Donderdag 12/12/2019

Muziek

Arno: "Ik denk dat de volgende plaat mijn laatste wordt"

Arno. Beeld Alex Vanhee

Wielerliefhebbers aller provincies, verenigt u in de AB. Vandaag wordt de Ronde van Vlaanderen er op groot scherm uitgezonden, en nadien speelt Arno (65) een benefiet ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. "Ik word depressief als ik niet op het podium sta."

Het lijkt wat rustig rond Arno, maar die stilte is bedrieglijk. Arte draait momenteel een in 2016 te verschijnen documentaire rond Le Plus Beau, en de voorbije maanden heeft hij vijftien nummers geschreven voor de opvolger van Future Vintage. "Ik ben bezig met daar demo's van op te nemen, maar ik ben er nog niet uit met wie ik dit keer ga werken.

"John Parish - de gitarist van PJ Harvey, met wie ik de vorige heb opgenomen - is een optie. Maar er is ook een madam die ik heel goed vind. Catherine Marks, die vaak met Parish samenwerkt en al met The Killers en Foals in de studio heeft gezeten. Ik zit dus nog in een twijfelfase. In België opnemen of in Engeland? Bij Parish, of in de studio van Portishead?"

Arno blaast. "Ik kan er niet van slapen, en dat heb ik nog nooit gehad. Vroeger deed ik alles impulsief en ging ik altijd op mijn gevoel af. Dit is de eerste keer dat ik begin te peinzen dat ik peins dat ik aan
't peinzen ben. Volgens mij zit ik in mijn menopauze of zo."

Later in het gesprek zal blijken waarom Arno dit keer zenuwachtiger is dan anders. "Ik heb zo'n voorgevoel dat de volgende plaat mijn laatste wordt. Die moet uitkomen in februari 2016. Dan zal ik 66 zijn. En in principe ga ik nadien twee jaar op tournee. Die optredens worden nu al geboekt. Dus als die campagne erop zit, ben ik 69. Ik leef wel gezond, en ik voel me fysiek in orde. Maar je weet nooit wat er kan gebeuren, hè. In een cowboyfilm is alles mogelijk."

Geen druppel alcohol

Een en ander wil gelukkig niet zeggen dat Arno overweegt om met pensioen te gaan. "Daar is het sowieso te laat voor", klinkt het nuchter. "Mijn kinderen zeggen altijd: jij moet sterven op het podium. En dat hoop ik ook. Wat kan ik anders doen? Het wordt eigenlijk nog erger met de jaren. Mijn laatste optredens dateren ondertussen al van november. Toen hebben we in Los Angeles, New York en Miami gespeeld. Dat is dus al bijna vier maanden geleden. Verschrikkelijk, vint! Echt: als er geen concerten zijn, zak ik weg in een depressie.

"Ik heb in die periode natuurlijk wel nummers geschreven, maar da's toch niet vergelijkbaar met de kick van een optreden. Ik heb het er onlangs nog met mijn dokter over gehad. Die zegt dat ik verslaafd ben aan adrenaline. Eigenlijk is dat dope die je als mens zelf aanmaakt, hè? Op tournee drink ik geen druppel alcohol. Dan heb ik dat totaal niet nodig. Maar als ik thuis zit... Gisteren heb ik drie glazen wijn gedronken en ik stond al op m'n kop. Soms vergeet ik dan ook dat ik beter zou stoppen, en draag ik daar de dagen nadien de gevolgen van. Mijn katers zijn veel zwaarder dan vroeger."

Dat is uiteraard niet de enige reden waarom Arno heeft toegezegd om een benefiet te spelen. Niet alleen verloor hij als tiener zijn moeder aan kanker ("jaren niet goed van geweest"), maar hij is ook peter van de AB-teams die in mei deelnemen aan de wielermanifestatie De 1.000 km van Kom Op Tegen Kanker. Met die actie wordt geprobeerd om zo veel mogelijk geld in te zamelen, en alle opbrengsten gaan integraal naar dit goede doel.

Voor de gelegenheid heeft Arno een all-starband in zijn voorprogramma, met naast Jan Paternoster van The Black Box Revelation ook Triggerfinger-drummer Mario Goossens en Mirko Banovic, bassist bij onder meer Arsenal en, jawel, Arno. Zelf staat hij met zijn European Peace Collectif op het podium, met naast zijn reguliere band ook een vierkoppige blazerssectie én twee achtergrondzangeressen.

Waar is de anarchie?

De show wordt aangepast, en omvat voor de gelegenheid ook covers van vredes- en oorlogsliederen. "Vorig jaar heb ik deze gelegenheidsshow al twee keer gedaan, onder meer in Nieuwpoort ter nagedachtenis van de Eerste Wereldoorlog. De reacties waren zo positief dat er vanuit Frankrijk de vraag kwam om zo'n hele tournee te doen. Dus die komt eraan, binnenkort. We gaan voor het eerst met twee tourbussen op pad. Allemaal echte muzikanten, zonder dj. Eigenlijk ben ik zot, hè? Waarom al die moeite? Dj's hebben geen band nodig, en als je een stem hoort zie je ze nooit, want alles is vooraf opgenomen. Zover zijn we nu.

"Ik herinner me nog dat ik eind jaren 70 in de AB naar Elvis Costello ging kijken, met Suicide in het voorprogramma. Ken je dat? Die maakten muziek met synthesizers en machines, en het publiek schold hen uit omdat ze geen echte instrumenten gebruikten. Zoals een bas en een gitaar. Ze gooiden met bierglazen, vonden het een rip-off. Costello is nog tussenbeide moeten komen om de gemoederen te bedaren, en van dat optreden hebben ze later nog een legendarische liveplaat uitgebracht. 23 minutes over Brussels. Dat is een cruciaal moment in de geschiedenis van de punk. Pas op: ik vond dat geweldig."

"Wat ik wil zeggen is: vandaag pikt het publiek echt alles. Zonder muzikanten of instrumenten op het podium staan, is bijna de norm geworden. Ik heb het al vaker gezegd: er is geen anarchie meer in de rock-'n-roll. Toen Thatcher aan de macht was, kon je elke week in de Melody Maker interviews lezen met bands die de revolutie verkondigden. Punk, dat was een reactie op de crisis, hè. Terwijl: nu zitten we in een crisis die even diep snijdt als in de jaren 30 van de vorige eeuw. Maar in de muziek wordt daar niet op gereageerd.

"Tenminste, ik hoor het niet. Ja: bij de generatie van mijn zoon - hij is 19 - broeit er wel wat. De nieuwe revolte zal van die gasten komen. Ze lezen geen gazetten meer, maar zijn perfect geïnformeerd via het internet. En die weten perfect hoe de politiek in elkaar zit. De dertigers en veertigers van vandaag vormen de eerste generatie die conservatiever is dan die van hun ouders. Maar let op mijn woorden: hun kinderen gaan ervoor zorgen dat de balans weer in evenwicht raakt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234