Woensdag 17/08/2022

DM ZaptFrederik De Backer

‘Big Brother’, of het grote terugverlangen naar dat kleine huisje met de haag

Presentatoren Geraldine Kemper en Peter Van de Veire in het nieuwe 'Big Brother'-huis. Beeld SBS
Presentatoren Geraldine Kemper en Peter Van de Veire in het nieuwe 'Big Brother'-huis.Beeld SBS

Frederik De Backer zet de blik op oneindig. Vandaag: Big Brother.

Frederik De Backer

Al vier jaar kook ik in een tuinhuis. Ik overdrijf. Drieënhalf jaar. Koken? Nu ja, iets in een wok mikken, vaak niets meer dan een ei. Of een vork uit het bakje nemen om een pak friet mee te lijf te gaan. En ach, een tuinhuis... In een tuinhuis is plaats voor een grasmaaier. Maar een keuken, zo’n ding met een dampkap, zou ik het ook niet noemen. In de winter is het er kouder dan buiten. Als je het spek dan lang genoeg laat bakken, gaat het regenen. Koterij, kortom.

Gezellig heb ik het nooit kunnen maken achter die gevel van me. Van de drieënhalf jaar dat we er wonen, zitten we er twee alleen, en vóór de Grote Niesbui was het meer repetitiekot dan woonkamer. Maar woonkamers, met hun zetels en tv’s, zijn overschat. In een gezellig huis volstaat een tafel.

Misschien ligt het aan het feit dat ik ben opgegroeid in een piepklein huisje. Geen bovenverdieping, geen kelder, geen zolder. Bij familie of klasgenootjes thuis was er altijd wel een moment waarop ik verbaasd naar de trap stond te gapen. Een heel extra huis, bovenop hun eerste! Ik was tevreden met minder. Maar met het ouder worden werd de kier tussen toilet en gang steeds groter, tot het uiteindelijk niet anders kon dan met de deur wijdopen, en ik besloot te verhuizen.

Al die jaren had in dat kleine huis een tafel gestaan, ooit nog door mijn vader gemaakt. Witte tegeltjes in een houten kader, met voegen die mijn vingers uitnodigden desnoods tot het einde der tijden door het netwerk van kanaaltjes te waden. Niet alleen vormde ze het middelpunt van het huis, ze was het perk waarin elk gesprek, elke belangrijke gebeurtenis in onze levens tot bloei kwam. Nog steeds negeer ik het bankstel wanneer ik mijn moeder bezoek, en ga rechtstreeks naar mijn plaats aan tafel. Waar ooit mijn vader zat tegenover mijn moeder, met links van hem, rechts van haar, tussen twee massieve tafelpoten in, hun zoon, mekkerend over alweer iets nieuws dat hij weigerde op te eten. Al vierentwintig jaar zie ik mijn moeder tegen een achtergrond van keukenkasten. Vroeger elke dag, nu één keer per week, en straks, wanneer ik weer verhuis, dit keer naar de grote stad, wellicht nog minder.

Ik herinner me de feesten die er plaatsvonden. Het lawaai dat met elk openen van de gangdeur, gevolgd door die van de berging en de distinctieve knip van de oude lichtschakelaar, zijn weg naar mijn kamertje vond, waar ik met mijn blokken nog maar eens iets zonder bovenverdieping aan het bouwen was. Stemmen in huis. Halflege glazen. Afwassen om acht uur ’s morgens.

Ook nu nog speelt het leven zich af in een andere kamer dan de mijne, en de deur die ze scheidt klemt elk jaar vaster in haar lijst. Maar met elke nieuwe dag zou ik meer geven voor een vol vertrek. Zelfs al bevond dat zich in het Big Brother-huis.

Big Brother, van maandag tot en met zaterdag, meermaal daags op Play 4.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234