Zaterdag 14/12/2019

Interview Familieklap

Bart & Stijn Peeters: ‘Als je ons soms bezig hoort, denk je: dit komt nooit meer goed’

Stijn Peeters (r): ‘Ik moet vooral véél met Bart praten, zodat ik een lijn kan vinden in wat hij allemaal vertelt.’ Beeld Bob Van Mol

De oudste is 59, presentator, muzikant, en speelt weldra negen keer de Lotto Arena vol. De jongste is 57, baatte ooit een architectenbureau uit maar tekent vandaag enkel de carrière van zijn broer uit. Bart en Stijn Peeters, broers.

STIJN

“Met Bart rond de tafel gaan zitten en snel bespreken hoe we een nieuw concert in elkaar gaan boksen? Nee, dat lukt niet. (lachje) Ik moet vooral véél met hem praten, zodat ik een lijn kan vinden in wat hij allemaal vertelt. Mijn broer en ik zijn gelukkig niet snel gekwetst als we over het werk praten. Wij winden nergens doekjes om. Als je ons soms bezig hoort, kun je denken: dit komt nooit meer goed. Maar een paar minuten later hangen wij alweer in elkaars armen.

“Enkel als Bart zich na een concert niet goed voelt, kan dat me heel erg raken. Op de Grote Markt in Sint-Niklaas speelde hij eens een rustig nummer terwijl de discobar wat verderop gewoon verder beukte. Daar kan ik het hart van in zijn.

“Door zo intensief samen te werken, leer je elkaars kleine kantjes ook wel kennen. Wanneer Bart bij me in de auto stapt, draagt hij altijd kleren waarmee je in het beste geval van je slaapkamer naar de badkamer sloft. Hij heeft ook altijd een boterham en een tas koffie mee. Als je dan één keer fors op de rem staat, vliegt dat allemaal door de wagen. Terwijl ik eigenlijk nogal van ordelijkheid hou. Maar ja, dat maakt het ergens ook wel interessant. En als ik op een dag geen zin heb in rommel in mijn auto zeg ik: vandaag rijden we met die van u.” (lacht)

“Op lange termijn zijn er geen afspraken tussen Bart en mij. Hij doet waar hij zin in heeft, en ik volg. Maar toch ben ik elke keer opgelucht als hij zegt dat er weer een nieuw album aankomt. Omdat ik weet dat we ons dan weer twee jaar kunnen amuseren.

“Bart heeft professioneel altijd zijn zin gedaan. Dat gevoel heb ik pas ontdekt sinds ik mijn architectenbureau heb overgelaten en voltijds manager ben geworden. Eigenlijk gaf Bart me dat advies al van jongs af aan. Hij zei: ‘Je moet elke ochtend wakker worden en uitkijken naar wat je die dag gaat doen. Als je steeds vaker met tegenzin opstaat, dan scheelt er iets.’

“Die volharding heeft hij altijd al gehad. Ik herinner me dat Bart als puber na een bezoek aan Versailles ontzettend onder de indruk was. In die mate dat hij thuis de muren van de gang beschilderd heeft met bloederige taferelen. Hij is daar zelfs een week voor thuisgebleven van school. Bij ons thuis kon dat allemaal. Pas toen het huis verkocht werd, zijn die portretten overschilderd.

“Bart was geen moeilijke puber in de zin dat hij dingen deed die ontoelaatbaar waren. Maar ik herinner me wel dat mijn moeder ooit eens zei: ‘Ik zou het zó plezant vinden als dat ne gewone was.’ (lacht)

“Toen onze vader vijf jaar geleden stierf, moest Bart ’s avonds meedoen aan een televisieprogramma. We hebben dat uiteindelijk, met de volledige toestemming van de familie, toch laten doorgaan. Onze vader zei altijd: het leven stopt niet als ik er niet meer ben, en hij meende dat ook.

“Wij hebben zijn dood allemaal op onze eigen manier verwerkt en bij ons thuis was dat oké. Op zulke momenten ben ik toch blij dat ik in een nest geboren ben waar zelfs de grote tragedies in het leven op zo’n open manier benaderd kunnen worden.”

Bart: ‘Stijn was in het begin de rijzende ster. Ik was Kris Wauters en hij was Koen Wauters.’ Beeld Bob Van Mol

BART

“Te hees en te rauw: dat was het verdict toen ik als tiener geweigerd werd voor het schoolkoor. Die afwijzing heeft lang pijn gedaan, zeker omdat Stijn op dat moment wél aan het acteren en aan het zingen was in het jeugdtheater. Eigenlijk wou hij dat helemaal niet, maar in onze familie was het overduidelijk dat Stijn de rijzende ster was. Ik was Kris Wauters en hij was Koen Wauters. Tot hij zei dat hij niet meer wou optreden. Niet veel later is hij aan zijn studie architectuur begonnen.

“Ik denk dat grote persoonlijkheden zich altijd afzetten tegen de vorige generatie, en dat is exact wat Stijn gedaan heeft. Mijn broer en ik zijn kinderen uit een hippienest. Mijn vader had een lange baard en henna in zijn haar, en onze moeder droeg van die wijde jurken met olifantenmotieven. (lacht) Stijn had op jonge leeftijd al zoiets van: moeke, gemoet me niet komen halen na school, hé. Hij had er ook geen problemen mee om vriendjes te hebben met een tennisveld. En een pony. Ik vind dat schoon: dat verzet om je eigen persoonlijkheid te vormen.

“Ik herinner me bijvoorbeeld hoe ik als achttienjarige gast wou dat mijn lief bleef slapen. Mijn ouders zeiden natuurlijk: no way. Ik kwam gefrustreerd Stijn zijn kamer binnengelopen, waarop hij zei: ‘Bart, je moet dat allemaal niet zo ingewikkeld maken.’ En toen stapte zijn lief uit de kast. (hilariteit) Stijn deed dat allemaal maar, terwijl ik alles volgens het boekje wou doen.

“Mijn moeder is extreemlinks, mijn vader zat eerder aan de rechterkant van het politiek spectrum. Dat leverde vaak vurige discussies op aan de eettafel, maar ik ben toch blij dat ik dat heb mogen meemaken. Ik denk dat het goed is om te zien hoe mensen die elkaar fundamenteel graag zien, toch van mening kunnen verschillen.

Stijn over Bart:  “Als Bart op restaurant iets aan het vertellen is, kan hij zo hard in dat verhaal opgaan dat hij soms met beide knieën boven tafel of in een of andere vreemde positie zit te eten.”

Bart over Stijn: “Stijn zegt al jaren dat hij het werk stilaan wat wil afbouwen. Vervolgens doet hij het tegenovergestelde.” 

“Stijn is mijn manager geworden nadat ik hem rond mijn veertigste ’s avonds had opgebeld met de boodschap dat ik wat liedjes had gemaakt. Mijn vrouw zei dat die nummers enkel binnen een huiselijke context zouden werken. Begrijpelijk, want die liedjes waren nogal letterlijke kronieken van een vakantie in Heist-aan-Zee. Maar Stijn zei dat hij geloofde dat dat materiaal wél kon werken voor een groter publiek. Door zijn aanmoediging en sturing is het allemaal zo groot kunnen worden. Eigenlijk is mijn broer architect gebleven, maar dan van een carrière in plaats van een huis.

“Stijn zit ook altijd naast mij wanneer we beslissen welke projecten we wel of niet aannemen. Ik had daarnet bijvoorbeeld een geniaal idee over hoe we al die Lotto Arena-concerten interessant kunnen houden. Ik wou elke show iets volledig anders doen. Op zulke momenten heb ik Stijn nodig om te zeggen: ‘Dat gaan we niét doen, want dat is praktisch gewoon niet haalbaar.’ Stijn heeft heel veel talent voor organisatie, en ik heb heel veel talent voor chaos. Maar op de één of andere manier vinden wij elkaar altijd.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234