Zondag 17/11/2019

Recensie

‘Blade Runner 2049’: sequel met ballen zo groot als het atomium

Ryan Gosling en Harrison Ford in Blade Runner 2049: een audiovisueel monster van overweldigende apocalyptische stadslandschappen, zinnenprikkelende kleurencomposities en alarmerende geluiden Beeld AP

Als er één regisseur met zijn fikken aan Blade Runner mocht zitten, dan wel Denis Villeneuve. De Canadees doet met Blade Runner 2049 wat alleen hij vandaag kan in Hollywood: een als peperdure blockbuster verpakte arthousefilm maken.

Toen we na de persvisie van Blade Runner 2049 weer buiten stapten uit het Kinepolis-complex op de Heizel, stonden we plots oog in oog met het Atomium, en konden we maar één ding denken: de ballen van Denis Villeneuve (Arrival) zijn verdorie nog groter dan die van het Brusselse monument.

Want één ding is zeker: niet iedereen gaat deze film kunnen smaken. Blade Runner 2049, dat zich dertig jaar na de eighties-klassieker van Ridley Scott afspeelt, zwicht niet voor de commerciële druk die het reusachtige budget van bijna 160 miljoen euro met zich meebrengt. Integendeel: hij blijft trouw aan het – anno 2017 erg zeldzaam geworden – contemplatieve ritme van het origineel, de melancholische sfeer, en vooral de filosofische ondertoon.

Villeneuve geeft anderzijds ook niet toe aan de verwachting om eindelijk antwoorden te geven op de vele vragen die Scott in 1982 opwierp. Integendeel: deze sequel creëert alleen maar méér vragen – en gelukkig zijn die minstens even boeiend.

Blade Runner ging altijd over hoe de replica’s (androïde wezens die nauwelijks van de mens te onderscheiden zijn) eigenlijk menselijker zijn dan mensen. De metafoor voor de dynamiek tussen onderdrukkers en onderdrukten, geprivilegieerden en kansarmen, is tijdloos. Villeneuve borduurt verder op dat thema door de zwakken deze keer ook tegen elkaar op te zetten. En opnieuw vraagt hij ons: wat is een mens? En wat betekent het om een ziel te hebben? Een vraag die in de 35 jaar tussen het origineel en de sequel alleen maar relevanter geworden is, gezien de vooruitgang van artificiële intelligentie.

Slaven uit een labo

Ryan Gosling speelt K. – is zijn naam een liefkozende verwijzing naar auteur Philip K. Dick, die het boek schreef waarop Blade Runner terugging? Net als Rick Deckard in het origineel is hij een blade runner, een politieagent die gespecialiseerd is in de jacht op replica’s. Zijn job wordt plots een stuk ingewikkelder wanneer hij tijdens een missie op een geheim stoot dat de hele maatschappelijke orde zou kunnen verstoren. Mensen behandelen replica’s als slaven, omdat ze nu eenmaal niet in een baarmoeder maar in een labo zijn ontwikkeld. Maar als K’s ontdekking naar buiten komt, zou de mensheid wel eens verplicht kunnen worden om onder ogen te zien dat replica’s niet zomaar objecten zijn.

Villeneuve vraagt journalisten expliciet om niets van het verhaal prijs te geven – een tikje bizar, aangezien een van de grootste onthullingen al na enkele minuten gebeurt, maar goed. Wij willen eigenlijk ook niets liever dan dat u als een onbeschreven blad de zaal binnengaat. Laten we het dus hierop houden: de film bevat echo’s van het Bijbelse verhaal van koning Herodes, het sprookje van Pinokkio en Denis Villeneuves eigen film Incendies.

Het acteerwerk is over de hele lijn fantastisch: Ryan Gosling is beter dan ooit, onder zijn uitgestreken gezicht zie je hem vaak in close-up worstelen met ingehouden emoties. Ook Harrison Ford – dat hij er weer bij is, zag u al in de trailers – heeft al lang niet meer zo ontroerd, en de Nederlandse actrice Sylvia Hoeks mag zich gerust de revelatie van de film noemen met haar dreigende performance.

U bent misschien geen replica, beste lezer, maar we willen u toch een bevel geven: ga deze film in IMAX zien, en anders op een zo groot mogelijk scherm. Alleen zo kan u zich helemaal laten opslokken door dit audiovisuele monster van overweldigende apocalyptische stadslandschappen, zinnenprikkelende kleurencomposities en alarmerende geluiden – de muziek van Nolan-componist Hans Zimmer en Benjamin Walfisch klinkt soms als een op hol geslagen machine.

‘Blade Runner 2049’ speelt vanaf 4/10 in de zalen.

Genre: Sciencefiction
Van: Denis Villeneuve
Met: Ryan Gosling, Harrison Ford, Sylvia Hoeks, Ana de Armas
Duur: 2u32

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234