Dinsdag 10/12/2019

Recensie Au nom de la

‘Au nom de la terre’: wie zal er voor de boeren zorgen? ★★★☆☆

Veerle Baetens (Claire) in ‘Au nom de la terre’. Beeld Nord Ouest films

Dieren én mensen worden het slachtoffer van de moderne veeteelt in Au nom de la terre. Een erg doorleefd – want autobiografisch – drama van debutant Edouard Bergeon, dat uiteindelijk ook de kijker nekt met een emotionele mokerslag.

De boerenstiel, wie wordt er eigenlijk nog blij van? Voor slachtdieren is het natuurlijk nooit een erg feestelijk bestaan geweest, maar ook de boeren zelf zien steeds meer af. Dat toont debuterend regisseur Edouard Bergeon in Au nom de la terre. Hij kan het weten: Bergeon groeide zelf op als zoon van een Franse veeteler en zag hoe zijn gezin langzaam ten onder ging aan de keiharde stiel.

In 1979 neemt Pierre Jarjeau (Guillaume Canet) met volle goesting de boerderij van zijn vader over. De plannen zijn groots: Pierre, die net terug is uit Amerika, wil het familiebedrijf doen groeien. Hoera voor de industrialisering! 

Fast forward naar 1996: Pierre is een slaaf geworden van de dure installaties die hij heeft aangekocht. Schulden hangen als een steeds strakker wordende strop rond zijn nek, maar financiële hulp vragen aan zijn arrogante vader is geen optie. Pierres vrouw (pakkende rol van Veerle Baetens) en kinderen kijken machteloos toe hoe de pater familias er stilaan onderdoor gaat. De bezorgdheid in de ogen van zoon Thomas (Anthony Bajon) komt des te harder aan wanneer je als kijker beseft dat hij het standpunt van de regisseur zelf vertegenwoordigt.

Rambo verslagen

In de Franse cinema’s veegde Au nom de la terre de vloer aan met Rambo, en dat valt best te begrijpen. Deze film slaat je ko met emotionele mokerslagen. Maar Bergeon zoekt nooit de pathos op en toont alleen de onverbloemde realiteit. Cinematografisch gesproken komt hij misschien wat weinig uit de verf, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de acteurs: zij lijken hun tekst ter plekke te bedenken, alsof de kijker gewoon stiekem staat te luistervinken op het veld of in de keuken bij de Jarjeaus.

Au nom de la terre is een pijnlijk portret van een giftige vader-zoonrelatie en gebruikt zijn dramatische power ook om ons aan het denken te zetten: willen wij als consument wel het resultaat eten van een systeem dat zo onmenselijk is?

Au nom de la terre speelt vanaf 9/10 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234