Woensdag 13/11/2019

Recensie

'American Honey': Money, bitches en een klein beetje geluk

De 17-jarige star, een rol van Sasha Lane. Beeld rv

De Britse regisseuse Andrea Arnold reist met een groep magazineverkopende “deplorables” door het hart van de VS, op zoek naar de American Dream. Een roadtrip tussen dronken euforie en dikke miserie.

Haar voornaam doet iets anders vermoeden, maar de 17-jarige Star (rol van Sasha Lane, een van de ontdekkingen van het jaar) leidt een weinig sprankelend leven: gebroken gezin, seksueel misbruik, eten uit de vuilbak. En toch: de wil om voluit te leven.

We bevinden ons in het hart van Amerika. De streek waar Donald Trump een belangrijke voedingsbodem vond bij verpauperde blanke arbeidersgezinnen. Zonder echt politiek te worden, focust regisseuse Andrea Arnold (Fish Tank) op zo’n bende “deplorables”: jongeren zonder kansen, die aan de ellende proberen te ontsnappen door over het hele land magazines te gaan verkopen, en 's nachts keihard te feesten. Als doorleefd generatieportret van een achtergebleven klasse kan American Honey tellen.

Cowboys in het zwembad

Wanneer het reisbusje van Jake (Shia LaBeouf op zijn allerbest) en zijn luidruchtige bende verkopers het pad van Star kruist, springt ze zonder veel nadenken aan boord. "We found love in a hopeless place", zingt Rihanna, en plots lijkt er een nieuwe wereld open te gaan. De zware hiphop die constant weerklinkt, gaat dan weer steevast over money en bitches, maar met een klein beetje vrijheid en controle over haar eigen lot is Star al lang tevreden. De American Dream in ’t klein.

Wat volgt is een wilde roadtrip tussen dronken euforie en dikke miserie. Een duidelijk einddoel is er niet, waardoor niet alleen de personages, maar ook de kijker zich wel eens gaat vervelen. Gelukkig houdt Stars onvoorspelbare karakter de spanning erin: nooit kun je voorspellen welke richting het verhaal zal uitgaan. Die drie cowboys in het zwembad? Hadden we niet zien aankomen.

Rattenstaartje

De grootste troef van American Honey is zijn heerlijk spontane vibe. De jonge acteurs – bijna allemaal amateurs die Arnold letterlijk van straat plukte – kwetteren erop los alsof er geen camera in de buurt was. Natuurlijk was dat wel zo, en gelukkig maar, want director of photography Robbie Ryan doet wonderbaarlijke dingen met honingkleurig zonlicht en textuur. Dit is een van die films die zo echt lijken dat je ze bijna kunt ruiken. Het enige ongeloofwaardige element? Dat Star valt op dat rattige staartje van Shia LaBeouf.

Arnold zit haar personages dicht op de huid, en met het bijna vierkante beeldformaat verplicht ze ons om echt naar hen te kijken. Deze overlevers, die normaal onzichtbaar in de marge van de samenleving verblijven, staan hier pal in het centrum. Alleen: hoe lang we ook naar hun verweerde gezichten kijken, veel zicht krijgen we niet op wat er zich ín hun hoofden afspeelt. En dat terwijl er met bijna twee uur en drie kwartier (!) toch echt wel tijd was voor wat meer diepgang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234