Woensdag 18/09/2019

Review

'Archer' steekt op heerlijke wijze de draak met het spionagegenre

Lana Kane en Sterling Archer: spionnen vervat in een knotsgekke haat-liefdeverhouding. Beeld rv

Acht gaat van start met het zes jaar oude eerste seizoen van Archer. De getekende spionagesatire is een welkom tegengif voor het lachwekkende sérieux van Bond. Tegelijk heeft de animatiesoap de goorste bek sinds Family Guy en South Park.

Nieuw is Archer, een serie van tien keer 21 minuten, niet. Het eerste seizoen dat Acht nu uitzendt, dateert al van 2009, in de VS begint dra de zevende reeks, en de eerlijkheid gebiedt te verklappen dat Netflix alle zes voorgaande seizoenen aanbiedt.

Maar goed, misschien is Vlaanderen nu pas klaar voor obscene animatiepret op de rug van uitgemolken inlichtingendiensten, die de protserigheid van Mad Men, de absurditeit van The Americans en de retrotechno van een nog te bedenken Twilight Zone combineert (het gaat van bandopnemers en gifpennen, over kamers vullende computers en de eerste Macintosh, tot zelfs gsm's).

Of misschien - neen, niet misschien - was iemand bij Acht ziek genoeg om aan te nemen dat Vlaanderen rijp is voor een soap over een spionagegenootschap dat ISIS heet. Het letterwoord staat voor een paar voor de hand liggende termen uit de wereld van de spionage: international, secret, intelligence, service. Met de naamgenoot van vandaag en eigenlijk met zowat alle inlichtingendiensten deelt ISIS trots een vorm van publiek gevaarlijke idiotie.

De 007 met dienst is Sterling Archer, de meest levensbedreigende geheim agent op de planeet. De man is een onwetende racist, compulsieve seksist, professionele verduisteraar en latente en patente modenicht, die 000 op het rapport van de intelligentie in 'intelligence' scoort. Al in de eerste aflevering penetreert hij zijn eigen hol om in de mainframe-computer de schandalige budgettaire uitkomst van zijn spilzucht - alcohol en hoeren - te verdonkeremanen.

Schrijver en regisseur Adam Reed. Beeld rv

Mother

De sleutel tot het slagen van Archer ligt grotendeels in de werkijver van Adam Reed, die niet alleen schrijft maar ook regisseert. Hij laat verrassend genoeg elk geopolitiek cliché met rust, om zich volledig te gooien in de micropolitieke strijd van alledaagse, allesbehalve wereldreddende menselijke actie en reactie. Het kantoor, niet de wereld of de Levant, is de ring waarin de personages van ISIS het uitvechten. De clash der beschavingen is hier de meest routineuze clash der klassen, seksen en rassen.

Sterling ligt met iedereen overhoop en voelt geen millimeter schuld uit zijn mond of kruis kruipen. In de eerste plaats kibbelt hij met Lana Kane, de Afrikaans-Amerikaanse superfox die hem om de haverklap uit de nood redt met een... harpoengeweer en uit frustratie om zijn dement machismo accountant Cyril seksgek maakt. Op de tweede plaats met de vrouw die hij in de eerste minuut aanspreekt met 'Mother': niet de codenaam voor een ijzige kloon van Bonds M, maar wel Sterlings echte moeder Malory, bazin van ISIS en een volstrekt incompetente, martini's zwelgende, wannabe-nymfomane.

Verder weet Sterling alle 'drones' van het geheim agentschap, de administratieve radertjes in een al lang vastgelopen mechaniek, op stang te jagen: de steeds van voornaam veranderende Cheryl/Carol/Crystal, Malory's secretaresse die zweert bij erotische verstikking en online een meteen uit te voeren zwangerschapstest zoekt; Pam, de directrice human resources die van een dronken Sterling kontslaag krijgt met het handmasker - een dolfijn - dat ze gebruikt om gevoelige babbels te houden met het personeel; en Doctor Krieger, de tegenhanger van Bonds Q die een sexbot met de naam Fister Roboto ontwerpt ("It does more than just fisting").

Sterling Archer: seksist, racist en onverbeterlijke verduisteraar. Beeld rv

Sarcasme

Adam Reed weet met zijn stemacteurs een vuilbekkende kakofonie van mensenstemmen te creëren die haar gelijke niet kent. Het is een vreselijk schunnige sleur op de cadans van een mitrailleur, die eigenlijk onmiddellijk verslavend werkt.

Archer vloert de kijker wellicht ook dankzij de stem van H. Jon Benjamin, in 2014 als mannelijke hoofdrolspeler van Archer nog genomineerd voor een Emmy en vooral exact twintig jaar geleden winnaar van een Emmy (samen met het hele productie- en scenarioteam) voor de baanbrekende animatieshow Dr. Katz. Samen met Seth McFarlane is hij de meest getalenteerde stemacteur van de laatste kwarteeuw.

Hij voorziet Sterlings kostelijk geanimeerde mimiek van wisselende dosissen vermoeid gezeur, sarcastisch venijn, hooggestemde frustratie en piepende woede. Zegt Benjamin: "Ik ben nooit een harde werker geweest, denk ik. De werkethiek van voice-overs is echt super voor mij - een paar dagen in de maand, twee uur per dag." En: "Ik ben er niet tegen mezelf in gevaar te brengen voor inhoudsloze comedy."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234