Dinsdag 07/04/2020

DM ZaptSasha Van der Speeten

‘Better Call Saul’ leert u meer over uzelf dan eender welk zelfhulpboek

Bob Odenkirk als louche advocaat Jimmy McGill.Beeld Netflix

Sasha Van der Speeten zet deze week de blik op oneindig in DM zapt. Vandaag: Seizoen 5 van Better Call Saul.

Als er één man is die perfect weet hoe het voelt om zielsalleen afgezonderd te zitten in een microkosmos waar de dreiging begint van zodra je de deur uitloopt, is het de louche advocaat Jimmy McGill wel. Het hoofdpersonage uit de uitmuntende AMC-serie Better Call Saul heeft na zijn hachelijke avonturen in Breaking Bad (waarvan de serie een spin-off is) hommeles met de flikken én het criminele milieu en duikt onder in een onooglijk Amerikaans stadje. Daar werkt hij onder een valse identiteit in een gebakjesshop in een deprimerend winkelcentrum, voortdurend argwanend over zijn schouder kijkend want wie weet zitten ‘ze’ hem al op de hielen. Wat volgt is een hallucinante flashback van hoe Jimmy langzaam vervelt van schlemiel tot het verdorven alter ego Saul Goodman.

Ik zong in deze rubriek al eens de lof van deze uitzonderlijke televisiereeks die het moet hebben van een bedwelmend traag vertelritme en superbe vertolkingen. Wat Better Call Saul in het vijfde seizoen – waarvan elke week één episode op Netflix landt – meer dan ooit briljant maakt, is de suggestie van een versmachtend gevaar dat met de minuut dichter komt. Het huist in de logge stiltes tussen de drugskoning Gustavo Fring en de getormenteerde ex-flik Mike Ehrmantraut. In de schijnbaar alledaagse personages wier broze goedaardigheid een diepe duisternis versluiert. Zoals de advocate Kim Wexler, die in slowmotion wordt meegezogen door Jimmy’s neerwaartse spiraal. Of de immer zonnebankbruine Howard Hamlin, een gladjakker in wie hopelijk een onvervalste Patrick Bateman schuilt. 

In seizoen vijf zegt Better Call Saul eindelijk datgene wat de doorsnee toiletpapierhamsteraar elke ochtend angstvallig tegen zichzelf in de spiegel prevelt: shit is about to hit the fence big time! De stroomversnelling komt eraan. De klauw die je strot dichtknijpt is zich beginnen te sluiten.

Het zijn de kleine finesses die van dit staaltje prachttelevisie een exquise grand cru maken. Zoals Ehrmantrauts gedwongen retraite in een pittoresk Mexicaans boerderijtje, waar zijn weerstand voor Frings kartelstrapatsen langzaam wegsmelt. Of de fenomenale karakterschetsen waarmee de bedenkers Vince Gilligan en Peter Gould hun personages binnenstebuiten keren. Zie: de scène waarin Jimmy aan Kim vraagt haar rijke cliënt Kevin Wachtell te imiteren, waarna ze scheef op een keukenstoeltje ploft en een vet Texaans accent aanneemt. “Wacht even, hij zit naar de zijkant?”, merkt Jimmy op. “Ja, hij zit opzij”, zegt Kim fronsend. “Dus hij is een sidesitter”, zegt Jimmy grijnzend, “dat heb je me nooit verteld. Dat is goud.” Dat is het inderdaad.

Vooraleer u er psychosociale handleidingen over lichaamstaal op gaat naslaan, wil ik u vriendelijk edoch kordaat aanraden de volgende weken Better Call Saul te bingen, zo u dat nog niet heeft gedaan. U leert er wellicht meer over de condition humaine dan in populaire zelfhulpboeken die u voorliegen dat u er met een halfuurtje neurolinguistisch programmeren per dag wel komt. “Perfection is the enemy of perfectly adequate”, orakelde een zekere Saul Goodman ooit. Volg hem! Religieus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234