Maandag 24/06/2019

Concertrecensie Apparat

Apparat boeit en vergeet te boeien ★★★☆☆

Apparat, AB, Ancienne Belgique, Elmo Lê Van, Francis Vanhee Beeld Francis Vanhee

Er zijn weinig artiesten die krakkemikkige synthesizers zo stijlvol laten knarsetanden als Sascha Ring, alias Apparat. Maar in Brussel vergat het Duitse elektronicawonder soms domweg zijn publiek te boeien.

“Always a pleasure. Thank you.” Het was iets voor halftien toen de spots voor het eerst volledig op Sascha Ring en zijn band waren gericht. Je kon in zijn grijns aflezen dat hij voldaan was, opgetogen terug op een podium te staan.

Apparat stelde in de AB zijn nieuwe, zesde plaat LP5 voor. Het is zijn eerste werk onder die naam in zes jaar, nadat Rings uit de hand gelopen hobbyproject Moderat – samen met de lui van Modeselektor – de laatste jaren had ingepalmd. Ze speelden clubs, arena’s, tenten aan flarden met een soort ingenieuze techno die geïnjecteerd werd met slimme popmuziek. Overal waar Moderat kwam, zag en overwon, hing er euforie in de lucht. Maar nadat die groep in alle vrede werd opgedoekt, achtte Sascha Ringde tijd rijp om zijn oude liefde op te zoeken.

LP5 is een lichtjaar verwijderd van de technopop van Moderat, maar het is bovenal een uitstekende plaat die bol staat van melancholie. Apparat is de dromenfabriek waar Radiohead, Bon Iver en Nicolas Jaar na de uren komen bijklussen. Als Apparat een restaurant was zou het een sterrenzaak voor fijnproevers die de week doorkomen op een dieet van knetterende elektronica, terwijl Moderat een fastfoodtent voor het grote volk was.

Al hield die theorie zondagavond niet helemaal steek, als je zag hoe Sascha Ring de grote zaal van de Ancienne Belgique liet vollopen met zijn soloproject.

Apparat, AB, Ancienne Belgique, Elmo Lê Van, Francis Vanhee Beeld Francis Vanhee

Mistroostige visboer

Apparat zou trouwens een slechte verkeersleider zijn. Het concert was vijf minuten ver, en de Duitse producer had meteen klassiek, techno en pop elkaar laten aanrijden. ‘Dawan’ was zo’n nummer waarin hij de ene botsing na de andere veroorzaakte. Je zag op het podium een schim van Sascha Ring, maar het had evengoed Thom Yorke kunnen zijn.

Er valt moeilijk vat te krijgen op het geluid van Ring. Je zou zijn werk kunnen klasseren als zwijmelmuziek, al zou dat het talent van de 40-jarige oneer aandoen. Het ging in Brussel van techno met een mandoline (‘Ash/Black Veil’) over house (‘In Gravitas’) naar neo-klassiek (‘Brandenburg’) en terug. Wie voor een rave kwam, was eraan voor de moeite. Apparat doet aan popmuziek voor dromers.

Bovenstaande nummers waren een schot in de roos, al was het gezucht dat sporadisch door de zaal rolde niet altijd misplaatst. Apparat vergat in de Ancienne Belgique te doen wat hem op plaat wel van begin tot eind lukt: je van de planeet kapen. Wat de knoppendraaier/gitarist/zanger bracht was géén urenlange trip, en dat is nochtans wat je verwacht wanneer je een ticket voor Apparat koopt. Hij liet soms domweg na het publiek te boeien.

Had de saaie vertoning op het podium daar iets mee te maken? Wellicht wel. Als je naar LP5 – of de muziek van Sascha Ring in het algemeen – luistert en de ogen sluit, beeld je je een documentaire in over een mistroostige visboer uit een onmogelijk uit te spreken IJslandse stad. In Brussel koos hij er echter voor om – met uitzondering van enkele tl-lampen – geen visuele effecten te voorzien. Geen projecties, niets. Moderat scoorde op het podium door muziek uit te huwelijken aan beeld. Maar Apparat is Moderat natuurlijk niet.

Apparat, AB, Ancienne Belgique, Elmo Lê Van, Francis Vanhee Beeld Francis Vanhee

Uitstekende band

Het was niet altijd makkelijk om de aandacht bij het concert te houden. Wanneer je links en rechts van je keek, zag je mensen een beetje verdwaasd naar de schimmen op het podium staren. Een song als ‘Outlier’ heeft het in zich om te begeesteren, al lukte dat in de AB niet.

Het is zonde dat we de namen van de vierkoppige groep rond Sascha Ring niet kennen. Als Apparat indruk maakte – met stompende, wondermooie versies van ‘Voi_Do’, ‘Caronte’ en ‘Black Water’ – was dat grotendeels de verdienste van zijn uitstekende muzikanten. We hebben zelden iemand met zoveel grinta de snaren van een cello zien plukken als de man uiterst links op het podium.

“Ik vond het eigenlijk niet zo goed”, hoorden we een twintiger na afloop zeggen in de foyer van de Ancienne Belgique. Da’s een hard verdict, omdat Apparat meer dan de helft van de tijd wél toonde waarom de elektronicafreaks een bescheiden wereldwonder zien in de Duitse producer.

Sascha Ring komt later dit jaar nog twee keer naar België. Hopelijk met visuals. Afspraak in Dour en/of Borgerhout.

Apparat, AB, Ancienne Belgique, Elmo Lê Van, Francis Vanhee Beeld Francis Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden