Zondag 20/10/2019

Best Kept Secret: de geheimen van dag drie ontsluierd

Lykke Li. Beeld Alex Vanhee

De tweede editie van Best Kept Secret zit erop. Een heerlijk zomers sfeertje daalde gisteren neer over het terrein en verdreef de grauwe sluierwolken van de eerste dag, net als de oprukkende vermoeidheid in lijf en leden.

"It's looking like a beautiful day", hoorden we Guy Garvey rond elf uur 's avonds ook nog zingen in 'One Day Like This'. Maar daar was u de voorbije tien uur ook zelf wel achtergekomen. Een stralende zon, een aaneenrijging van fijne bands en een nipte wedstrijdzege voor de Rode Duivels boden sowieso de garantie op een mooie dag.

Ondanks de sterke affiche bivakkeerde de Belgische delegatie - alweer heel sterk vertegenwoordigd, dit jaar - iets voor zessen op de camping, waar de wedstrijd tussen de Belgen en Rusland werd beslecht. Een beetje zonde dat je in ruil voor zoveel vaderlandsliefde geweldige acts als Connan Mockasin en The Notwist moest missen.

Maar erger was dat je op de laatste festivaldag alleen maar kon verliezen bij het kiezen. Elbow en Forest Swords toonden zich twee toppers van een verschillende klasse, maar werden op hetzelfde ogenblik tegen elkaar uitgespeeld. En het concert van Young Fathers waar we al weken naar uitkeken, werd op de laatste knip gecanceld. Eerder had ook het Deense popprinsesje MØ afgezegd, en stuurde The Haxan Cloak, de sinistere magiër van ambient en abstract elektronica, zijn zwarte kat naar Best Kept Secret. Die annulaties vormden eigenlijk de belangrijkste smet op een fijn weekend.

Connan Mockasin. Beeld Alex Vanhee

Verfrissende duisternis
Goed dat The Horrors tenminste nog voor verfrissende duisternis konden zorgen op die zonovergoten laatste dag. Ooit bestond deze Britse groep nog uit ongeleide projectielen die punk aan rockabilly lijmden. Daarna zwenkten ze af richting krautrock. En op hun vorige plaat 'Skying' ontdekte frontman Faris Badwan de magie van een popsong en stadiongalm. Op 'Luminous' schuifelen ze dan weer voor het eerst de dansvloer op, waarbij ze met zweverige synths en ijle vocals heil zoeken buiten de dampkring. Geen wonder dat de groep op de begane grond van Best Kept Secret niet meteen zijn draai leek te vinden. Een episch 'Sea within a Sea' liet zich evenwel optekenen als een gewis hoogtepunt in de set, waarbij ze het publiek zwijmelend achterlieten.

Over Lykke Li kunnen we dan weer tamelijk kort zijn: zou "mèh" tellen als bespreking? Meer woorden hoefde je namelijk niet vuil te maken aan de doffe elektropop van deze Zweedse. Slechts twee keer kreeg de zangeres deining in de tent: bij het hitje 'Little Bit' en vervolgens bij 'I Follow Rivers' dat zijn succes in de Beekse Bergen goeddeels te danken had aan een Belgische band.

The Horrors. Beeld Alex Vanhee
Lykke Li. Beeld Alex Vanhee

Eerder op de dag reageerde het publiek nog het best op de rammelende rock van het Californische powerduo Deep Valley. Die zaten in het spoor van The Black Keys en The White Stripes en konden op een enthousiaste spionkop rekenen. Maar ook de psychrock met Indiase sitar van Elephant Stone ging er als gesneden koek in, net als de gore hardcore van Fucked Up, met zanger Pink Eyes als loslopend wild in het publiek. Een onverwachte safaritrip, jawel.

De harde acts moesten het dit jaar wel enigszins ontgelden bij de security. Zo hoorde je achteraf klagen over een bitsig sfeertje bij Night Beats, terwijl de zanger van Together PANGEA zijn middelvinger carrément opstak naar de veiligheidsmensen, toen die hem weerhielden van crowdsurfen.

Maar goed: door de bank genomen kon je dit jaar terugblikken op een bijzonder geslaagde editie, waarbij het terrein nog beter dan vorig jaar werd benut. Zowel decoratief als ecologisch gezien lijkt Best Kept Secret een nieuwe wind te laten waaien doorheen de festivalzomer: zelden zo'n proper terrein verlaten na een weekend rock, pop en dance.

Gouden vondst: pee-trees
De aanpak van Best Kept Secret is dan ook intelligent bedacht: er zit flink wat statiegeld op de bekers, waardoor respect voor de natuur parallel loopt met het respect voor de eigen portefeuille. Bovendien waren de "pee-trees" een gouden vondst, waarbij sanitaire installaties verbonden werden aan boomstronken.

Ook vernieuwend was het betalen met polsbandjes. Daarin zat een chip die je moest opladen zodat geld of jetons er niet langer aan te pas kwamen. Erg handig om niet langer in je zakken te moeten tasten naar een verdwaalde euro, of thuis te komen met bonnetjes. Al vielen nog kanttekeningen te maken bij deze dienst: geld overzetten van één kaart naar een andere was niet mogelijk, en aan een pasta-standje merkte je ook wat gehannes met tegoedbonnen toen een fout werd gemaakt bij het elektronisch afrekenen.

Ach, kinderziektes. Want als Best Kept Secret het afgelopen weekend iets bewees, is het dat het één oog op de toekomst houdt en heerst in het heden.

Elephant Stone Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234