Donderdag 21/11/2019

Talk to me

"Alles draait om communicatie"

Roméo Elvis heeft het niet zo met de hiphop-attitude: 'Ik wil vooral niet fake zijn, dus ben ik mezelf. Dat is het eerlijkst.' Beeld Illias Teirlinck

Charlotte Adigéry zag Roméo Elvis vorig jaar al eens optreden en was meteen verkocht. Ze vond de Brusselse rapper vooral een goede verteller, iemand die zijn tijd neemt op het podium. Sindsdien passeerde de naam steeds vaker. Vooral de overkant van de taalgrens. Want in Vlaanderen ligt Franstalige muziek precies nog altijd wat gevoelig. En dat is jammer.

Deze maand verschijnt Morale 2, het tweede album dat Roméo Elvis maakte met producer Le Motel. En dat werd onlangs voorgesteld op een exclusief lanceringsfeest in de kelders van de Botanique. Het werd een vermoeiende avond voor de artiest, die net op Belgische bodem was geland na een tournee in de VS. Maar het enthousiasme van collega-muzikant Charlotte (en een goed gevulde joint) kunnen Roméo Elvis overtuigen om achteraf nog even van Talk to me te doen.

Charlotte Adigéry: Als ik je bezig zie op het podium vind ik jou heel ‘echt’. Is het ook echt?

Roméo Elvis: “Ik wil vooral niet fake zijn, dus ben ik mezelf. Dat is het eerlijkst.”

Is dat niet uitzonderlijk in de hiphop?

“In de hiphop merk je veel meer attitude dan in andere muziekgenres, dat is waar. Alsof het een soort ongeschreven code is waar je je aan moet houden, een beetje competitief zelf. Maar lang niet iedereen doet er aan mee, ik ben dus zeker geen uitzondering.

“Persoonlijk raak ik net geïnspireerd door artiesten die wat anders zijn, die eerlijk zijn, zoals Tyler, The Creator en André 3000. Maar ook Pharrell, al vind ik hem tegelijk te veel establishment, mainstream en ‘happy’. Hij is erg ‘everything’s gorgeous and everybody’s nice’. Ik heb het meer voor wat hij deed met The Neptunes.”

Zou je zelf ooit andere muziek willen maken dan hiphop?

“Ik ben nog maar enkele jaren bezig, alles evolueert nog. Want ik voel me niet de grote muzikant, ik kan wat zingen en heb wat noties van gitaar. Maar ik heb het publiek nodig om me zelfvertrouwen te geven. Je mag nog het grootste talent hebben, je moet in de eerste plaats ook in jezelf geloven. En iedereen heeft talent in zich, maar het moet eruit komen.”

Mocht ik je vragen om samen een punkband te beginnen, zeg je niet meteen nee?

“Ik heb een tournee, dus dat zal niet lukken. (lacht) Het is wel een interessante vraag, want ik heb wel wat vrienden die met punk bezig zijn. Die muziek hanteert een andere code, maar ik zou er misschien wel iets mee kunnen.”

Ik denk dat jij als artiest een grote toekomst tegemoet gaat, alleen hebben we dat in Vlaanderen nog niet door. Vind je dat erg, dat men hier niet erg openstaat voor Waalse muziek.

“Ik zou de vraag ook kunnen omdraaien, want het is ook niet zo dat men aan de andere kant van de taalgrens zoveel weet van Vlaamse muziek. De taalgrens verhindert de verstaanbaarheid van de muziek. Bij rap eens te meer, omdat het uitdrukkelijk over veel woorden gaat. Als je die niet begrijpt, zal de muziek je ook minder raken. Dat is logisch.

“Volgens mij verstaan Vlamingen nog altijd iets meer Frans dan Walen Nederlands. En zelf heb ik dan nog eens het geluk dat ik steeds vaker in Vlaanderen mag gaan optreden – in Antwerpen, Gent of Leuven – zeker in vergelijking met andere Franstalige rappers die nooit over de taalgrens komen. Dat is vorig jaar wat in stroomversnelling gekomen dankzij de Red Bull Elektropedia Awards (Roméo Elvis won drie prijzen, waaronder Best Album, red.). Bovendien spreek ik een paar woorden Nederlands, wat dankbaar is op het podium. ‘Iedereen samenwerken!’ Het draait allemaal om communicatie.”

Hoe doe je dat dan in de VS? Je komt net terug van enkele optredens in New York.

“Er woont daar een grote Franstalige gemeenschap, maar ik heb er gespeeld voor een erg gemengd publiek. Zeer aangenaam, ze deden goed mee.

“In New York maakt het precies niet uit van waar je komt. Mensen vragen dat wel, maar ze kennen niet veel van de wereld. Laat me je een voorbeeld geven: op een bepaald moment raak ik in een club aan de praat met iemand met een zéér mooie auto. Hij vraagt waar we vandaan komen, ik zeg België. Ja, ja, dat kende hij. Vijf minuten later staan we bij zijn wagen, en vraagt hij: ‘Hebben jullie zulke auto’s in Afrika?’ Die man was écht een Amerikaans cliché.”

Maar Brussel blijft je hometown. Wat spreekt je hier zo aan?

“De eenvoud van de dingen. Wat tegelijk heel paradoxaal is, want op vlak van administratie is het vooral niet gemakkelijk. Maar de afgelopen week in New York heb ik wel gemerkt hoe moeilijk je daar zaken gedaan krijgt, alles is er zo ingewikkeld. Hier zeg je gewoon ‘merci’, ‘bonjour’, en het is in orde.

“Het is hier klein, compact, iedereen kent iedereen. Ik voel ook minder strijd tussen artiesten onderling, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Parijs. Pas op, ik kom er graag. Maar het liefst kom ik nadien weer gewoon terug naar huis, naar Brussel.”

Is Brussel ook niet ontzettend veranderd, sinds alles wat er gebeurd is?

“Je zegt dat met zo’n zachte stem, alsof het een geheim is. (lacht) De aanslagen, dus?”

De aanslagen, ja. Is de stad nog hetzelfde?

“Eigenlijk heeft zich sinds de eerste aanslagen in Parijs – op de redactie van Charlie Hebdo – een psychose geïnstalleerd in de stad. Wat mij stoort is dat militairen die jaren zijn opgeleid hier nu gewoon wat uren zitten te kloppen op straat. Het lost ook niets op. Als er iets zou gebeuren, kunnen ze dat niet tegenhouden. Ik voel me er niet veiliger door, maar niet onveiliger.”

Is Roméo Elvis de trekker van een nieuwe, Brusselse scene?

“Ik denk niet dat iemand zich afvraagt wat precies die Brusselse scene is. Vandaag betekent het weer iets, omdat er in de scene van alles aan de gang is. Maar dat was er vroeger ook al, met Opak en de Puta Madre, of Starflam voor de Waalse rap. De media vergelijken ook graag. En als ze dat dan toch doen, vergelijk me dan maar met Drake. (lacht) En nu ga ik slapen.”

Roméo Elvis speelt op 23/3 in Democrazy (Vooruit, Gent), 24/3 in De Spil (Roeselare), 25/3 in Botanique (Brussel). Volgende week komt ook zijn nieuwe album Morale 2 uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234