Woensdag 23/10/2019

Filmrecensie Anna

‘Anna’: femme fatale valt plat op haar gezicht ★☆☆☆☆

Sasha Luss is de titulaire hoofdrolspeelster in 'Anna’. Beeld Photo News

Bij de aftrap van de filmzomer komt Anna stilletjes de filmzalen binnengeslopen. Gelukkig maar, want van de Europese spionagethriller uit de trailers is geen spoor meer te vinden.

De Russische schoonheid Anna Poliatova leidt een armzalig leven, tot de KGB (geheime dienst van de voormalige Sovjet-Unie) haar oppikt en opleidt tot sluipmoordenares. Luc Bessons nieuwste prent doet wat denken aan een van zijn vorige films, Lucy, waarin een mooie, onschuldige vrouw door dom toeval verandert in een koelbloedige vechtmachine. Of daarvoor nog, in Léon, waarin een jonge Natalie Portman tegen haar zin wordt omgevormd tot huurmoordenares. En uiteraard mag Nikita niet ontbreken in Bessons femme fatale-collectie, waarin een veroordeelde crimineel het onder dwang schopt tot topspionne. 

We snappen het, meneer Besson, je maakt graag films met mooie, schaars geklede moordmachines. Maar Anna had je toch beter in je denkbeeldige slaapkamer gelaten.

Als clichés wapens waren, zou Anna de vloer aanvegen met het voltallige Avengers-team en nog energie over hebben om James Bond in zijn kruis te trappen. Maar al Bessons fantasietjes ten spijt, is dat niet het geval en valt Anna plat op haar gezicht. Clichés en archetypes zijn niet per definitie slecht, maar Anna neemt zichzelf zó serieus dat het gênant is. De film probeert zijn eigen voorspelbaarheid nog te maskeren door een keer of vijf door de tijd te springen om geen enkele reden.

Zatte nonkel

Er zitten twee degelijke actiescènes in met sterke vechtchoreografieën, maar door de slappe soundmix eronder verliezen ook die hun impact. Peaky Blinders-acteur Cillian Murphy brengt met zijn charmante arrogantie een minuscuul lichtpunt in een anders lachwekkend ongemakkelijke film, maar krijgt niet genoeg tijd of relevantie om de meubels te redden.

Even leek Anna zodanig slecht dat het goed werd, zoals de moppen van je zatte nonkel: ongemakkelijk maar grappig op ongepaste momenten. Even. Besson is een parodie van zichzelf geworden en met Anna beledigt de filmmaker het femme fatale-archetype dat hij mee op de kaart heeft gezet.

Vanaf 10/7 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234