Maandag 21/09/2020

Filmrecensie

‘Antebellum’ is een film met een identiteitscrisis ★★☆☆☆

Janelle Monáe in 'Antebellum'.Beeld Lionsgate

De regisseurs van Antebellum hebben goed gekeken naar 12 Years a Slave, Get Out en Django Unchained, maar ze weten niet wat voor film ze zélf willen maken. Terwijl Gerard Bush en Christopher Renz ontegensprekelijk talent hebben.

Het hoogtepunt van Antebellum zit misschien wel helemaal vooraan. Met een ononderbroken openingsshot van maar liefst acht minuten tonen Christopher Renz en Gerard Bush dat ze ambitieus zijn, dat ze mooie beelden kunnen draaien, en dat ze er iets mee kunnen vertellen. De camera beweegt over een idyllische plantage, badend in het zachte licht van een zonsondergang, om te eindigen bij een bloederig drama: een zwarte slavin die probeert te ontsnappen wordt in koelen bloede afgemaakt. De toon is gezet.

Het hoeft niet te verbazen dat de angst er bij Eden (Janelle Monáe) goed inzit. Ze broedt op een ontsnapping, maar ze wacht op het juiste moment om de wreedheden van de eigenares (een storend karikaturale Jena Malone) en de officieren van het zuidelijke leger (Eric Lange en Jack Huston) te ontsnappen.

Die wreedheden zijn de achilleshiel. Renz en Bush houden van een opulente stijl, maar als je de martelingen en de miserie van de slavernij zo gestileerd in beeld brengt (de twee cineasten zijn een grote fan van slowmotion), ruikt het al snel naar exploitatie. Het eerste bedrijf van Antebellum lijkt wel een geësthetiseerde versie van het brute slavernijdrama 12 Years a Slave. Op andere momenten moet je dan weer aan de wraakfantasie van Quentin Tarantino’s Django Unchained denken.

Maar dit is niet zozeer een drama. Dit is een horrorfilm. Eentje met een twist waar M. Night Shyamalan (The Sixth Sense, The Village) jaloers op zou zijn. De kijker wordt voor de eerste keer op het verkeerde been gezet in het tweede bedrijf, waarin de makers in navolging van Jordan Peele (Get Out, Us) de metaforische tour op gaan en het blijvende, nog steeds aanwezige racisme in de VS aankaarten – alleen doen ze dat op een erg geforceerde en doorzichtige manier.

Over het slot willen niet te veel verklappen, behalve dan dat het een tweesnijdend zwaard is: enerzijds erg vergezocht, anderzijds razend spannend en dus ook entertainend. Maar net dat is het probleem van Antebellum: wat is het doel van deze film? Is het een brute aanklacht tegen racisme en het onverwerkte trauma van de slavernij? Of is dit vooral een oppervlakkige popcornthriller? De ambitie was het eerste, vermoeden we, maar het resultaat is te veel het tweede. Een gemiste kans, ook voor Janelle Monáe, die nochtans andermaal bewijst dat ze sterk kan acteren.

Vanaf vandaag in de bioscoop. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234