Maandag 23/09/2019

Review

Better Call Saul 2: het einde van de waarheid dat niets beter is dan Breaking Bad

De kleurrijke advocaat Jimmy McGill, mijmerend in zijn bureau. Beeld Netflix

De start van het tweede seizoen van Better Call Saul, prequel van Breaking Bad en kroniek van het leven volgens oplichter-advocaat Saul Goodman, belooft het einde van de waarheid die we jaren verkondigden: dat niets beter is dan Breaking Bad.

In de VS is het AMC dat maandag het tweede seizoen op gang trok, bij ons deed Netflix het gisteren. In elk geval: hij is terug, Jimmy McGill. En deze keer weet hij echt niet meer in welke gedaante hij nu het best glipt. Is hij Saul - 's all good - Goodman, de "nummer één der sneltoetsen van je telefoon, vlak naast je wietdealer"? Of is hij beter af als Slippin' Jimmy, de meesteroplichter voor wie de wereld "een rijk stuk tapijt" is waarop hij zijn magie kan botvieren? Voorlopig is hij geen van beiden, dobbert hij maar wat rond in een zonovergoten zwembad: noch ploert, noch pleiter.

Even de weetjes op een rij. Better Call Saul speelt in 2002, zes jaar voor Walter White in Breaking Bad zijn afdaling in de onderwereld begint, en zeven jaar voor in Breaking Bad de figuur van Saul Goodman opduikt (de aflevering heette overigens 'Better Call Saul'). Vince Gilligan en Peter Gould bedachten voor Bob Odenkirk, zonder meer briljant in de hoofdrol, zowat de tegenhanger van Breaking Bad: een dramareeks die de spanning niet laat snijden, maar zowaar ontspanning uitademt; een misdaadserie die de indruk van milde komedie wekt, maar een verpletterende dosis tragiek bevat.

Universele loser

In Breaking Bad is Jimmy definitief Saul geworden, een door geld bezeten, wat louche advocaat die zich de beste vriend der boosdoeners toont. In Better Call Saul is Jimmy nog niet in één gedaante te vangen, en dat geldt ook voor de vertelling. Zowel het eerste als het tweede seizoen starten met een dromerige zwart-witsequentie (een referentie naar de film Nebraska, waarin Odenkirk speelt): Saul heeft een snor, draagt een hygiënepet en een schort, werkt in koffiekoekenzaak Cinnabon. Het lijkt een flashback, maar het is een flashforward, want het toont Jimmy op de vlucht na de gebeurtenissen van Breaking Bad.

De opening van dit tweede seizoen zet ook de finale van het eerste op zijn kop. Net voor Jimmy het gerechtsgebouw moest binnengaan om er de weg naar een droombaan in te slaan, houdt hij halt, stokt hij in twijfel. Even later rijdt hij in zijn wagen terug naar buiten, tot bij het slagboomhokje waar Mike zijn gesprekspartner werd.

Jimmy: "We hadden 1,6 miljoen op tafel liggen. We konden het gewoon fiftyfifty delen. Waarom deden we dat niet?" Mike: "Ik meen me te herinneren dat je iets zei over doen wat juist was. Als je wilt weten wat het 'm voor mij deed: het viel buiten de uitoefening van mijn job." Jimmy: "Ik weet wat me tegenhield. En weet je wat? Het zal me nooit meer tegenhouden."

De scène wordt in de start van het tweede seizoen volledig herhaald, maar nu voorafgegaan door een scène in het gerechtsgebouw, waar Jimmy zijn vlam Kim confronteert. Het resultaat is een complete omkering van de ommekeer.

Het feit dat deze reeks zonder veel sensatie schijnt voort te kabbelen maar geen seconde verveelt, zegt veel over de grootse prestatie die schrijvers en acteurs leveren. Breaking Bad kon maximaal genieten van de onze burgerlijk gehoorzame fascinatie voor het onbereikbare misdaadleven. Op dat vlak is Better Call Saul in elk geval een stuk moeilijker te vertellen, en daarom eigenlijk better than Bad. Jimmy zit als liar/lawyer tussen twee vuren: de rijkdom die misdaad belooft, de praal die het vrije beroep uitstraalt. In plaats van een van beide te (kunnen) kiezen, is hij de universele loser die tegen beter weten in voor het onverslijtbare cliché gaat dat hem geen meter vooruit helpt: doen wat juist is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234