Donderdag 01/12/2022

Review

Bazart in AB: sexy melancholie, smeltende meisjesharten

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Bij voorkeur gaan ze snel naar de hel dan traag naar de hemel. Maar de weg naar de AB blijkt Bazart nog net iets gezwinder te vinden. Amper een half jaar geleden stond het vijftal in een stomende Club. Vrijdag vulden ze al de grote zaal, met een show die de temperatuur nog veel hoger opdreef.

Gunter Van Assche

"What the fuck?!" klinkt het vol ongeloof, terwijl Mathieu Terryn de zaal inkijkt, en merkt hoe hij met onmiddellijke ingang werkloos gesteld wordt als zanger. Het publiek neemt de integrale tekst van 'Goud' moeiteloos voor zijn rekening, en lijkt daarbij op een springkasteel te deinen. Op aangeven van de zanger ("Ik wil iedereen zien springen - geen excuses of rugklachten!") veert iedereen tot achter de mengtafel op en neer. De manie is compleet. Tijdens het concert ziet het jonge vijftal trouwens ook om de haverklap een golf van schril meisjesgejuich tegen het podium stukslaan.

Het is even indruk- als verbazingwekkend: Bazart komt immers nog maar pas aan het venster piepen. In september pikte Studio Brussel 'Goud' op, dat tot op vandaag in de playlist blijft kamperen. Die single maakte inmiddels ook succesvol de oversteek naar gene zijde van de Moerdijk. Overal in de Lage Landen behoort de festivalzomer toe aan deze piepjonge Gents-Antwerpse groep, met passages op Rock Werchter, Pinkpop, Pukkelpop, de Lokerse Feesten en The Great Wide Open.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Kleinhandel in weerhaakjes

'Goud' is dan ook een song - durven we nu al gewagen van een Belpopclassic? - die bijzonder radiovriendelijk klinkt, zij het ook weer niet zo gladgelikt dat ze rechtstreeks via de gehoorgang langs andere lichaamsholten naar buiten wil glijden. De indiepop die Bazart belijdt, drijft een kleinhandeltje in sexy melancholie, zacht melodrama en het soort weerhaakjes waarmee ze stevig genoeg onder je huid kruipen.

De moerstaal is de voertaal bij Bazart. Dankzij Noordkaap en Gorki geldt het Algemeen Nederlands al lang niet meer als zonevreemd buiten de grenzen van de kleinkunst. Bazart laat evenwel een nieuwe wind waaien doorheen die scene, met synthgedreven indiepop en sensuele r&b. Live breekt de groep die sound overigens nog wat meer open. Herinnerde hun EP al eens aan The Postal Service, dan lijkt Bazart in de AB aan zijn geluidsdesign te hebben gesleuteld om live nog wat steviger te knallen.

Broeierige droompop

Zo wordt de intro van opener 'Census' geïnjecteerd door de kille elektronica van Nine Inch Nails, terwijl het refrein schatplichtig lijkt aan Depeche Mode. Elders horen we ook nog de hoge synth van The Cure's 'Inbetween Days' nagalmen in 'Echo'. Maar bovenal zet de groep in op een broeierige droompop, etherisch en dansbaar tegelijk.

In 'Abramovic' speelt Simon Nuytten ook nog een aardig mopje slidegitaar, terwijl de synths in 'Chaos' dan weer net zo giftig klinken als de neongroene belichting op het podium. "Het is niet zeker of ik de avond haal," horen we Terryn in die song zingen. Spontaan vormen de meisjes vooraan hartjes met hun vingers, alsof ze hem een spreekwoordelijk hart onder de riem willen steken.

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee
null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Dat heel wat jonge meisjes hun weg naar de Anspach hebben gevonden, mag niet echt verbazen. Zowel Oliver Symons als Terryn lijken de geknipte posterboys: semi-nonchalant glijden beiden voortdurend met één hand door hun verwilderde haar, terwijl de zanger meer dan eens zijn heupen in de strijd gooit, ter wille van zijn smachtende spionkop.

Wat is dat druppende geluid rondom ons toch? Onze gok: het geluid van unisono smeltende meisjesharten.

Tussen koelte en koortsdroom

"Hebben jullie het ook zo warm?" polst Terryn uitdagend voor ze de Jeugd van Tegenwoordig-cover van 'Sterrenstof' inzetten. Een oorverdovend koor van verhitte kreetjes dat volgt, kan tellen als antwoord. Achteraf proberen de fans zichzelf dan maar koelte toe te wuiven, door een zee van waaiende armen te vormen tijdens 'Koortsdroom'.

"Ze denken dat ik alles kan, maar ik ben nog veel meer van plan," bezweert Terryn zijn toehoorders in die song. Grootspraak? Toch niet, als we nadien 'Lux' horen, een song die binnenkort hopelijk hun volwaardige debuut haalt. Met korzelige elektronica, een zinderende apotheose en tegelijk een stevige pophook, doet de groep je watertandend uitkijken naar een volwaardige langspeler. De hekkensluiter van de set, 'Goud', blijkt dan weer een garantie voor de perfecte meezinger op de festivals. "Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel" blijft het nagalmen in de zaal, nadat de laatste noot al lang is uitgestorven.

Om kort te gaan: in de AB liet Bazart er weinig twijfel over bestaan. Vrijdag zag u één van de publiekslievelingen van de festivalzomer.

undefined

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee
null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234