Vrijdag 15/11/2019

Muziek Angèle

Angèle: ‘Putain, denk ik zo vaak, Stromae is me wéér voor geweest!’

Angèle tijdens in een concert in Nice. Haar debuut ‘Brol’ ging in Frankrijk een half miljoen keer over de toonbank. Beeld ISOPIX

Na het immense succes van haar debuut Brol, brengt Angèle eind deze week een tweede luik uit. La Suite is de logische titel van deze deluxe editie, met zes gloednieuwe songs. Wij konden die in avant-première beluisteren, waarna de Brusselse chanteuse uitleg gaf.

De hoes van La Suite straalt niet meteen grote originaliteit uit. De intussen iconische hoes van Brol wordt doodleuk hernomen, zij het tegen een rode achtergrond. Angèle Van Laeken zag er geen graten in om die kinderfoto van zichzelf - waarop ze pronkt met een eerste gesneuvelde voortandje - te recycleren. “Op Brol zie je mij tegen een dromerige, hemelsblauwe achtergrond. Dat blauw was licht, kinderlijk en onschuldig. Nu koos ik voor rood omdat het meer passie en volwassenheid uitstraalt. Ik speelde ook al vaak met die intense kleur op het podium, dus leek het me logisch om op dat elan verder te gaan.”

Wat vast ook meespeelde in de beslissing om dezelfde postergirl te gebruiken: “On ne change pas une gagnante.” Haar eerste wapenfeit Brol kwam eind 2018 uit, maar is op een jaar tijd goed voor viervoudig platinum. Datzelfde debuut werd in Frankrijk zelfs bekroond met diamant, waar de plaat een half miljoen keer over de toonbank ging.

Angèle Van Laeken kan daardoor al lang niet meer afgeschreven worden als het snoezige zusje van rapper Roméo Elvis, laat staan de dochter van muzikant Serge Van Laeken - indertijd bekend van Allez Allez - en actrice Laurence Bibot. Ze was al langer een populair Instagram-fenomeen, maar na haar eerste release volgde de rollercoaster. 

Vouloir trop réussir, la pression du succès,” klinkt het evenwel omineus in de vooruitgestuurde single ‘Perdus’. Te veel willen slagen, de druk van succes.... De song leest als een verslag van een op de klippen geslagen liefde. Maar je hoeft geen psychoanalist te zijn om er net zo goed de bedrukte bekentenis van een popster in te horen. “Ik schrijf meestal over wat er op dat eigenste ogenblik door mijn hoofd spookt of zich in mijn leven afspeelt,” knikt ze. “Maar ik zing ook over de frustraties van anderen. En ja, aan het succes kan ik inderdaad niet ontsnappen. Maar wees gerust: daar was ik al lang van op de hoogte. Succes en zelfs de kwalijkste uitwassen daarvan: ik aanvaard het sans rancune. Ik heb nergens spijt van. Ook niet van het feit dat ik al twee jaar niet uit de media ben weg te branden: c’est une chouette problème, een luxeprobleempje. Mijn geluk is dat ik me laat omringen door mensen die al sinds het begin heel dicht bij me staan. Zij vormen zowat mijn tweede familie, die me met beide voeten op de grond houdt. En om de druk van de ketel te halen, geef ik mezelf na de volgende tour sowieso voldoende tijd om weer op adem te komen. Dat is belangrijk voor mezelf, maar ook voor mijn muziek en publiek.”

Dat La Suite daarmee een doekje voor het bloeden lijkt, omdat haar fans niets liever zouden willen dan een volledig nieuwe plaat, begrijpt ze wel. “Ik wilde gewoon snel iets nieuws serveren, omdat ik het gevoel kreeg dat ik me nog niet genoeg heb kunnen uitdrukken. Maar voor een officiële tweede plaat zou ik een nieuw verhaal moeten bedenken, en daarvoor moet je voldoende tijd uittrekken.”

Queer hero

Naast zes nagelnieuwe nummers geeft ze het eerder uitgebrachte ‘Ta Reine’, dat zo’n slordige 35 miljoen keer bekeken werd op YouTube, nu ook een orkestversie en grandeur mee. “Ik heb altijd al met een orkest willen werken, dus ik ben dolblij dat ik nu die kans kreeg,” glimlacht ze. Eén van de opmerkelijkste songs op deze luxe-editie is evenwel het dansbare ‘Que du love’. Voor die song sloeg Angèle de handen in elkaar met de bekende Franse artiest Kiddy Smile. “Une grosse tête de voguing,” noemt ze hem. Smile is bij onze onderburen zowat de ultieme vaandeldrager van de nieuwe vogue-movement, nadat Madonna die scene vorige eeuw naar het grote podium manoeuvreerde. Deze “queer hero” verpersoonlijkt in Frankrijk de organische house die New York of Chicago op de kaart heeft gezet. “In de Olympia in Parijs hebben we samen ‘Pump up the Jam’ gebracht,” vertelt Angèle. “Dat was dolle pret, en sindsdien beloofden we elkaar voortdurend om samen iets op te nemen. Dat is deze song geworden: een mix van lichte pop en het nachtleven. Ik kan bijna verzekeren dat het niet bij deze ene samenwerking zal blijven.” 

Een drukke festivalzomer bood niettemin voldoende kansen om haar telefoonnummer uit te wisselen met andere bekende artiesten. Om nog te zwijgen van Miley Cyrus die haar op Instagram zélf contacteerde. “Ik kruis wel eens beroemdheden in de backstage,” schokschoudert ze. “Maar veel tijd krijg je niet om te verbroederen. Je zit meestal in je eigen luchtbel: de tourbus. Van heel wat artiesten ben ik grote fan, dus ik ben meestal vragende partij. Maar tussen droom en daad staan praktische bezwaren: een overvolle agenda botst al eens met elke spontane opwelling om te collaboreren.” 

Kiezen is verliezen, dus. Wanneer de keuzestress toeslaat, of wanneer ze een nieuw plan voor haar live-shows uitdoktert, brandt trouwens één vraag op haar lippen, bekent ze: “Wat zou Stromae nu doen? Of: hééft Stromae dit al gedaan? Je lacht, maar ik méén het. Op die laatste vraag is het antwoord trouwens helaas meestal positief. Putain, denk ik zo vaak, hij is me wéér voor geweest! ”

Brol: La Suite verschijnt 8/11 bij Universal

Angèle speelt vier uitverkochte concerten in België: 10/11, Lotto Arena, 19/11, 21/1 en 9/2 in Paleis 12.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234