Vrijdag 03/07/2020

Muziek

André Brasseur, een wereldberoemde Belgische nobody

De naam André Brasseur (76) doet geen belletje rinkelen? Toch kent u zijn bekende Hammond-orgelmuziek van radio- en tv-generieken (Radio Gaga). Of van zijn wereldhit 'Early Bird' uit 1965. Journalist Jan Delvaux en Jimmy Dewit (beter bekend als dj Bobby Ewing) willen onze grootste instrumentalist nog één keer het podium geven. Met een livetour én een nieuwe plaat.

Volgend jaar krijgt organist André Brasseur de Lifetime Achievement Award op de MIA's. Dat knipoogden Jan Delvaux en Jimmy Dewit toch afgelopen donderdagavond tijdens de negende editie van de Music Industry Awards, vlak voor de televisieshow. Zelf maken de muziekjournalist en platenruiter er hun missie van om de organist in ere te herstellen. Want wie aan Belgische wereldhits denkt, denkt aan Technotronic, Soeur Sourire of Stromae. Brasseur komt zelden in de lijstjes voor. Terwijl van zijn single 'Early Bird' wel zes miljoen stuks zijn verkocht.

Delvaux en Dewit geven de voorzet met Het Gouden Horloge. Een zelfbedachte prijs voor oude knarren die hun bloemen nog niet hebben gekregen. En Brasseur krijgt de eerste, in de vorm van een concert- reeks mét nieuwe band. Bovendien verschijnt er volgende week ook een mooie compilatie bij Sdban, het platenlabel waarop eerder al Funky Chicken, verscheen met vergeten funk van eigen bodem. Waarom Brasseur dit eerbetoon verdient, leggen de heren uit in zes anekdotes.

Jan Delvaux (l.) en Jimmy Dewit (r.) met André Brasseur in de platenwinkel. 'De verkoper werd zot toen hij ontdekte dat het Brasseur was.'Beeld Anton Coene

Erfenis

Delvaux: "André heeft nog altijd hetzelfde Hammond-orgel waarop hij al zijn bekende deuntjes heeft geschreven. In de jaren 60 kostte zo'n instrument 260.000 Belgische frank, zelfs een Porsche was toen goedkoper. Eigenlijk kon André dat niet betalen, maar hij heeft 'm gekregen. Zijn vrouw had een collega die plots erg veel geld had geërfd en zij heeft hem de centen gegeven. Anders zou André Brasseur dus gewoon pianist geweest zijn."

Dewit: "In de beginjaren noemde hij zichzelf 'André Brasseur And His Multi-Sound Organ'. Een chique naam die later werd veranderd in 'The Golden Organ Of André Brasseur'. André was toen erg populair in Duitsland. Wanneer ze hem voor een Duitse televisieshow vroegen, vond de regisseur die 'houten bak' maar niks. De man had het geweldige idee om het orgel goud te spuiten en dat mocht van André. Sindsdien is zijn Hammond goud, al is dat door de tijd wat vergaan.

"Toen we hem de eerste keer thuis ontmoetten, waren we nog niet binnen of hij zat al te spelen op dat orgel. Of dat moeilijk te onderhouden was, vroeg ik. 'Nee, gewoon twee druppels olie, twee keer per jaar', zei hij. Waarop hij demonstreerde hoe dat gebeurt. Voor ik het wist zat ik samen met André Brasseur, met mijn hoofd, in die gouden Hammond." (lacht)

Beeld rv

L'erreur de Brasseur

Delvaux: "Eigenlijk is André een verlegen man, maar soms stelt hij zich voor als de man van tien miljoen. Dat klopt ook, in zijn bestaan heeft hij zoveel platen verkocht. Toch is hij niet zo bekend, want hij had een belangrijk kenmerk tegen. André maakte instrumentale muziek. Het moeilijkste wat er is, mensen kunnen amper titels onthouden omdat ze niet gezongen worden. Zijn muziek zit in ieders hoofd, maar niemand plakt er de naam Brasseur op."

Dewit: "Bovendien heeft hij een grote fout gemaakt. Het geld dat hij verdiende, investeerde hij in dancings in Wallonië: Pow-Pow en La Locomotiv'. Twee goed draaiende zaken met veel personeel, maar zo werd hij meer zakenman dan muzikant. Hij maakte nog wel nieuwe muziek, maar had amper tijd om op te treden. Wij noemen het 'l'erreur de Brasseur', hij had veel groter kunnen worden."

Koning van de generieken

Delvaux: "Het voordeel van instrumentale muziek is dat ze zich perfect leent tot generieken voor radio en tv. In de jaren 60 had hij de bijnaam 'Monsieur Indicatif'. En nog steeds wordt zijn muziek vaak gebruikt, want ze blijft nieuw in de oren klinken. De begingeneriek van het Canvas-programma Radio Gaga bijvoorbeeld, dat was André.

"Een vriend van hem werkte destijds bij de RTBF, de Franstalige omroep. Hij vroeg André om een kenwijsje te schrijven voor zijn wekelijkse programma Intervilles en dat werd 'Special-230'. Zes weken later vraagt die vriend een nieuwe generiek, en opnieuw. Platenbaas Roland Kluger heeft André zelfs moeten afremmen, want ze konden die nummers niet aan dat tempo blijven uitgeven op single. Ook internationaal werd zijn muziek opgepikt, van BBC tot zeezenders als Radio Mi Amigo en Veronica."

Smurfengeluk

Dewit: "'Early Bird' blijft zijn bekendste nummer, maar het had niet veel gescheeld of het had helemaal anders geklonken. In de melodie hoor je een Hammond en een neuriënde, hoge stem, samen in een mooie, volle klank. Die stem was eigenlijk lager ingezongen, maar door een gelukkige fout van een technicus bij Studio Madeleine is ze te traag opgenomen. Wanneer die opname dan op de juiste snelheid werd gezet, klonk die plots zoals de Smurfen, een octaaf hoger. Dat is later de echte Brasseur-sound geworden."

Cultgehalte

Delvaux: "Toen André midden jaren 70 stopte met grote concerten, was het voor hem gedaan. Wij moeten hem nu uitleggen dat hij altijd een grote cultheld is gebleven. In de Northern Soul-muziekscene in Engeland gaat zijn nummer 'The Kid' nog altijd mee, staat het op haast elke verzamelaar en wordt er veel geld betaald voor tweedehands platen."

Dewit: "Onlangs waren we promofoto's gaan maken in Brussel, onder meer in de hipsterplatenzaak Veals & Geeks. De man achter de toog was druk bezig met twee gasten-met-mutsen, hij had compleet geen interesse in ons. Tot ik een plaatje van André Brasseur wou afrekenen. 'Brasseur, c'est top!' Waarop ik zei: 'Il est à côté de moi.' Die verkoper werd zot. Blijkbaar komen er ook heel wat Amerikanen naar Brasseur vragen, zei hij. Pas toen André dat hoorde, begon het door te dringen welke status hij vandaag nog steeds heeft."

Vaya Con Dios

Delvaux: "André is wel altijd blijven spelen. In de jaren 80 met Roland Van Campenhout, later bij Dani Klein. Zij was op zoek naar een retrosound voor Vaya Con Dios en vroeg André voor haar eerste twee platen. Hij speelt onder meer de belangrijkste partij van haar grootste hit 'What's a Woman'."

"Vandaag is hij een soort one man band, maar wij willen hem terug in full force zien. Onze hoop is dat André opnieuw kan toeren, om hem zo de tijd van zijn leven te geven. Dus geef die man concerten, hij is niet duur. Met band en originele Hammond kost hij maar een derde van The Van Jets. En in de culturele centra doen wij dan graag een introductie over zijn leven, net zoals in Belpop Bonanza."

Belpop Bonanza Royale

Men noemt hen de apostels van de belpop. Jan Delvaux (53) is muziekjournalist en schreef het boek Belpop. De eerste vijftig jaar. Jimmy Dewit (44) is bekend als dj Bobby Ewing. Samen maakten ze Belpop Bonanza en Belpop Bonanza Bis, twee theatervoorstellingen over Belgische popmuziek.

Het duo hoopt over twee jaar terug te komen met een nieuwe show. Intussen brengen ze hun eerste twee voorstellingen nog eens gecombineerd in Belpop Bonanza Royale. "Het is een soort deluxe dvd-versie, met extra bonus tracks en een plaspauze in het midden", klinkt het.

belpopbonanza.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234