Zaterdag 20/07/2019

Concertrecensie

Aminé in de Botanique: blijf van m’n haar en slik het N-woord in!

Aminé in de Botanique. Beeld Francis Vanhee

Hoe schizofreen is die Aminé eigenlijk? In de Botanique twijfelde de Amerikaanse rapper zichtbaar tussen een amusant nerdy imago en dat van een onderkoelde trap-rapper. Om zich uiteindelijk toch als een feestvarken te gedragen.

De Brusselse fans van Aminé wisten verdomd goed dat ze “I know!” moesten schreeuwen wanneer hun idool “You’re beautiful!” riep. Het is kennelijk ‘een ding” tijdens de concerten van de geinige rapper uit Portland. Portland? Yep. Een stad zo vergeven van witte hipsters dat er vooralsnog geen noemenswaardige hiphopscene uit de grond kon schieten. “Super depressing” is dat, zoals Aminé ooit liet optekenen door The New York Times. Maar kijk, twee jaar geleden verscheen zijn debuut Good For You - coole nummers, onnozele hoes - dat als de wiedeweerga een bescheiden cultstatus verwierf. Aminé verhuisde prompt naar Los Angeles waar hij bevriend geraakte met de crème de la crème uit de alternatieve hiphop, zoals daar zijn Frank Ocean en Tyler, The Creator.

In Brussel schotelde de gedreadlockte mc tracks voor uit voornoemde debuut maar ook uit het nagelnieuwe ONEPOINTFIVE, een plaat die volgens sceptici Aminé’s knieval voor de commercie verraadt. Daar wordt het interessant. Omdat Aminé geen hitparaderapper is. Althans niet van het type wiens dagdagelijkse doen en laten zich beperkt tot swag, bling, ice, Hummers en kniehoge hoerenlaarzen. Op Good For You profileerde hij zich nog als een vermakelijke indierapper met de tongue stevig in cheek. “I loooove yououou, like a Tarantino movieieieie!!!” kweelden u en ik in Brussel mee met ‘Caroline’, de doorbraakhit uit die eerste plaat. Catchy deun en zo krampachtig postmodern dat het grappig wordt. Op maat gesneden voor de kosmopolitische, trendy urbanites die in dikke drommen naar de Botanique waren afgezakt.

Hondsdolle T-rex

Alleen: vorig jaar had Aminé plots geen zin meer om nog de in zelfrelativering zwelgende rapper uit te hangen. De ironische knipoogjes naar televisieseries en popiconen verdwenen, de vederlichte popklank ook. In de plaats kwamen neurotische bespiegelingen en gekoketteer met geld en bezittingen, gestoeld op logge trapbeats. Bij de release van ONEPOINTFIVE schreef hij op Twitter “Also nigga, ‘tis the season to flex. my humblability (not a word, i know) is out the window and i don’t care how u feel”. Dat betekent zoveel als: ik verdien nu dikke lappen cash, hang rond met de coolste pipo’s van L.A. en ik wil nu een momentje met mijn spieren rollen. Weg met mijn charmante bescheidenheid en het zal mij worst wezen wat u daarvan denkt.

Beeld Francis Vanhee

Jazeker, de nummers uit ONEPOINTFIVE die als mastodonten door de Botanique denderden, lieten een heel andere Aminé horen dan de schattige, nerdy Portlandia-geek van in zijn begindagen. ‘BLACKJACK’ (met op het videoscherm acteur Jack Black in de komedie School Of Rock) en de luid meegebrulde hit ‘REEL IT IN’ stampten over ons karkas met de subtiliteit van een hondsdolle T-rex. De leek hoorde misschien de zoveelste variant van Migos, wij dichten Aminé daarentegen een gewiekstheid en een popfeeling toe die hij gemeen heeft met gelijkaardige illustere nieuwlichters zoals Smino, Kemba en Abhi The Nomad - zoek hen op en stream die hap! Die jongens hollen de uitgewoonde trap-rap verder uit, dikken de opvallendste stijlkenmerken aan, maken er een fraaie karikatuur van of ze wenden het muzikale bronmateriaal aan als platform voor Iets Spannends. Slim!

N-woord ingeslikt

Bewijsje? ‘Ratchet Saturn Girl’, één van de beste tracks op ONEPOINTFIVE, dat met zijn gammele industriële groove hoge ogen gooide en de Brusselse fans haast uit elkaar liet spatten van opwinding. Zie ook het minimalistische geratel van ‘CANTU’ dat racisme aantikte zoals Solange dat ook al deed. “You cannot touch my hair, period”, stond er op het scherm te lezen. Yep, Aminé is een scherpe motherfucker. Een fractie voor de bleekste jongens en meisjes tijdens ‘Caroline’ de tekst “Killa, westside nigga” dreigden mee te zingen, verscheen op datzelfde beeldscherm “If you ain’t black, don’t say it”. Waarna elke bleekscheet in de zaal ietwat meewarig z’n N-woord weer inslikte. Goed gelachen, dat dan weer wel.

Check en passant ook even de clip van ‘Red Mercedes’ - een bommetje in Brussel - waarin Aminé en zijn homies zich als…euh…whiteface schminken: drie blanke fils à papa die in een autohandel vol Afro-Amerikanen de bovengenoemde rode wagen willen kopen en klagen over het racisme van het personeel. Hilarisch. En er bonk op.

Aminé at gretig van vijf walletjes tegelijk in de Botanique. Terloops toonde hij dat hij kan zingen als Pharrell Williams (wankel maar charmant), dat zijn liefde voor de Spice Girls niet geveinsd is (iedereen zong hun ‘Wannabe’ mee alsof het weer 1998 was) en dat hij één van de meest beloftevolle dwarsliggers van de huidige populaire hiphop is. Nu nog kiezen welke koers hij wil varen en dan: alle zeilen bol!

Gezien op 13 februari in de Botanique, Brussel

Beeld Francis Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden