Woensdag 23/10/2019

Filmrecensie

‘Avengers: Endgame’ maakt (natuurlijk) niet al zijn beloftes waar ★★☆☆☆

‘Avengers: Endgame’ Beeld rv

Wie een bioscoopzaal binnenstapt waar vanaf vandaag Avengers: Endgame draait, mag zich in de handen spuwen voor het sluitstuk van een verhaal dat tweeëntwintig superheldenfilms uit het Marvel Cinematic Universe overspant. Is het gelukt om al die hoofse verwachtingen in te lossen met één film?

Het bloedeerlijke antwoord: nee. Vanzelfsprekend niet. Marvel Studios, de filmproductiepoot van de bekende stripverhalenfabriek, zette in 2008 met Iron Man een werk van zo’n kolossale artistieke en commerciële grandeur in gang, dat het tweeëntwintig films later behoorlijk moeilijk werd om al die plotlijnen en persoonlijke spanningsbogen ook naar een bevredigend slotakkoord te brengen. Zeker na het stikduistere slot van Avengers: Infinity War (2017), waarin intergalactische bruut Thanos (Josh Brolin) met één kosmische vingerknip de helft van alle levende wezens in het heelal – waaronder dus ook een fors deel van de superhelden die nog een ultieme charge tegen hem hadden ingezet – wegvaagde.

Een soort ‘Ocean’s Eleven’ in de tijd

Met het drie uur durende ensemble-epos Avengers: Endgame slagen regisseurstandem Anthony/Joe Russo en scenaristenduo Christopher Markus/Stephen McFeely er nochtans nog wel in om de al te dicht voor de voeten liggende clichés uit de weg te gaan. Er zitten zelfs een paar verrassende keuzes in: dat ongeveer de eerste helft van de film een soort Ocean’s Eleven in de tijd is, voelt als een misschien wat makke maar uiteindelijk puik uitgevoerde trouvaille. Net als de soms merkwaardige persoonlijke veranderingen die sommige Avengers – zie Thor (Chris Hemsworth) zijn epische horecagezwel! – hebben doorgemaakt na Infinity War.

Endgame had een veel conventioneler sluitstuk kunnen zijn, en de makers waren er nog mee weggeraakt ook. Maar het had ook gewoon een betere superheldenfilm kunnen zijn. Een met minder geforceerde wendingen. Met een betere balans tussen pompende epiek en gezonde onnozelheid. En met een slot dat niét de pedalen verliest in een gekunstelde poging om alle figuren uit het MCU nog een voorlopig (of – hou u klaar voor traantjes – láátste) adieu te gunnen. Fans van de Marvel-films, en liefhebbers van superheldenmeuk tout court, zullen zich een volle drie uur lang prima vermaken. Maar de Avengers-saga eindigt allerminst met de beste film uit de reeks. Endgame lijkt eerder op een Best Of-album dan op een werk dat op eigen poten staat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234