Maandag 20/05/2019

Review

Beyoncé in Boudewijnstadion: een godin met trillende billen

Beeld Invision for Parkwood Entertainment

Wat een vrouw... Wat een show! In het Koning Boudewijnstadion legde Beyoncé de lat weer heel wat hoger voor andere popartiesten. De zangeres overdonderde met een spektakelshow, die de onbereikbare perfectie akelig benaderde. Maar tegelijk toonde ze zich met trillende billen en een fenomenale gospelstrot ook één van de meest sensuele supersterren ter wereld. Wij bleven crazy in love achter.

Waar is de tijd? Ooit zong Beyoncé Knowles onbekommerd over het vrijgezellenleventje van single ladies. Of over het afwijzen van opdringerige mannen in 'Bug a Boo'. Die eermalige onschuld kreeg een stevige knauw toen de zangeres van Destiny's Child zichzelf op haar voorlaatste soloplaat ineens ontpopte tot Sasha Fierce. Die laatste achternaam betekent zoveel als woest, intens, hevig.

Die ongetemde feeks toonde ze pas écht op haar laatste plaat Lemonade. Daarvoor moest ze dus kennelijk eerst wat amoureuze averij oplopen. Het verhaal achter de plaat: echtgenoot Jay Z liep zijn snikkel iets te opzichtig achterna, waarop Beyoncé met haar zesde solo-album brandhout maakte van zijn ontrouw, maar zichzelf ook kwetsbaar durfde opstellen in haar huwelijksproblemen en de liefde van haar lelijkste kant toonde. Na de barstjes in haar eigen geluk onder het vergrootglas te houden, voelde ze zich blijkbaar ook niet te beroerd om de poreuze toestand van de hele maatschappij te laten zien. De afgelopen maanden ging het beeldschone stijlicoon plots op de barricades staan als activiste, waarbij ze zich in harde bewoordingen uitsprak tegen het racisme in Amerika en politiegeweld.

Beeld Invision for Parkwood Entertainment
Beeld Invision for Parkwood Entertainment

Die sociaal geïnspireerde kant bleef wat onderbelicht in het Koning Boudewijnstadion. Daar gaf ze gisteravond de voorkeur aan een spektakelhow in zes aktes, waarbij ze eerder haar onwereldse stem dan haar politieke agenda liet gelden. Met een imposante videomuur en catwalk, een overuren draaiende windmachine en spetterende choreografieën leek het zelfs soms alsof je naar een videoclip of modeshow keek. Geen kritiek, hoor: visueel was deze voorstelling om door een ringetje te halen.

Het machtigste moment? Tijdens 'Freedom' en 'Survivor' werd een deel van de catwalk onder water gezet, waarbij de danseressen vrolijk spetterden naar elkaar en Beyoncé op blote voeten en met natte haren nog zoveel sensueler overkwam dan wanneer ze haar kont schudde ('Hold Up') of de billen vervaarlijk liet trillen ('Bootylicious').

De grootste blikvanger bleef niettemin een gigantische, roterende kubus met beeldschermen. Die stond als een monoliet, midden op het podium. Het ding was zo'n zeven verdiepingen en achttien meter hoog: op die ledschermen werden de superster en haar zestien danseressen als reuzen geprojecteerd. Beetje jammer wel: haar liveband bleef steeds wat verdoken opgesteld in beide uithoeken van het podium, en kreeg slechts met mondjesmaat aandacht van de regisseur, die het spektakel strak beteugelde.

Maar goed, uiteindelijk bleef Queen B natuurlijk het enige échte middelpunt van de stadionshow. Nauwelijks te geloven hoe deze zangeres bijna twee uur lang op topniveau bleef zingen, en tegelijk ook een langoureuze routine uitvoerde op een zetel in de vorm van een tong ('Rocket'), in cabaret verzeild geraakte ('Crazy in Love') of mee opging in een Cirque de Soleil-achtig spektakelstukje ('Mine'). Twee keer zong ze ook adembenemend a cappella: in 'Love on Top' en het wonderlijke 'Irreplaceable', waarbij samenzang als een lopend vuurtje door het publiek trok.

Beeld Invision for Parkwood Entertainment

Ook visueel liet Beyoncé niets aan het toeval over: hoe indrukwekkend haar legioen danseressen ook oogde, toch bleef zij altijd centraal belicht. Zelfs wanneer rode vuurpijlen afgeschoten werden in 'Bow Down', de nok van het theater vuur spuwde tijdens 'Run The World (Girls)', de hemel oplichtte met vuurwerk in 'Halo', of glitterconfetti door het héle stadion dwarrelde in 'Party', bleef je blik vastgeroest op de Amerikaanse superster.

Hoewel het spektakel in Brussel zeker twee uur duurde, zette Beyoncé het meermaals op een sprintje. Songs werden zelden tot het eind uitgevoerd, terwijl oude Destiny's Child-songs vaak slechts als fragmentjes passeerden ('Independent Women', 'Bootylicious', ...).

Het leek wel alsof de superster haar publiek geen enkel dood moment gunde, enkele rustpunten te na gesproken: zo galmde Prince's 'Purple Rain' door de boxen vlalk voor akte vijf, en werden alle zes bedrijven ook ingeleid met een video-interludium. Het mooist vonden wij nog het tussenstukje voor akte vier, waarbij een zestienjarige Beyoncé zichzelf bezwerend toesprak voor de camera: "Als ik ooit streken krijg, geef me dan een slag in het gezicht".

Beeld Invision for Parkwood Entertainment
Beeld Invision for Parkwood Entertainment

Streken of niet, een show met attitude bracht deze diva alvast wél: "Who the fuck do you think I am," snauwde ze met de nodige swag in de richting van haar publiek tijdens een opwindend 'Don't Hurt Yourself', waarbij een hanerige rockgitariste de rol van Jack White op zich nam.

Toch leek het duidelijk dat Knowles die tienervideo kennelijk nog steeds als een spiegel voorhoudt. In het Boudewijnstadion kwam ze alleszins veel bescheidener over dan haar hypergestileerde bombast-voorstelling deed vermoeden: vlak voor 'Me, Myself and I' klonk haar dankbaarheid om voor zo'n groot publiek te mogen staan zowaar oprecht. En 'All Night' kondigde ze zachtjes aan als een persoonlijke favoriet omdat die song gaat over vergiffenis en lieflijkheid.

"God is God. I am not" las je ook op een scherm tijdens 'Don't Hurt Yourself'. Slim bekeken: over een godin sprak ze zich natuurlijk niet uit. Dan doen wij het wel. Superieure show, onwereldse superster.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.