raakte zo gefascineerd door het onderwerp dat hij zich ging verdiepen in spooksteden. Liefst 2.500 vond hij er over de hele wereld, en negen daarvan werden ook de naam van een compositie op Abandoned City.

Tijdens 'Craco', naar het Italiaanse heuveldorpje dat ontruimd moest worden omdat de grond er begon te verzakken, voelde je in de foyer de gure wind waaien die ook de straten van deze totaal verlaten en intussen half ingestorte gemeente geselt. 'Elizabeth Bay', een Namibisch mijnstadje waar diamant in de grond zit, mixte het vertrouwde (neoklassieke pianomuziek) met het vreemde (nauwelijks als piano herkenbare klanken). Knap hoe Hauschka er met die tracks in slaagde je heimwee te doen voelen naar plekken waar je nooit bent geweest.

Aan het eind van zijn concert haalde Hauschka alle rommel uit zijn vleugel, en hoorde je hoe de bizarre geluiden geleidelijk wegstierven en er een wonderlijk mooie, sierlijke melodie omhoogkringelde. Die verklankte perfect de rusteloze romantiek van dergelijke desolate plekken. Boomtown, een spookstad? Niet zolang het festival zulke uitstekende muziek blijft bieden.

HauschkaBeeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234