Zaterdag 23/10/2021

Andy Wallace: het andere genie achter Nevermind

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

De songs op Nevermind komen allemaal uit het hoofd van Kurt Cobain. Butch Vig leidde als producer de opnames in goede banen. Maar Andy Wallace was de man die van Nevermind een plaat maakte die bij miljoenen mensen aansloeg. Nirvana-fans die de band nooit live konden zien krijgen vanaf volgende week voor het eerst de kans om te horen waarom. De box met de verjaardagseditie van Nevermind bevat immers de fameuze Devonshire Mixes: de plaat zoals ze klonk toen producer Butch Vig klaar was met zijn werk.

Het was bij het horen van die mix van de plaat dat platenfirma Geffen besloot in te grijpen. Gary Gersh, Nirvana's A&R-man, was absoluut niet gelukkig met hoe Nevermind klonk. Vanaf dan zijn er twee versies van wat er gebeurde.

De eerste is die van Gersh zelf: hij stelde Andy Wallace voor om de opnames te remixen. Nirvana deed niet moeilijk, en hoewel Gersh het niet letterlijk zo zegt, interesseerde het hen niet zoveel. "Ze wilden gewoon dat de plaat zo snel mogelijk uitkwam."

Scott Litt & Ed Stasium

De andere versie van hoe voor Wallace werd gekozen, die van Nirvana, gaat zo: na de opnames begonnen Butch Vig en Nirvana aan het mixen van de plaat. Na een paar dagen besloten Vig en Nirvana dat ze niet gelukkig waren met hoe dat ging. En ze besloten hulp in te roepen. Geffen suggereerde volgens Nirvana ondermeer Scott Litt (producer van R.E.M.) en Ed Stasium (ondermeer The Ramones). Maar omdat Cobain schrik had dat die een te zware stempel zouden drukken op de sound van Nirvana, koos Kurt voor Andy Wallace. Zogezegd omdat hij onder de indruk was van diens werk voor Slayer.

Het is mooi geprobeerd, maar, zoals zo vaak het geval zou blijken in de jaren na Nevermind, een poging van Cobain om de geschiedenis naar zijn hand te zetten. De versie van Gersh is niet de tofste - ze toont aan dat Nirvana ondanks hun houding toch volgens de regels van hun platenfirma moesten spelen - maar het is wel de juiste. Wat wel klopt is dat toen Nirvana hoorde dat Wallace was gekozen, de band niet gelukkig was.

Special effect boxes
Wallace draaide Nevermind door een hoop special effect boxes en sleutelde flink aan het geluid van Dave Grohl's drums. Wallace werkte ook hard aan de scheiding van de gitaren en de drums, een noodzaak om een sound te krijgen waardoor de band kans zou maken om op de radio te worden gedraaid. Het werk van Wallace maakte ook dat Nevermind beter zou klinken op cd, toen al bij al nog een nieuwigheid.

Wallace verdubbelde het kostenplaatje dat aan Nevermind hing. Hij mixte aan het tempo van één song per dag. Over wat Nirvana vond van het resultaat bestaan ook twee versies. Cobain zou twee jaar later zeggen dat hij heel ongelukkig was met de mixes. "Ze doen ons klinken als Mötley Crüe", zei hij. Maar een hoop getuigen, onder wie producer Butch Vig, zeggen het tegenovergestelde, dat Cobain net heel gelukkig was met de mix van Wallace.

Bottomline
Bottomline is dat als Wallace Nevermind niet door de molen had gehaald, Nirvana nooit het fenomeen zou zijn geworden dat het nog steeds is. De kans dat radiostations of MTV "Smells like teen spirit" zouden hebben gedraaid in z'n originele mix in 1991 was onbestaand.

En hoewel Cobain (en uiteraard Courtney Love) hard uithaalden naar het werk van de man, en steeds venijniger gingen beweren dat die de songs op Nevermind om zeep had gemixt, volstaat het om even een blik te werpen op de lijst met cd's die de Wallace-touch kregen, om in te zien dat ze daar ongelijk in hadden. (mvl)

Een (onvolledig) lijstje van platen die de Andy Wallace-touch kregen:

Slayer - Reign in Blood (1986)
The Cult - Electric (1987)
Slayer - South of Heaven (1988)
Slayer - Seasons in the Abyss (1990)
Sepultura - Arise (1991)
Nirvana - Nevermind (1991)
White Zombie - La Sexorcisto (1992)
Sonic Youth - Dirty (1992)
Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)
Sepultura - Chaos A.D. (1993)
Jeff Buckley - Grace (1994)
Faith No More - King for a Day... Fool for a Lifetime (1995)
Sepultura - Roots (1996)
Rage Against the Machine - Evil Empire (1996)
Silverchair - Freak Show (1997)
Foo Fighters - There Is Nothing Left to Lose (1999)
Skunk Anansie - Post Orgasmic Chill (1999)
Linkin Park - Hybrid Theory (2000)
Limp Bizkit - Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water (2000)
At the Drive-In - Relationship of Command (2000)
System of a Down - Toxicity (2001)
Slipknot - Iowa (2001)
Stereophonics - Just Enough Education to Perform (2001)
System of a Down - Steal This Album! (2002)
KoRn - "Untouchables" (2002)
Linkin Park - Hybrid Theory (2001)
Linkin Park - Meteora (2003)
Blink-182 - Blink-182 (2003)
Sum 41 - Chuck (2004)
System of a Down - Mezmerize & Hypnotize (2004/2005)
Kasabian - Empire (2006)
Kelly Clarkson - My December (2007)
Airbourne - Runnin' Wild (2007)
Kaiser Chiefs - Off With Their Heads (2008)
Guns N' Roses - Chinese Democracy (2008)
Coldplay - Viva la Vida or Death and All His Friends (2008)

Twintig jaar geleden kwam Nevermind van Nirvana uit, één van de belangrijkste platen uit de rockgeschiedenis, en eentje die de muzieksector flink overhoop haalde. Waarom? Hoe? Dat en nog veel meer over Nevermind kan u de volgende dagen ontdekken op onze site.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234