Maandag 17/06/2019

Rock Werchter

Alice In Chains op Rock Werchter: stelletje Jezus-ontkenners

Beeld Stefaan Temmerman

Pearl Jam, de koningen van de grunge, staan zaterdag pas op Rock Werchter. Maar hun vuige neefjes Alice In Chains mochten de festivalwei vandaag al even meenemen naar (de hoogdagen van) Seattle. Het duurde even voor de motor aansloeg, maar met enkele krakers uit Dirt kreeg het viertal de wei voor de Main Stage alsnog mee.

Het blijft akelig hoe dicht het stemgeluid van Alice In Chains-frontman William DuVall dat van zijn overleden voorganger Layne Staley evenaart. De zanger met zijn Fellaini-afro ging ooit eerst met Alice In Chains-gitarist Jerry Cantrell op tour - in een tribute-band nog wel - om nadien the real deal te vervoegen, toen de wonden daar ietwat geheeld waren. Tussen Kurt Cobain en Chris Cornell in, stierf in 2002 immers ook Staley aan een overdosis heroïne. Nee, frontmannen worden zelden oud in de grunge.

Beeld Stefaan Temmerman

Zijn nalatenschap blijft echter groot. De grootste respons kwam er bij de songs die Alice In Chains uit hun (gouden) oude platen plukte. 'Would?' kreeg met zijn machtige basintro de handen tot voorbij de geluidstoren op elkaar. En in slotsong 'Rooster' (een eerbetoon van de gitarist aan zijn vader, een Vietnamese soldaat) nam de wei het refrein helemaal over.

Het voelde een beetje aan als een overwinning voor de groep, die bij aanvang moeite had om het juiste ritme en de bijhorende overtuigingskracht te vinden. In 'Check My Brain' waaiden de gitaarnoten weg, en DuVall zat wat gevangen achter zijn gitaar. Pas wanneer hij die afgooide en al springend 'Again' inzette, kwam er een golf van (h)erkenning over de wei gespoeld. Ook 'Them Bones', met de zwiepende krullenbol van bassist Mike Inez, trof raak. Cantrell stond er met grijze baard en verenhoed bij als een generaal uit de Zuidelijke Confederatie.

Beeld Stefaan Temmerman

Grappig zicht: er hing een iPad aan Cantrells microfoonstandaard. Met de jongste beursresultaten, of de juiste songteksten voor zijn vermoeide brein? Hoe het ook zij, het semi-akoestische 'No Excuses' was een voltreffer. En dan vooral de mooie samenzang tussen Cantrell en de frontman. Dat is eigenlijk altijd al het geheime wapen geweest van Alice In Chains.

'Dam That River' en 'We Die Young' kruisten die typische grunge-sound met Black Sabbath. De zoeklichten achter de groep werden omgedraaid, en er kwamen videoschermen tevoorschijn voor het onverslijtbare 'Man in the Box'. "Jesus Christ, deny your maker", brulde DuVall vol passie.

Dit stelletje negationisten speelde met 'The One You Know' ook een nieuwe song uit hun plaat Rainier Fog, die eind augustus uitkomt. Heel hakkend, zwaar grommend zelfs. Met verbeten vocalen van DuVall en een stompende drumpartij, alsof er een reus de honderd meter sprint probeerde te lopen. Maar eerlijk: dan kwamen die grunge-klassiekers beter over in Werchter.  

Beeld Stefaan Temmerman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden