Zondag 21/07/2019

Review

Ant-Man een film die zichzelf moet zoeken, maar niet vindt

Ant-Man en Michael Douglas. Beeld PHOTO_NEWS

Het hele idee is eigenlijk te gek voor woorden. Scott Lang (Paul Rudd), een soort hedendaagse Robin Hood, steelt iets wat lijkt op een motorpak. Als hij het draagt, wordt hij zo groot als een mier. Waarom dat idee toch werkt, heeft alles te maken met de zelfrelativerende knipoog die alom aanwezig is. Zo speelt een van de gevechtsscènes zich bijvoorbeeld integraal af in een speelgoedtrein die ontspoort. Jawel, dat is grappig.

Voorts is Ant-Man een film die zichzelf moet zoeken, maar niet vindt. Het is geen komische film, maar ook geen klassiek superheldenepos.

De verhaallijn rond wetenschapper Hank Pym (Michael Douglas) zou diepdramatisch kunnen zijn. De man probeert zijn voormalige protegé te weerhouden om het Ant-Man-pak verder te ontwikkelen, maar draagt tegelijk een groot verdriet mee. Een acteur als Douglas zou dat perfect kunnen vertolken, maar die piste wordt niet uitgepuurd. Wanneer de film uitmondt in een psychedelisch Interstellar-moment, lijkt Ant-Man de pedalen helemaal kwijt. Tegelijk is net dat de strafste scène.

Ant-Man toont vooral dat we superheldenfilms niet té serieus hoeven te nemen. En dat is een verademing.

Sciencefiction
Regie: Peyton Reed
Met: Paul Rudd, Michael Douglas, Evangeline Lilly
Duur: 115 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden