Dinsdag 14/07/2020

AchtergrondUitgezongen

‘Back in Black’ van AC/DC: feestlied voor een overleden zanger

AC/DC in de jaren tachtig, met nieuwe frontman Brian Johnson in het midden.Beeld rv

Deze post-lockdowntijden smeken om een comebacksong en dan is er maar één echte koploper: ‘Back in Black’ van AC/DC.

Daar zat Brian Johnson, op een lentedag in 1980 in een cafeetje tegenover de Vanilla-opnamestudio’s in het Londense Pimlico, een onaangeroerd stukje taart en een volle kop thee voor hem op tafel. Johnson had een auditie bij AC/DC, de beroemde Australische rockband die probeerde recht te krabbelen na de dood van zanger Bon Scott, die na een acute alcoholvergiftiging nooit meer bij bewustzijn kwam. Johnson – toen nog de zanger van de pubrockband Geordie – was opgebeld door AC/DC’s manager.

Die middag in Londen zat hij er als verlamd bij. “God, het was ellendig”, herinnert Johnson zich. “Ik wilde naar huis. Ik was te nerveus. Ze zoeken waarschijnlijk een kerel met lang haar, dacht ik, dus dit gaat nooit werken. Ik had honger en pulkte aan mijn stukje taart maar de korst was te hard. “Oh bollocks”, zei ik luidop, “better make a move.” Toen liep ik naar buiten, stak de straat over en begon ik aan de rest van mijn leven.”

Na een uitmuntende sollicitatie waarbij Johnson de gebroeders Malcolm en Angus Young verbaasde met zijn zang in ‘Whole Lotta Rosie’ en in een ziedend ‘Nutbush City Limits’ van Ike & Tina Turner kreeg hij de job.

Twee maanden later mocht hij zijn partijen inzingen voor Back in Black, de comebackplaat van AC/DC. Met dat album wilden de rouwende groepsleden bovenal Bon Scott eren.

Als eerste werd het log groovende titelnummer opgenomen, in de legendarische Compass Point-studio’s in Nassau, Bahama’s, onder toeziend oog van topproducer John ‘Mutt’ Lange. De hoekige mokerriff van het nummer was oorspronkelijk een spielerei van Malcolm Young die hij tijdens de Highway to Hell-tournee nu en dan had uitgetest om de tijd te doden.

Bon Scott, de zanger van AC/DC die in 1980 overleed..Beeld ACDC.com

Johnson kreeg als tekstschrijver alle vertrouwen van de andere bandleden, hoewel hij met een handvol richtlijnen rekening moest houden. “Het mag niet morbide klinken, zeiden de jongens”, aldus Johnson in muziektijdschrift Mojo. “Dit liedje is immers voor Bon en het moet een viering van zijn leven zijn. (blaast) Okay, no pressure, jongens! (lacht) Dus ik schreef maar wat in mij opkwam. Ook schijnbaar klinkklare onzin zoals ‘I got nine lives, cat’s eyes / abusing every one of them and running wild’. Dat vonden de anderen geweldig. Ze zagen Bons karakter in die tekstregel.”

Nu ja, dat is één versie van het verhaal. Een andere doet aan als een sinistere samenzweringstheorie waarin de bandleden van AC/DC na Scotts dood in zijn appartement inbraken om het notitieboekje van de zanger te stelen. Daarin stond een schat aan gedichten, tekstflarden en songideeën van Scott, geschreven in 1979 als aanloop naar de toen nog titelloze opvolger voor Highway to Hell. Dat de familie van Scott bij het verdelen van zijn bezittingen nooit een notitieboekje zou hebben opgemerkt, voedt de paranoia van de complot­denkers alleen maar.

Het album Back in Black verscheen op 21 juli 1980, vijf maanden na de onfortuinlijke dood van Bon Scott. In Engeland schoot de plaat naar de top van de hitparades, in de VS haalde het album platinum.

Tot vandaag wordt de langspeler en zijn titeltrack gezien als een van de meest invloedrijke wapenfeiten ooit in de rock-’n-rollgeschiedenis.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234