Dinsdag 02/06/2020

RecensieBeastie Boys Story

‘Beastie Boys Story’: grappige anekdotes, oprechte emoties en veel crazy shit ★★★★☆

Fragment uit de documentaire over Beastie Boys.Beeld AP

Acht jaar geleden werd de Heilige Drievuldigheid van Beastie Boys onthoofd. In Beastie Boys Story eren Ad-Rock en Mike D hun overleden vriend MCA en nemen ze hun publiek mee in de bizarre geschiedenis van drie idioten die uitgroeiden tot drie wereldverbeteraars.

‘Drie idioten creëren een meesterwerk’, kopte het tijdschrift Rolling Stone destijds boven de recensie van Licensed To Ill (1986). Het debuutalbum van Beastie Boys, drie blanke middenklassers uit New York, geldt 34 jaar later nog altijd als een klassieker. De verhalen rond die plaat maken bijna de helft uit van Beastie Boys Story, de documentaire waarin Adam ‘Ad-Rock’ Horovitz en Michael ‘Mike D’ Diamond terugblikken op hun loopbaan.

Horovitz en Diamond zijn de twee overlevende leden van Beastie Boys; Adam ‘MCA’ Yauch overleed in 2012, op 47-jarige leeftijd, aan kanker. Yauch was de eerste die zich, in de nasleep van het Licensed To Ill-succes, vragen begon te stellen bij Beastie Boys. De songs op het album staken de draak met irritante feestbeesten, maar tijdens de tournees om het album te promoten waren de Beastie Boys zelf zulke karikaturen geworden. Op hun podium stond een kooi met een gogodanseres, het publiek werd gedrenkt in bierdouches en aan het einde van hun show werd, bij wijze van climax, een metershoge penis onthuld.

Hun producer Rick Rubin en hun (inmiddels voor verkrachting aangeklaagde) manager Russell Simmons, de oprichters van het beroemde Def Jam Records, waren dol op dat imago want feestende, blanke rappers die ‘(You Gotta) Fight For Your Right (To Party)’ schreeuwden bleken een gat in de markt. Maar de twee overgebleven Beastie Boys praten er met zichtbare gêne over. 

Beastie Boys Story is opgevat als een soort TED Talk. In het Kings Theatre in Brooklyn, New York, staan Horovitz en Diamond op een podium. Terwijl ze vertellen over hoe ze evolueerden van een hardcorepunkband in de vroege jaren tachtig tot een invloedrijke hiphopact die met ‘Free Tibet’ het grootste benefietconcert sinds Live 8 op poten zetten, wordt ondertussen een schat aan archiefbeelden geprojecteerd.

Zowel de show als de film werd geregisseerd door cineast Spike Jonze (Being John Malkovich, Her), die ook de iconische videoclip voor ‘Sabotage’ inblikte. Beastie Boys Story is met andere woorden doorspekt met crazy shit en grappige anekdotes. “Hoe vreemder de situatie, hoe normaler het voor ons was”, vat Diamond samen, terwijl hij zijn publiek de raad meegeeft dat domme grappen niet de beste gids voor je financiële toekomst zijn.

Zelfrelativering

Het imago van flauwe idioten begonnen de Beastie Boys van zich af te werpen met hun (geflopte) meesterwerk Paul’s Boutique (1989), maar vinnige grappenmakers met een fikse dosis zelfrelativering zijn ze wel gebleven. Toch biedt Beastie Boys Story meer dan een entertainende portie anekdotiek. De film is ook een grote ode aan Yauch, volgens de overlevering én volgens zijn twee kompanen de meest bedachtzame, creatieve en ondoorgrondelijke Beastie Boy. De hele talk is erg gescript en gerepeteerd, soms op het geforceerde af, maar wanneer Horovitz over hun laatste concert vertelt krijgt hij het zichtbaar moeilijk.

De aantrekkingskracht van de post-Licensed To Ill-Beastie Boys heeft altijd gezeten in die cocktail van ironische, zelfrelativerende grappen en een oprechte, emotionele ambitie om een zo goed mogelijk persoon te zijn. Net als in het puike naslagwerk Beastie Boys Book gaan Horovitz en Diamond door het stof omdat ze, bij de overgang van punkband naar rapact, hun feministische drummer Kate Schellenbach buiten trapten.

Vierendertig jaar na hun debuut ziet Mike D er overigens een beetje uit als een oud vrouwtje, terwijl Ad-Rock nog dezelfde ondeugende gezichtsuitdrukking heeft, maar dan onder een grijs geworden kruin. Beastie Boys Story toont hoe oud en bedachtzaam de blanke middenklasserappers zijn geworden, zonder hun eigenzinnige kijk op de wereld rond zich én op hun eigen carrière te verliezen.

Nu te bekijken op Apple TV+

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234