Vrijdag 20/05/2022

Blue Note Records Festival beleeft eerste bescheiden topdag

Met Koop, Erik Truffaz, The Cinematic Orchestra en DJ Shadow presenteerde het Blue Note Records Festival woensdag zijn eerste avond vol jazz in de breedste zin van het woord.

Zo troepte er om vijf uur 's namiddags al verbazend veel volk samen in de concerttent aan de Bijlokekaai voor het Zweedse Koop (***). Dat heet officieel een producersduo met pure jazzneigingen en travestietrekjes te zijn, maar in Gent namen vooral de lolita-achtige zang van de Japanse Yukimi Nagano en het swingende samenspel van het septet bezit van je aandacht. Nu eens kosmopolitisch, dan weer exotisch: Koop smolt het geluid van vibrafoon, trombone, keyboards, staande bas en drums voortreffelijk samen met allerlei voorgeprogrammeerde partijen. Zo creëerde het gezelschap rond Oscar Simonsson en Magnus Zingmark (beiden in een sober zwart damestopje) frisse cocktailjazz met een trendy toets.

Naar de komst van de Zwitsers-Franse trompettist Erik Truffaz (***) hadden velen reikhalzend uitgekeken. Jazzfanatici kennen de man als een belijder van de klare Chet Bakerlijn, maar ook als een hokjesschuwend muzikant die hiphop, blues en chanson waardeert. Popfans waren dan weer afgekomen op de aankondiging dat de Britse zanger Ed Harcourt mede van de partij zou zijn, met wie Truffaz de cd Arkhangelsk heeft ingeblikt. Zowel met als zonder Harcourt haalden Truffaz en zijn drie begeleiders een sferisch, ietwat nerveus en veelal zwaarmoedig klankenpalet boven, dat bij momenten iets te star aandeed om je echt bij de lurven te grijpen.

Anders was het gesteld met de doortocht van The Cinematic Orchestra (****). Het Britse ensemble rond Jason Swinscoe kleurde veel meer binnen de lijntjes van de zuivere jazz dan je op basis van de recentste, impressionistische plaat Ma Fleur had verwacht. Toch garandeerden de doorgetrokken melancholie, de doorschemerende ambitie van de groep en een smeulend podiumvuur een memorabel concert.

Hiphopverruimer DJ Shadow (***) wou eerst nog eens gezegd hebben dat hij tijdens zijn set enkel eigen werk zou laten horen, en dus niet louter wat plaatjes aaneen zou mixen. De Californiër oogstte nogal wat bijval door vaak in zijn legendarische debuut Endtroducing... en ook de plaat van U.N.K.L.E. te graaien, en vertrok wijselijk na een uurtje visuele nulwaarde (videobeelden zijn zelden van tel), nog voor de onverschilligheid kon toeslaan. Meteen het slot van een eerste bescheiden topdag. (Kurt Blondeel)

undefined

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234