Donderdag 02/07/2020

Muziek

Boekingskantoor Toutpartout bestaat 25 jaar: ‘Tot 11 uur ’s ochtends op de lappen met Kurt Vile’

Beeld RV

Hoera! Toutpartout – ontstaan in Sint-Truiden, gevestigd in Gent en vandaag één van de belangrijkste boekingskantoren op de Europese independent concertmarkt – bestaat 25 jaar. En dat mag gevierd worden. Oprichter Steven Thomassen haalt herinneringen op. ‘Mijn ma was mijn eerste secretaresse.’

Vijfentwintig jaar geleden stapte Steven Thomassen – we go way back – binnen op de redactie van Het Belang van Limburg, waar we beiden als freelancer aan de slag waren. Hij ging een boekingskantoor oprichten, en had daarvoor vijf mogelijke namen opgelijst. Ík mocht kiezen. Boiling Point viel meteen af, de andere drie herinner ik mij niet meer, Toutpartout was de beste. Zonder dank.

De afgelopen kwarteeuw groeide Toutpartout uit tot een begrip op de Europese concertmarkt, en dikwijls bleven ook groter wordende vissen als Kurt Vile, Beach House, en Kevin Morby Thomassen trouw. Tussendoor was hij ook manager, eigenaar van platenfirma Labelman, en had hij in Hasselt een platenzaak.

'Er was altijd wel eentje die niet meer in zijn bed geraakte'

Steven Thomassen: “Het is allemaal begonnen toen ik stage deed bij productiehuis Kladaradatsch! (bekend van onder meer Het huis van wantrouwen met Mark Uytterhoeven en Wouter Vandenhaute, red.). Op de eerste dag dat ik er werkte, zochten ze een groepje om in te vallen bij een liveopname in het centraal station van Antwerpen. Ik heb toen Chew A Bone gebeld, vrienden van mij uit Limburg. Bij Kladaradatsch! waren ze tevreden, en bij Chew A Bone nog meer. Die dachten: het eerste optreden dat die gast voor ons boekt, komt meteen live op tv! Dat moet onze manager worden! De jongens van Chew A Bone raadden mij aan bij Hoodoo Club – ook uit Limburg en later nog in de finale van Humo’s Rock Rally – en ineens was ik manager van twéé groepen. Ik ben begonnen in mijn slaapkamer, thuis bij mijn ouders, maar niet veel later ben ik verhuisd naar het chauffagekot van L&S Agency, een bevriende boeker met al wat naam die me wilde helpen. Daar had ik tenminste een fax en een degelijke telefoonlijn. Mijn moeder was het namelijk al snel beu dat ze al mijn telefoons moest beantwoorden terwijl ik op school zat. Mijn ma was mijn eerste secretaresse (lacht).”

In 2002 heb je in Hasselt een filiaal van platenwinkel JJ Records geopend, net op het moment dat de eerste platenwinkels op de fles begonnen te gaan.

“In het begin viel het nog wel mee, hoor. Het was de tijd van het cd’tjes branden, maar downloaden bestond nog niet. Dat er net na de opening vlak voor de deur wegenwerken begonnen die een paar jaar hebben geduurd, was veel nefaster. Vijf jaar hebben we het volgehouden, en dan hebben we de handdoek in de ring gegooid. Het waren heel heftige jaren op financieel gebied, maar we hebben er ook geweldige dingen gedaan: instore concerten met Spoon, J Mascis, Feist, Gonzalez, Songs: Ohia…”

Ben je bevriend met de groepen die je boekt?

“Op het niveau waar ik nu zit, is het vooral een business, en beperkt het persoonlijke contact zich vaak tot handjes schudden na de show en wat smalltalk. Maar dat neemt niet weg dat bijvoorbeeld Kurt Vile of de mensen van Beach House echt wel vrienden zijn geworden. Met Vile ben ik onlangs op Primavera nog tot 11 uur ’s ochtends op de lappen geweest. En ja, dan gebeuren er weleens dingen die eigenlijk niet mogen (lacht).”

Je bent in het bezit van een redelijk beroemde zetel. Zeg nog eens wie er allemaal op geslapen heeft.

“The National, Beach House, Adam Granduciel van The War on Drugs, Gonzalez, Kurt Vile, Spoon… Die hebben niet allemaal met z’n allen in die zetel gelegen, maar er was altijd wel eentje die niet meer tot in zijn bed geraakte. Met Adam ben ik eens stomdronken thuisgekomen, en toen zijn we nog naar Fire Walk with Me beginnen te kijken, die Twin Peaks-film. Adam heeft de aftiteling niet gehaald (lacht).”

Doet het pijn als groepen groter worden en voor een ander boekingskantoor kiezen?

“Uiteraard, zeker als het iets is wat je zelf heel goed vindt. Car Seat Headrest bijvoorbeeld: ik boekte hen voor heel Europa en vond het van het beste wat ik in jaren had gehoord, maar ineens zaten ze bij een Engelse boeker. Ik dacht dat we een warm contact hadden, maar ik heb dat nieuws via via moeten vernemen. En een uitleg heb ik nooit gekregen. Ik boek ze nog steeds voor België en Nederland, maar naar hun muziek kan ik niet meer luisteren.”

Zullen we aan de smeuïge anekdotes beginnen?

“Anekdotes? Goh… (denkt na) Ierland met Hoodoo Club natuurlijk, maar daar was je zelf bij.”

Daar zijn duidelijke afspraken over gemaakt, Steven. Vertel liever over je avonturen met Vincent Gallo.

“Vincent Gallo… Acteur, muzikant, kunstenaar en de vreemdste mens met wie ik ooit heb gewerkt. Vier dagen heb ik met hem doorgebracht – ik had hem geboekt voor Pukkelpop en Paradiso in Amsterdam – en vier dagen lang heb ik het gevoel gehad dat ik meespeelde in een film waarvoor hij het scenario had geschreven. Die man kon met een vingerknip volledig veranderen. Het ene moment was hij heel lief, het volgende moment was het de grootste asshole die je ooit bent tegengekomen.

“Ik herinner me dat we in Amsterdam zaten – waar ik bij aankomst meteen een ander, veel duurder hotel voor hem had moeten boeken – en dat mijn toenmalige vriendin Autumn vroeg of ze hem haar nummer mocht geven, om misschien ooit eens samen te werken. Waarop Gallo zei: ‘Als je voor mij wilt werken, moet ik je eerst neuken.’ Terwijl ik er doodleuk bij zat (lacht). Autumn en ik voelden ons uiteraard zeer op ons ongemak, maar dat was wat hij wilde: mensen constant in de war brengen, met ze spelen, kijken hoe ver hij kon gaan, zodat hij de regie kon voeren.”

Ging je op een bepaald moment ook niet zakendoen met Gallo?

“Klopt, ja. Een voorstel van hem, een halfuur nadat hij tegen mijn lief had gezegd dat hij met haar wilde neuken. Kwam hij uit de douche: ‘Steven, I think you and I should be business partners.’ Warp, het platenlabel waar hij bij zat, had hem gevraagd om een sublabel op te starten, en ik was de geknipte man om dat voor hem in Europa te coördineren. Afgesproken, e-mailadressen en telefoonnummers uitgewisseld: nooit meer iets van gehoord. Ik heb hem één mailtje gestuurd, maar daar heb ik nooit een antwoord op gehad. Hij is na die twee optredens ook nooit meer naar Europa gekomen en heeft al bijna twintig jaar geen muziek meer uitgebracht, en in films zie je hem ook niet meer. Hij zit in immobiliën nu, handelt in oldtimers, en in alles waar veel geld mee te verdienen valt. Op zijn website kon je op een bepaald moment zelfs flacons met zijn sperma kopen. Een echte republikein, zware Trump-fan ook.”

Wat is het grote verschil met vijfentwintig jaar geleden?

“Alles gaat veel sneller. Toen ik begon, ging alles via fax. Je kon niet op restaurant zitten en zeggen: ‘Sorry, ik moet snel even een fax doen.’ Nu word je voortdurend gebombardeerd en iedereen verwacht binnen de vijf minuten een antwoord. Je kunt makkelijker en veel sneller mensen bereiken, maar rust is er nog maar zelden bij. Vroeger begon je in februari of ten vroegste januari groepen te boeken voor de festivals, nu moet je daar minstens een jaar op voorhand al mee bezig zijn.”

Laatste vraagje: ik kwam vroeger dikwijls bij jou over de vloer, maar onlangs las ik op de website van StuBru dat Matt Berninger van The National ooit nog in je tuin met je hond heeft zitten spelen. Een hond? Waar had je die in godsnaam zitten?

(lacht): “Ze hadden mij verkeerd begrepen: dat was de hond van de buren. Heel raar dat je dat nu pas hebt gelezen. Een halfjaar geleden heb je mij een sms gestuurd: ‘Heb over u gedroomd. Gij had nen hond, en die moest mij niet. Nachtmerrie!’ Ik heb toen nog teruggestuurd: ‘Gelukkig mag ik u wel.’ (lacht)”

Liefde! Tot snel, amigo, en een gelukkige verjaardag!

Vind hier alle speeldata. Bekijk de Toutpartout-sessies hier.

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234