Zondag 15/09/2019

Recensie

‘Baby Driver’: swingen achter het stuur

Jamie Foxx (links) en Ansel Elgort (rechts) in Edgar Wrights 'Baby Driver'. Beeld rv

Edgar Wright, de popculturo achter Shaun of the Dead en Scott Pilgrim vs. The World, heeft de film van zijn leven gemaakt. Baby Driver is een dolle rit doorheen de pop- en filmgeschiedenis, en Wright is een heerlijk riskante chauffeur. Ook al werkt zijn emotioneel kompas niet altijd even goed.

Soms vragen wij ons af of Edgar Wright niet een beetje te laat geboren is. In de jaren 90, waarin regisseurs als Quentin Tarantino en Danny Boyle hogen ogen werpen met popcultuurcollages als Pulp Fiction en Trainspotting, had de regisseur van Shaun of the Dead, Hot Fuzz en Scott Pilgrim vs. the World beter gedijd, denken wij dan. In dit tijdsgewricht wordt Wrights eigenzinnigheid en smoel kennelijk minder op prijs gesteld: na creatieve meningsverschillen met studiogigant Marvel gaf Wright de regisseursfakkel van Ant-Man door aan Peyton Reed.

Goed nieuws voor wie zijn zomerblockbusters graag nét iets eigenzinniger heeft, want de Britse popencyclopedie begon eindelijk aan Baby Driver, een project waar hij naar eigen zeggen al járen mee rondliep. Ansel Elgort speelt de titelrol – een jonge kerel die zich ‘Baby’ noemt en een schuld heeft af te betalen aan misdaadkoning Doc (Kevin Spacey). Baby, die kennelijk rijles heeft gevolgd bij de Ryan Gosling uit Drive, fungeert als getaway-driver bij bankovervallen die worden uitgevoerd door ongure figuren met enkel een bijnaam, zoals Buddy (Jon Hamm) en Bats (Jamie Foxx). Tot hij de bevallige serveerster Deborah (Lily James) leert kennen en zijn misdaadleven wil ontvluchten.

Dat klinkt niet bíjster origineel, maar Baby heeft een opvallend gebrek: tinnitus. En om die tinnitus uti te blokken, loopt hij voortdurend rond met een iPod in z’n oren, met daarop liedjes van Queen, The Jon Spencer Blues Explosion, Dave Brubeck en The Damned. Op de geluidsband van Baby Driver is het, net als in de oren van Baby, vrijwel geen seconde stil. Je zou bijna kunnen zeggen dat Edgar Wright een musical heeft gemaakt: de muziek dicteert het ritme én de verhaallijn van de film, en de autoachtervolgingen zijn choreografieën.

Eigen stempel en eigen smoel

Zo wordt Baby Driver een etalage voor het regietalent waarover Wright ontegensprekelijk beschikt: hij monteert snedig, weet in actiescènes steeds het overzicht te bewaren – een zeldzaamheid, tegenwoordig – en neemt je op een visuele trip door Atlanta, waar de film zich afspeelt. De Britse regisseur beschikt over een eigen stempel, en is zelfverzekerd genoeg om die resoluut op elke scène te drukken. Zijn achilleshiel? Door zo veel aandacht te besteden aan de inkleding van zijn verhaal, vergeet hij soms wat hij juist wil vertellen. Baby Driver mist richting, vooral op emotioneel vlak: we weten wel dat Baby en Deborah tot over hun oren verliefd zijn, maar we voelen het te weinig.

Dat ligt, toegegeven, ook een beetje aan Ansel Elgort: het meisjesidool uit Divergent en The Fault in Our Stars durft stoutmoedige keuzes maken en houdt zich staande tussen klasbakken als Jon Hamm, Jamie Foxx en Kevin Spacey, maar achter zijn koele blik broeit er net dat tikkeltje te weinig.

Dat neemt niet weg dat Baby Driver garant staat voor heerlijk swingend zomervertier, mét een eigen smoel – en daar kunnen we alleen maar dankbaar voor zijn. Een emotionele sucker punch hoeft u niet te verwachten, maar Wright neemt je mee op een postmoderne dollemansrit met plezier als eindbestemming.

ACTIE/MUSICAL

Van: Edgar Wright

Met: Ansel Elgort, Jon Hamm, Jamie Foxx

Duur: 1u53

Lees het interview met regisseur Edgar White over zijn droomproject hier

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234