Woensdag 05/08/2020

ConcertrecensieWerchter Zomerbar

Arno op Zomerbar Werchter: alsof hij voor een overvolle weide speelde ★★★★☆

Beeld Koen Keppens

Welke pancreaskanker? Arno bewees bij zijn eerste volledige optreden sinds de corona-crisis dat het podium zijn minnares en muze blijft. Daar is hij eeuwig jong, vol passie en zonder zorgen. Le plus beau zong op de Zomerbar van Werchter alsof hij nooit was weggeweest.

“Komaan, zing het nog één keer. Het doet zo goed aan m’n vel…” Arno (71) geniet in Werchter even hard van de fans als zij van hem. Wanneer de 400 aanwezigen éénstemmig “c’est magnifique!” repliceren aan het einde van Belpop-klassieker ‘Oh la la la’sluit de zanger zijn ogen en neemt hij die respons in zich op als een spons. Een betere therapie bestaat voor hem niet. Een podium als een chemokuur.

Het blijft vreemd ogen, dat tuinfeest van de Schuer met enkele honderden genodigden aan tafeltjes en gemaskerde obers. Maar de pintjes komen uit een glas en Arno - stemmig in het zwart - rockt alsof hij voor een overvolle kolkende wei staat.

Beeld Koen Keppens

“Vive les moules!”, roept hij bij het inzetten van ‘Oostende bonsoir’. Vrij vertaald wordt dat: “Je mossel ruikt naar de zee.” Omdat het de nationale feestdag is, heeft de chanteur de charme zich voorgenomen alle bindteksten in beide landstalen te brengen. Wij noemen hem in ruil graag ridder van het podium, ofwel le chevalier bien revalidé. Na elke song wordt zijn stem beter, zie je hem meer ontspannen en opgaan in de muziek. De begeleidingsband is teruggebracht tot een trio, om niet te kostelijk voor de dag te komen bij dit beperkte publiek. Maar dat stoort nooit.

In een ondergaande zon bouwen Arno en band openingssong ‘They Are Coming’ langzaam op rond de gitaar van Bruno Fevery. ‘Que pasa’ volgt snel en zit vanouds meteen vol hoeken en kanten. Arno zet het op een brullen en de vette bas van Mirko Banovic scheurt over de wei die geurt naar pils en alcogel. De setlist springt heen en weer. Na de titelsong van jongste plaat Santeboutique (opgebouwd rond een vrolijke riedel) volgt meteen ‘Middle Class and Blue Eyes’ van T.C. Matic. Strobo’s flitsen, meisjes gillen en enkelen wippen van hun stoeltje. De drumbeat van ‘Whoop That Thing’ gonst over de tafeltjes, terwijl de schuurpapieren stem van Arno steeds dieper in je vezels kruipt. Bedenking: deze band is technisch ijzersterk, maar weinig beweeglijk. Nu goed, dat laatste is dit publiek op Zomerterras Werchter ook.

‘Il est tombé du ciel’ volgt op het ritme van een wals. De frontman verliest zich steeds meer in de muziek en zet zich aan het dansen. Ook de Schuer zelf kan er niet bij blijven stilstaan. ‘Lady Alcohol’ toont zich de sterkste nieuwe song. “Ik was met haar, twee flessen per dag”, bekent Arno. Hij spuwt de tekst krachtdadig uit, onder een zware bas. Om meteen daarna het oude ‘The Parrot Brigade’ van T.C. Matic te brengen. Arno met de armen wijd.

Beeld Koen Keppens

Dan wordt het tijd voor een rustpunt. Terwijl de avondzon de boomtoppen streelt, zet Bruno Fevery zich aan de piano. Als Arno ‘Les yeux de ma mère’ zingt is Werchter muisstil. Die stilte wordt snel doorbroken. Fevery krijgt van de frontman een klets ter appreciatie op zijn achterste en laat met een scheurende slide-gitaar ‘Meet the Freaks’ openbarsten. Hotsend en botsend, eindigend in chaos. Heerlijk.

Het prachtige ‘Funky Your Not’ wordt tekstueel begeleid met een sneer aan het adres van Donald Trump: “Er zijn veel kosten aan. Nog erger dan ik.” Daarna schakelt het concert nog twee versnellingen hoger. Met ‘Oh La la la’ -het volkslied dat iedereen luidkeels meezingt- en ‘Putain putain’. Op de dag dat de Europese unie een corona-fonds van miljarden euro’s neertelt, zet Arno de zuinige Nederlandse premier Rutte nog eens in zijn hemd: “Nous sommes quand-même tous des Européens?!” Tientallen toeschouwers kunnen zich niet langer bedwingen, staan recht van hun stoeltje en pakken hun bubbel-vrienden vast.

Na goed 70 minuten verlaat Arno het podium. Maar hij komt al snel terug voor een bisronde “speciaal voor onze feestdag”. ‘Je veux nager’, met getriggerde drum, zet de band andermaal onder stroom. En terwijl de lucht zalmroze kleurt sluit een uitbundig ‘Ha Ha’ van T.C. Matic de avond af. Met Arno als conducteur en dirigent. Dit podium nemen ze hem nog lang niet af. En maar goed ook.

Arno speelt vrijdag 24 juli nog twee keer op Werchter Zomerbar. Ook die concerten zijn uitverkocht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234