Dinsdag 28/09/2021

RecensieBlack Widow

‘Black Widow’ zet de Marvel-machine opnieuw in gang: ga dat zien ★★★☆☆

Scarlett Johansson als het titelpersonage in het onverwacht sterke 'Black Widow'. Beeld Marvel Studios
Scarlett Johansson als het titelpersonage in het onverwacht sterke 'Black Widow'.Beeld Marvel Studios

Met een knallende spionage-actiefilm die geleidelijk escaleert tot een superheldenspektakel forceert Black Widow een onverwachte retour en forme voor de langzaam weer op gang komende Marvel-mythologie.

Na het op zijn zachtst gezegd hobbelige parcours dat superheldenfabriek Marvel momenteel aflegt met de tv-reeksen WandaVision, The Falcon and the Winter Soldier en Loki, rustte er een hoop druk op de schouders van Scarlett Johansson. Als Natasha Romanoff, aka Black Widow, moet zij nu de nogal stroef aangevatte nieuwe cyclus van Marvel-verhalen na het climactische Avengers: Endgame (2019) eindelijk zijn vliegende start geven op het bioscoopscherm. Het is te zeggen: twee dagen na de bioscooprelease komt het langverwachte Black Widow al via extra betalende viptoegang op streamingdienst Disney+ terecht, iets waar cinema-uitbaters wereldwijd ongetwijfeld ontzettend vrolijk van worden. Het is niet dat ze na anderhalf jaar corona zitten te wachten op goed gevulde zalen of zo.

Maar goed, belangrijker is: lukt die Marvel-remonte een beetje met Black Widow? Laat ons het als volgt stellen: Black Widow is niet alleen de beste Marvel-film die we in enkele jaren tijd over het witte doek hebben zien rollen, maar ook een van de krachtigste, meest opzwepende en meest emotioneel slopende superheldenfilms tout court.

Tik van de hamer

We wisten niet dat ze het in zich had, want het was sowieso niet dat Johanssons onderkoelde vertolking van de Russische superspionne de afgelopen tien jaar veel furore maakte in het Marvel Cinematic Universe. Maar kijk: in weerwil van die bescheiden verwachtingen landde er met Black Widow een spandexfilm op het scherm die er op alle vlakken stevig inbeukt, zowel in de heftige actiesequenties als tijdens de soms radbrakende emoscènes (die teddyberen!).

Black Widow is veel meer een ensembleverhaal dan de marketing rond de film misschien doet vermoeden. Hij geeft om te beginnen een geslaagde introductie aan Florence Pugh (Midsommar) als Black Widows medestander Yelena Belova, die in tegenstelling tot Johansson een rol zal blijven spelen in komende Marvel-schermverhalen. Bovendien zitten er een paar memorabele uitleefvertolkingen van karakteracteurs in. David Harbour (bekend uit Stranger Things) brengt tegelijkertijd comic relief en gravitas in het spel als de afwezige vaderfiguur in de verknipte familiekroniek die centraal staat in het verhaal van Black Widow. Rachel Weisz (My Cousin Rachel) is dan weer een krachtige moederfiguur, die pa’s strapatsen oogrollend met de mantel der liefde bedekt. En Ray Winstone, als het kwade brein achter het onmenselijke Russische trainingsprogramma dat Natasha’s bildungsverhaal vormt, injecteert een sinistere diepte in de rol van de op zich vrij clichématige James Bond-vijand die hij moet vertolken.

Bourne achterna

Black Widow begint als conventionele spionage-actiefilm vol dreunende lijf-aan-lijfgevechten, frenetieke schietactie en raak gechoreografeerde autoachtervolgingen, zo eentje uit de school van Bourne, maar pompt zijn spektakelwaarde langzaam nog wat verder op naar een zinderende superheldenervaring. Voor regisseur Cate Shortland is Black Widow de eerste film buiten het Sundance-circuit, en dat doet deze superheldenprent geen kwaad: niet alleen houdt haar film een onbevangen vaart aan, maar ze houdt hem tussen alle blikschade door ook thematisch goed op de rails.

Al landen er hier en daar ook wel een paar slagen in het water. De dialogen zijn niet altijd even messcherp, de plot laat nét een keer te vaak de bodem onder je voeten uit vallen, en het persoonlijke verhaal van Black Widows fysieke nemesis Taskmaster wordt te snel afgehaspeld. Toch doet het niet veel af aan de retour en forme die de Marvel-serie hier krijgt, dankzij de superheldin van wie we dat, eerlijk gezegd, het minst hadden verwacht. Ga dat zien. In de cinema.

Black Widow is vanaf 7 juli te zien in de bioscoop, en vanaf 9 juli op Disney+ met vip-toegang.

Blijven zitten tot na de aftiteling, want…

Samen met een handvol hints in WandaVision en The Falcon and the Winter Soldier zet Black Widow de deur wagenwijd open voor een nieuwe cyclus van Marvel-verhalen, die zich deze keer zowel op het grote als het kleine scherm zal voltrekken. Op Disney+ zit Loki nu ongeveer halfweg. Daarna is het maar eventjes wachten op Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings (3 september), een kungfufilm waarin de eerste Aziatische Marvel-held wordt voorgesteld. Op 5 november volgt Eternals, waarin een hele tros nieuwe helden de Marvel-mythologie wordt binnengerold vanuit de kosmos. En op 17 december gooit Spider-Man: No Way Home het idee van een multiversum open (waarbij mogelijk ‘officieuze’ Marvel-films, zoals de X-Men-reeks, simpelweg worden gezien als verhalen uit alternatieve universums).

Op Disney+ komen dit najaar nog de nieuwe heldin Ms. Marvel en Hawkeye, waarin ook die Avenger een laatste keer zijn boog ter hand neemt. En dat is alleen nog maar wat er dit jaar komt: in 2022-2023 volgen nog een nieuwe Doctor Strange, Thor, Black Panther en Captain Marvel, en op Disney+ mogen we tussen die bioscoopverschijningen door nieuwe reeksen Moon Knight, She-Hulk en Secret Invasion verwachten. (RMe)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234