Zondag 29/03/2020

MuziekUitgezongen

‘Beautiful Ones’ van Prince: een liefdeslied voor zijn ultieme muze

Beeld AP

‘The Beautiful Ones’ van Prince bereikte pas een groot publiek na de dood van de popster. Een song vol machteloosheid en verlangen.

Een traag schuifelend drumcomputerritme, een staccato pianoloopje, creepy pulserende synths en Prince die met een in wanhoop gedrenkte falset zingt over hoe de vrouwen die hij echt interessant vindt in de regel het meest onvermurwbaar zijn. “You were so hard to find / The beautiful ones, they hurt you every time.” Da’s de magie van ‘The Beautiful Ones’. Onder de bluesy zang kronkelt een spookachtig synthesizermotief dat knettert alsof er kortsluiting mee is gemoeid, tot Prince de gospeljongen in zichzelf van de teugels bevrijdt en krijst zoals geen zwarte popzanger dat in de jaren 80 durfde: “I may not know where I’m going, babe (…) / but one thing’s for certain / I know what I want”.

Sla er het bewuste fragment uit de film Purple Rain nog eens op na en zie hem tijdens het liedje neerzijgen tegen de podiumvloer van de club First Avenue in Minneapolis, radeloos gillend terwijl Apollonia, de love interest in het verhaal, ademloos toekijkt vanuit het publiek. ‘The Beautiful Ones’ werd op het nippertje toegevoegd aan de soundtrack van die geromantiseerde biopic in de plaats van een song die aanvankelijk voor de romantiek diende te zorgen, ‘Electric Intercourse’, maar ­minder geschikt (en geniaal) bleek.

Een zeldzame foto van Prince samen met zijn grote muze, Susannah Melvoin.Beeld rv

Hoewel Prince altijd stug heeft volgehouden dat ‘The Beautiful Ones’ simpelweg het scenario van Purple Rain diende, gaat de song in werkelijkheid over een vrouw die zijn leven in het midden van de jaren 80 helemaal overhoop gooide: Susannah Melvoin, de tweelingzus van Wendy Melvoin, ­gitariste bij The Revolution en later één helft van het popduo Wendy & Lisa. “Hoewel Prince in die dagen non-stop werd omringd door adembenemende vrouwen, gaat het liedje wel degelijk over Susannah”, aldus Peggy McCreary, een van de vaste technici uit die tijd. “Van Susannah hield hij écht”.

Zo blijkt. Van het moment dat Prince – we ­schrijven zomer 1983 – halsoverkop voor Susannah viel, stuurde hij een jaar lang elke dag een bos bloemen naar het huis dat zij met Wendy en Lisa deelde. “Op den duur begon dat huis op een ­funerarium te lijken”, zo herinnert Susannah Melvoin het zich. “Kamers vol bloemen. We ­konden het niet meer bijhouden. Er waren ­bloeiende en verwelkte boeketten, er waren ­prachtige bloemen en lelijke bossen. We werden er gek van.”

Maar dat ze toen de ultieme muze van Prince was, staat buiten kijf. “Dat beweren veel mensen”, aldus Susannah. “Ik inspireerde hem om op een welbepaalde manier te schrijven en te ­componeren. Hij ­hunkerde ernaar zich op een diepzinnige manier uit te ­drukken en ik denk dat onze relatie het ideale medium ­daartoe was.”

Maar de grillen van de ­nukkige Prince werden Susannah uiteindelijk te veel. “Soms pikte hij me op met de auto en zei hij de hele rit lang niets”, zo vertelde ze aan de journalist Alan Light. “Wellicht omdat ik voor mezelf opkwam. Hij sprak liever met me via muziek. Ik wist altijd wanneer een liedje over mij ging.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234