Dinsdag 21/05/2019

Recensie

‘Ash Is Purest White’: gangsterliefde in het 21ste-eeuwse China

Ash Is Purest White Beeld RV

Als u niet vertrouwd bent met Chinese cinema, dan is Ash Is Purest White misschien wel de ideale kennismaking. Het zinderende drama van Jia Zhangke begint als een potige gangsterfilm, maar bloeit gaandeweg open tot een liefdestragedie met epische proporties.

Op het filmfestival van Cannes werd Ash Is Purest White vorig jaar – terecht – tot het beste van de competitie gerekend. Nu vindt de film eindelijk zijn weg naar de Belgische zalen. Reden genoeg voor een Chinees vreugdedansje. Het zinderende gangsterdrama is een nieuw hoogtepunt in de sowieso al behoorlijk indrukwekkende filmografie van Jia Zhangke, de belangrijkste chroniqueur van het hedendaagse China, en een van de meest prikkelende Aziatische regisseurs van het moment.

Jia toont ons zeventien turbulente jaren uit het leven van Qiao (Zhao Tao) en Bin (Liao Fan). Hij is maffiabaas in een uitdovend mijnstadje in Noordoost-China, zij is tot alles bereid om hun liefde te beschermen. Wanneer Bin door een rivaliserende bende wordt aangevallen, neemt Qiao een drastische beslissing, die haar vijf jaar cel oplevert. Wanneer ze weer vrijkomt, is niets nog hetzelfde.

Baden in melancholie

Ash Is Purest White begint als een potige gangsterfilm met fraaie actiescènes, maar bloeit gaandeweg open tot een liefdestragedie met epische proporties. Halverwege de film zit een lange praatscène tussen Qiao en Bin die zo immens mooi is, zo tergend hartverscheurend, dat ze op zich al de prijs van uw bioscoopticket waard is. In dit soort Wong Kar-Wai-achtige melancholie zouden wij dagelijks een bad willen nemen.

Geschiedenis en emotie werken in deze film als spiegels van elkaar: de bouw van de Drieklovendam, waardoor hele steden onder water kwamen te staan (zie daarvoor ook Jia’s film Still Life), illustreert hoe de tijd langzaam maar zeker alle gevoelens opslokt. Omgekeerd tonen de indrukwekkende emotionele (en fysieke) transformaties van hoofdrolspeelster Zhao Tao – in het echte leven mevrouw Jia – hoezeer de Chinese maatschappij de laatste jaren razendsnel geëvolueerd is. Niet toevallig speelt het verhaal zich af tussen 2001 en vandaag. De 21ste eeuw in een notendop.

‘Ash Is Purest White’ speelt vanaf 6/03 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.