Dinsdag 15/10/2019

Festival

Best Kept Secret: loden hemel, vederlicht gemoed

Festivalgangers op de voorste rij. Met 25.000 waren ze in totaal, een record in het vierjarig bestaan van Best Kept Secret. Beeld Joris Casaer

Het miezerde, het druilde. Het regende zelfs oude wijven. Maar de affiche van Best Kept Secret kon je humeur nauwelijks bewolken. Maakten het mooie weer: onder meer Beck, Christine and the Queens, Beach House en Caribou.

The Grateful Dead trad ooit op aan de voet van de piramides van Gizeh. Metallica koos voor een gletsjer in Antarctica en Pink Floyd zakte af naar Stonehenge. Klinkt allemaal fraai, maar wat ons betreft wint Best Kept Secret nog steeds het pleit als unieke concertlocatie.

Het driedaagse evenement gaat door in safaripark de Beekse Bergen: een trekpleister die kinderlijke nostalgie oproept, maar waar je zelfs als volwassene nog steeds de ontwapenende schoonheid van blijft inzien. Zo wordt het festivalterrein omzoomd door feeëriek verlichte bossen, een zandstrand en een gigantische vijver, waardoor je een weekend lang het gevoel krijgt afgesloten te zijn van de bewoonde wereld.

Een idyllisch plekje, dat enkel door het grauwe weer aan schoonheid moest inboeten. Want helaas: de vierde editie kende met zo'n 25.000 festivalgangers niet alleen de meest succesvolle, maar ook meest regenachtige jaargang.

Opvallend genoeg legde het rotweer niet eens zo'n zware belasting op de bezoekers. Wie zich niet uit het veld liet slaan door heidense plensbuien was bij Christine and The Queens dan ook getuige van een van de meest sexy concerten van dag één. De Française overtuigde moeiteloos met een losse choreografie, een handvol hits en een handvol geleende hits van Technotronic, Stardust en Tame Impala.

Ook bij Editors (zie kader) waren de hemelsluizen ongenadig, maar de Britse headliner counterde die buien dan weer met zelf meegebracht vuurwerk. Verder zagen we nog de gelukzaligste gezichten bij de zomerzwoele grooves van het Canadese duo Bob Moses, die het vanaf de eerste minuut op je heupen en de dansvloer gemunt hadden. Ook Caribou tekende op dag twee voor een wonderlijk warm concert, hoewel de gevoelstemperatuur tegen het vriespunt aanschurkte.

Beeld © Joris Casaer

Verder overtrof Beach House zichzelf onder loodzware wolken, met dromerige pop en een betoverende sfeer. Victoria Legrand - gehuld in een glittergewaad - nam je mee op een soezerige reis langs verre, verlaten stranden. Haar Wurlitzer-orgel was de betrouwbare gids, haar etherische zang een recept voor betovering, verstild drama en trieste schoonheid.

Toch was het niet al goud wat blonk. Bloc Party verspreidde bijvoorbeeld een miserabel grafluchtje, met een concert dat grossierde in goede intenties maar bovenal in slordige versies van hun eigen topnummers. En ook Minor Victories bleek niet de supergroep te zijn, waarvoor we ze tot voor kort hielden. Vooraf hadden we dromerige hymnes, filmische droompop en postrockgitaren verwacht die je gemoed kunnen slopen. Niets daarvan. Het volume bleek zelfs zodanig teruggeschroefd dat The Dutch Disease, een fenomeen waarbij concertgangers doodleuk zitten te leuteren, boven de muziek uitsteeg.

Limiet bereikt?

Op zo'n moment voelde je ook dat Best Kept Secret vermoedelijk aan zijn limiet zit, of toch zeker wat de opkomst betreft. Terwijl het vroeger onbekommerd banjeren was tussen de tenten, voelde je je tijdens deze laatste editie soms wat beklemd bij populaire acts. Verwonderlijk, want het grote comfort blijft toch een van de grootste sterkmakers. De organisatie speelt daarmee ook al vier jaar in op een almaar groeiende trend. Zo krijgen festivalgangers slaapmogelijkheden in bungalows, chaletjes of blokhutten. En zelfs de kartonnen tentjes, die dit jaar als experiment op de camping golden, bleken een schot in de roos.

Milieuvriendelijk, goedkoop en zorgeloos feesten: daar lijkt Best Kept Secret graag op in te zetten. Een grote keuze aan gezonde maaltijden tegen aanvaardbare prijzen maken dat plaatje af.

Beeld © Joris Casaer

Ook de do it yourself-aanpak zorgde ervoor dat deze editie er een om in te kaderen was: aan lange tafels kon elke festivalganger op eigen houtje barbecueën, terwijl zondagmiddag een plekje reserveerde voor alle would-besterren onder het publiek. De laatste dag van het festivalweekend is er meestal een van katers, stramme ledematen en vermoeidheid. Niet in Hilvarenbeek dus, waar de derde festivaldag jolig werd ingezet met een gelegenheidsband. Voor een indiekaraoke hadden leden van Blaudzun en De Staat zich verenigd met de Belgische muzikant Pascal Deweze (ex-Sukilove). Die zetten hun schouders onder songs van Arctic Monkeys, Radiohead, Blur, The Smiths en The Black Keys. Opmerkelijk: festivalgangers mochten de zang voor hun rekening nemen. Op die manier veranderde Best Kept Secret al bij daglicht in een karaokekeet, waarbij gebrek aan zangkwaliteiten moeiteloos werd opgevangen door amateuristische heldenmoed.

Op die manier sleet je drie dagen en nachten op een safariterrein, terwijl je je kon vergapen aan spannende bands alsof het exotisch wild betrof en jezelf voor schut zetten onder luide aanmoediging. Schrijf ons volgend jaar gerust opnieuw in.

Beeld © Joris Casaer
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234