Maandag 20/01/2020

DM Zapt

Als er dino's aan te pas komen, zit ik geheid op de eerste rij

Een beeld uit 'Jurassic World'. Beeld AP

In de dagelijkse rubriek DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag: Maxim Vandendaele over zijn liefde voor Jurassic Park.

Wanneer Klaas Vaak uitstelgedrag vertoont, heerst er chaos in mijn hoofd. Gedachten glijden dan van het einde der tijden tot mijn ontbijtopties 's anderendaags. Wat vaak helpt om de demonen te bezweren, is herinneringen oproepen van toen ik een nóg goedgeloviger kalf was.

Ik was een jaar of zeven en stond met moederlief voor de toenmalige Decascoop in Gent. Gezien mijn fascinatie voor al wat monsterlijk en lawaaiig was – Sergio Quisquater niet meegerekend – moest ik absoluut Jurassic Park zien. Al van bij de openingsscène, waarbij een velociraptor van container naar kooi overgebracht wordt met dodelijke afloop voor een parkmedewerker, parelde het angstzweet in mijn bilnaad.

Het fragment waarin een antipathieke advocaat opgepeuzeld wordt door een t-rex heb ik zelfs niet gezien. Bevreesd voor toekomstig bedwateren, hield mama even haar hand voor mijn ogen. Gelukkig ging ik een week of twee later nog eens naar de bioscoop, dit keer met mijn tante, van wie ik deze scène wél in volle wreedheid mocht aanschouwen.

Creationisme

Hoewel dino's op mijn protestantse schooltje hoogstens gedoogd werden – ze hebben luidens het creationisme nooit bestaan – beheersten ze sindsdien mijn leven. Spreekbeurten mochten niet, maar brullend over de speelplaats hollen nog wel. Dilophosaurussen (die gore gifspuwers met vleeskraag) bevolkten mijn nachtmerries, terwijl de brachiosaurus (het prehistorische equivalent van een koe) geregeld rondstrompelde in mijn prachtmerries. Vandaag staat er nog steeds een plastic t-rexfiguur op de kast, een decoratief item dat dan weer met moeite getolereerd wordt door mijn vriendin.

Dat ik op zijn minst benieuwd was naar de nieuwe Jurassic World: Fallen Kingdom-trailer, hoeft geen betoog. Jurassic World mocht dan wel een pompeus doorslagje zijn van het origineel, vol niet-subtiele knipogen naar iconische momenten, maar als er dino's aan te pas komen, zit ik geheid op de eerste rij. In Fallen Kingdom keren Chris Pratt en Bryce Dallas Howard terug naar Isla Nublar om er de prehistorische CGI-gevaartes te redden van een op uitbarsten staande vulkaan.

Vettig lachje

In een zenuwachtige montage wordt er gerend voor het leven, geschreeuwd door zowel mens als dier, en lichtelijk gefilosofeerd. “Life will find a way”: deze onsterfelijke quote komt uit de mond van Jeff Goldblum, de opperweirdo die voor de fans (en de paycheck) weer zijn opwachting maakt. Hopelijk zijn vettige lachje ook.

Vuurbollen ten spijt word ik niet echt warm van het voorsmaakje. Het doet te veel denken aan Dante's Peak, een rampensof uit de jaren 90 die zelfs met dino's niet te redden zou vallen. Maar wie hou ik voor de gek? Op de releasedatum zult u mij aantreffen in de bioscoop. Dan word ik voor één dag weer die brullende koter, tussen andere lui die volwassen worden overroepen vinden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234