Dinsdag 29/11/2022

AchtergrondThe Antler King

‘Als deze planeet gedoemd is, laten we dan swingend ten onder gaan’: The Antler King stelt nieuwe plaat voor

Maarten Flamand en Esther Lybeert van The Antler King vernoemden elk liedje op hun nieuwe plaat naar een andere dansstijl.  Beeld Carmen De Vos
Maarten Flamand en Esther Lybeert van The Antler King vernoemden elk liedje op hun nieuwe plaat naar een andere dansstijl.Beeld Carmen De Vos

The Antler King begeeft zich al jaren in het schaduwgebied van de indiepop, waar nauwelijks regels gelden. Zo’n schemerbestaan staat met Dances niet in de weg van een schitterende plaat.

Gunter Van Assche

Vier jaar na Ten for a Bird stelt The Antler King zijn nieuwste werkstukje Dances voor. Een album waarop het duo Maarten Flamand en Esther Lybeert elke song naar een aparte dansstijl noemt. Maar The Antler King laat je voortdurend dansen op het verkeerde been. Zo grossiert ‘Swing 448’ in disco en funk, terwijl ‘Foxtrot’ dan weer aan Malinese zandvlaktes en Senegalese kustlijn lijkt gesprokkeld te zijn. ‘Pavement Polka’ heeft ook niets met Poolse volksdans, wel met het onbeholpen geschuifel van kruisende passanten op een voetpad.

De plaat blinkt ook uit in valse vrolijkheid. Lybeert kan zich wel vinden in die beschrijving. “Het idee achter Dances is: laten we onszelf de wereld uit dansen. Al is het voor even. Als deze planeet gedoemd is, laten we dan swingend ten onder gaan. Ik wilde geen al te grote zwaarte geven aan zoveel fatalisme. Let’s foxtrot ourselves out of this world. De fuck zit méér in foxtrot vervat, dan de gelijknamige stijldans zelf (lacht).”

Lybeert verwoordt het zo: “De sfeer op deze plaat is die van het orkest dat nog staat te spelen terwijl de Titanic met man en muis vergaat. Dat dit album thuis werd bedacht en opgenomen tijdens de lockdown zit daar natuurlijk voor veel tussen. Het waren zowat de slechtste jaren van ons leven als muzikant. We hadden eigenlijk een heel vrolijke plaat in gedachten, maar toen liep alles mis. En toen kwam ook veel ziekte en verlies binnengeslopen.”

Mildheid als schaars goed

“Mijn vader is twee jaar geleden gestorven”, verduidelijkt Flamand. “Zijn dood heeft er stevig ingehakt, maar zo is het leven nu eenmaal. ‘Cha Cha Bird’ is aan hem opgedragen. Op een nacht droomde ik over hem, en de volgende dag vloog een vogeltje tegen de ruit. Dat is even later in mijn handen gestorven. Ik kon me niet ontdoen van enige symboliek.”

Op de plaat wordt ‘human kindness’ al eens vaker aangehaald. Of beter gezegd: het gebrek eraan. “Klopt”, knikt Lybeert. “Zo heb ik ‘Pet Waltz’ opgevat als een cynische sneer naar de mensheid, die de boel zo vaak verknoeit. Mijn vertrekpunt was hoe dieren ons zouden aanspreken indien ze onze taal spraken. Om kort te gaan: ik geloof niet dat ze zouden vertellen dat we prima bezig zijn.”

“Ik wil ‘Pet Waltz’ trouwens graag opdragen aan de walrus Freya. In Noorwegen moest zij onlangs inslapen omdat veel te opdringerige toeristen zich niet konden gedragen. Daardoor trok de walrus zich bang op een bootje terug, dat onbedoeld vernield werd. Was haar dood echt noodzakelijk? Nee. Mensen gedragen zich te vaak zo hard en egocentrisch. Mildheid is een schaars goed geworden. Tijdens de lockdown is dat nog duidelijker geworden”, aldus Lybeert.

Een ander thema op Dances is het bedrieglijke zelfbeeld dat mensen publiekelijk ophouden. “De song ‘Bolero’ gaat over hoe we ons imago voortdurend proberen op te poetsen. Vooral op sociale media doen mensen zich graag anders voor dan ze werkelijk zijn. Heimelijk proberen we de buitenwereld een rad voor ogen te draaien. Tevergeefs, want anderen hebben zich vaak al lang een beeld gevormd van jou dat niet bij te sturen valt.”

Wereldverbeteraar

Sommige chefs koken het liefst met vergeten groenten, en sommige artiesten spelen dan weer het liefst met vergeten instrumenten, lazen we ooit over The Antler King. Dat is nu niet anders. Zo hoor je ergens een koto: een Japans snaarinstrument, dat in het Verre Oosten even belangrijk is als de piano voor westerse muziek. Maar net zo goed passeert een blokfluit, ook ietwat zonevreemd in de popmuziek.

“Op onze vorige plaat speelde ik ook marxofoon”, zegt Flamand. “Deze keer heb ik dat geluid moeten imiteren op gitaar, omdat ik dat instrument niet meer juist gestemd kreeg.” Het lijkt alsof de twee multi-instrumentalisten zijn, maar The Antler King ziet zichzelf eerder als naïeve muzikale avonturiers. Op ‘Pet Waltz’ hoor je bijvoorbeeld klarinet, terwijl Lybeert hooguit vier noten juist kan spelen op dat instrument.

“Een cello en viool staan hier ook. Die beheers ik niet echt. Maar ze inspireren wel om een ander soort songs te maken. Door wat aan te klooien, stoot je soms op die ene geweldige vondst.”

Met een andere vondst tijdens de lockdown gaf Esther Lybeert dan weer zuurstof aan een nieuw tv-programma. Via Facebook deed ze een oproep aan de VRT om Vlaamse artiesten een platform te bieden op het scherm. Zo konden die doen wat hen onmogelijk was gemaakt: muziek voorstellen aan een groot publiek. Haar post ging viraal en enkele weken later startte de zender met De Toots Sessies.

“Ik heb toevallig het broodnodige duwtje gegeven”, schokschoudert Lybeert. “Nooit gedacht dat het zo’n vaart zou lopen met die oproep. Maar nu hoop ik dat het ook blijft duren. Want we kunnen het niet alleen stellen met De zevende dag. We mogen echt wel meer verwachten van een openbare omroep.”

Schuilt er stiekem een wereldverbeteraar in Lybeert? Hun bekendste song ‘Orange Monkey’ was een j’accuse aan Donald Trump, en niet zo lang geleden stortte The Antler King de opbrengst van hun single ‘Siberian Times’ integraal door naar het WWF, om de leefomstandigheden van otters te verbeteren.

“De wereld een beetje mooier, rechtvaardiger of veiliger maken? Dat zit er wel in bij mij. Maar om daar echt in te slagen, weet ik dat ik me daar als een martelaar zou moeten instorten. Dan ben ik mezelf verplicht om muziek op te geven. En dat zou me nooit lukken.”

Dances is verschenen bij Sel/Sync.

The Antler King speelt op 27 oktober in het Casino van Sint-Niklaas en op 16 december in de Handelsbeurs, Gent.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234