Zondag 15/12/2019

Undercover

Anna Drijver, de Nederlandse x-factor van ‘Undercover’: “Alle clichés over Vlamingen kloppen”

Anna Drijver en Tom Waes, de protagonisten van ‘Undercover’. Beeld © Geert Van Hoeymissen

In eigen land is alles wat de Nederlandse Anna Drijver doet voer voor de boekskes. Bij ons is ze een nobele onbekende. Met een hoofdrol in de nieuwe zondagavondreeks Undercover wil ze daar verandering in brengen.

“Lekker classy dit”, zegt Anna Drijver (35), terwijl ze met haar vingers druivenpitjes uit haar mond pulkt. Dat ze wel van druiven houdt, legt ze uit. Maar niet van pitjes. Vandaar het gepruts. “Tot zover de eerste indruk”, besluit ze wanneer het laatste druivenpitje in een verfrommeld servetje is verdwenen. Niet dat de actrice echt wakker ligt van wat anderen over haar denken.

In
Undercover, de nieuwe zondagavondreeks van Eén, neemt Drijver samen met Tom Waes de hoofdrol voor haar rekening. De serie vertelt het verhaal van twee politieagenten die op een Limburgse camping beste vriendjes moeten worden met de plaatselijke drugsbaron in de hoop zo genoeg bewijs te verzamelen om de man te klissen. Een prestigieuze reeks zoals dat in televisiejargon heet, waarvoor de makers graag grote namen op de affiche wilden. 

Die eerste naam lag voor de hand. De rol van stoere undercoverflik was Waes op het lijf geschreven. Naar zijn partner in crime was het wat langer zoeken. Uiteindelijk kwamen de makers voor die rol bij Anna Drijver uit. Die was meteen heel enthousiast over het project. “Het verhaal zat goed in elkaar, de rol leek me fantastisch, het was bijna te goed om waar te zijn. Ik bleef denken: waar zit het addertje onder het gras?”. Misschien wel bij haar tegenspeler? “Ik had al weleens van Tom Waes gehoord, maar meer ook niet. En toen ik bij wijze van voorbereiding een aantal van zijn programma’s bekeek, kwam ik niet meteen bij een acteur uit. (lacht)

Ook Waes moest trouwens zijn tegenspeelster googelen om te weten om wie het precies ging. Anna Drijver is al jaren een van de leading lady’s van het Nederlandse acteursgild. Ze was te zien in films als Komt een vrouw bij de dokter en de Nederlandse remake van Loft, heeft tv-series als Zwarte tulp en Nieuwe buren op haar cv staan en stond onlangs nog op de planken in de negen uur durende theaterbewerking van de Scandinavische succesreeks Borgen. Maar eenmaal de grens over is ze een nobele onbekende. 

“Dat maakt het net leuk om in België iets te komen doen”, vindt ze. “Het voelde als de eerste dag op een nieuwe school.” Of ze dan ook, net als bij zo’n nieuwe school, het gevoel had dat ze zich van haar beste kant moest laten zien, willen we weten. “Neen, zo werkt het niet. Zeker niet als je zeven maanden met elkaar op zo’n set staat. Dan kan je alleen jezelf zijn. Ik heb dan ook meteen duidelijk gemaakt: ‘Dit is het jongens, dit is wie ik ben, daar zullen jullie het mee moeten doen.’” 

Anna Drijver. Beeld Getty Images

Die aanpak zorgde af en toe voor gefronste wenkbrauwen, zegt Drijver. “Zelfs Nederlanders vinden me al een behoorlijk extravert persoon. Je kan je dus wel inbeelden wat de Belgen van me dachten. Ik voelde me bij momenten een gigantische olifant in een porseleinwinkel. Na een take vroeg ik dan: (begint te ratelen) ‘Oké, hoe was het? Wat gaan we nu doen? Moet het meer zo?’ Dan zag je de regisseur kijken, stilvallen en uiteindelijk iets mompelen als: ‘Bwa...’”

“Op de set noemden we haar Anna Overdrijver”, zegt Tom Waes. “Dat zegt genoeg, zeker?  Anna houdt echt geen vijf minuten haar klep. Als je dan, zoals ik, last hebt van een ochtendhumeur, is dat niet altijd een cadeau.” Drijver had het dan weer moeilijk om precies te begrijpen wat haar Vlaamse tegenspeler haar vertelde. “Ik had met Tom op voorhand afgesproken dat ik niet zou doen alsof. Wanneer ik hem niet begreep, dan zou ik het zeggen. Met wel duizend keer ‘wat zeg je?’ tot gevolg. Bij momenten voelde het alsof hij Hongaars met me sprak.” 

Los van de spraakverwarring konden beide acteurs het goed met elkaar vinden. Zowel op als naast de set. Met dank aan de omstandigheden. Undercover is niet alleen op een Limburgse camping gedraaid, de voltallige crew bleef er tijdens de draaiperiode ook slapen. “Dan werd er ’s avonds iets gedronken, of staken we de barbecue aan”, vertelt Waes. “Op die manier hebben we elkaar heel snel heel goed leren kennen.” 

Ook Drijver koestert goede herinneringen aan die campingperiode. “Alle clichés over Vlamingen bleken te kloppen. Het eten is lekkerder, de lunchpauze duurt langer en er zijn meer en betere feestjes.” Alleen het kamperen zelf viel tegen. “De caravans waarin we sliepen waren een ramp. Ofwel was het er snikheet, ofwel ijskoud. Uiteindelijk zijn we uitgeweken naar een B&B in de buurt.”

Borstvoeding

Al was de draaiperiode ook wel heftig. Drijver: “Ik had nog niet zo lang daarvoor een kindje gekregen. Ik gaf nog borstvoeding, moest afkolven, nogal wat gedoe allemaal.” Dat ze ondanks die recente bevalling in krappe shortjes en weinig aan de verbeelding overlatende topjes moest rondhuppelen was dan weer minder een probleem. “Ik hou wel van sporten, maar er is niet echt een trainingsschema aan voorafgegaan. Dit is zo’n beetje het lijf dat ik altijd heb. Kinderen of niet.” 

“Tom en ik lijken in bepaalde opzichten echt op elkaar”, probeert Drijver de klik die ze met haar tegenspeler had te verklaren. “We zijn allebei heel ongeduldig. Net als ik houdt Tom er niet van om scènes tot vervelens toe opnieuw te doen.” Om dat te vermijden ontwikkelden de twee een geheel eigen werkwijze. “Elke morgen namen we in de make-upstoel het scenario door”, vertelt Waes. “Dan zaten we daar half opgemaakt af te spreken hoe we onze scènes zouden aanpakken. Acteren is naast een deel emotie ook een technische materie. Als je, zoals Anna en ik, met elkaar moet vrijen of ruziemaken, dan is het zaak daar op voorhand goede afspraken over te maken. Wat kan wel, wat liever niet. Gelukkig zaten we wat dat betreft helemaal op dezelfde lijn.” 

Dat Drijver een hekel heeft aan stilzitten, wordt weerspiegeld in haar curriculum. Naast een hele reeks films, televisiereeksen en theatervoorstellingen staan daar ook twee romans op. In Je blijft vertelt ze een tragisch liefdesverhaal. Haar tweede boek Ei is dan weer een roman met thrillerelementen. Wanneer we naar het hoe en waarom van die boeken vragen, volgt een verrassend simpel antwoord. “Ik had gewoon heel hard de behoefte om te schrijven.” Schrik om te worden bestempeld als een actrice met te hoog gegrepen literaire ambities was er niet. “Het kon me niet schelen wat anderen ervan dachten. Ik vond het voor mezelf kloppen. Ik wil verhalen vertellen. Of ik dat als actrice doe of in een boek maakt geen verschil. Het komt allemaal uit hetzelfde potje.” 

Anna Drijver in ‘Undercover’. Beeld © Jo Voets

Na de romans volgde een filmscenario. Drijver herschreef twee jaar geleden het script voor Weg van jou, een romantische komedie die zich afspeelt in Zeeuws-Vlaanderen en in Nederland bijna 200.000 bezoekers naar de bioscoop lokte. Een ontdekking, zegt ze. “Je vormt de personages van zo’n film, zet de toon en bepaalt wat er te gebeuren staat. Als schrijver heb je veel meer te zeggen dan de acteur die uiteindelijk op de set zal staan.”

Lees ook

Tom Waes in het spoor van Limburgse drugsbaronnen: “Xtc is het enige wat sinds de komst van de euro goedkoper is geworden”

En alsof Drijver nog niet genoeg borden in de lucht te houden had, is er sinds kort Camera loopt, een podcast over filmmaken waarvoor regisseurs, scenaristen en monteurs bij haar thuis op de koffie komen. “Iedereen die bij zo’n film betrokken is, behalve de acteurs. Die krijgen al genoeg kansen om hun verhaal te doen. Dat heb ik met Weg van jou gemerkt. Ik schreef het script van die film, had daar veel contact over met de regisseur en plots gingen de acteurs interviews over die film geven. Terwijl ik dacht: ‘Hé, wat weet die daar nou van?”

Gevraagd naar wat ze het liefst doet, twijfelt ze geen moment. “Acteren. Dat is waar ik voor opgeleid ben en wat ik wil blijven doen.” Alleen heeft ze in eigen land wat dat betreft zowat alles gedaan. “De film- , theater- en televisie-industrie is in Nederland niet zo heel erg groot. De mogelijkheden zijn beperkt.” Misschien kan Undercover daar verandering in brengen. De reeks is in Vlaanderen op Eén te zien, maar wordt wereldwijd via de Amerikaanse streamingdienst Netflix verspreid. Best spannend, vindt Drijver. “139 miljoen abonnees, daar kan ik me eigenlijk niets bij voorstellen.” 

Maar of de reeks ook de start van een internationale carrière kan zijn, daar denkt ze liever niet te veel over na. “Ik sta er wel voor open. Ik ben overal voor te vinden. En nu duik ik toch ook al in Vlaanderen op. Met een beetje goede wil kan je dat ook een internationale carrière noemen. Al mag het natuurlijk altijd nog een beetje verder weg.” 

Undercover, zondag om 21 uur op Eén.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234