Dinsdag 26/10/2021

Admiral Freebee geeft aftrap van de Radio1-sessies ****

Admiral Freebee. Foto's Alex Vanhee. Beeld UNKNOWN
Admiral Freebee. Foto's Alex Vanhee.Beeld UNKNOWN

"Ik hou van mezelf, maar het is niet wederzijds," grinnikte Tom Van Laere tijdens 'Einstein Brain'. Dat soort verneukeratieve humor tekende de Radio 1-sessie van Admiral Freebee, al was er ook ruimschoots plaats gereserveerd voor hartverkillende momenten en onberispelijke schoonheid.

Een àndere formule had ons natuurlijk alleen maar verbaasd: Freebee nodigde immers Raymond van het Groenewoud uit, naast Roland Van Campenhout en Flip Kowlier - stuk voor stuk heren die in de rol van zotskap durven poken in de dikke pens van de kleinburgerlijke stand, maar net zo goed over de kracht beschikken om tot snikken toe te ontroeren.

"Ongelooflijk dat we drie uur ter onzer beschikking krijgen," hoorden we Van Laere bijvoorbeeld jubelen bij presentator Luc Janssen, waarna hij met uitgestreken gezicht vervolgde met: "Meestal moet je op de radio je song van zes minuten inkorten tot drie, je nummer van drie minuten inkorten tot twee en je liedje van twee minuten inkorten tot een post op facebook."

Ook Flip Kowlier toonde zich even een grappige infiltrant tijdens de sessies: in een fraaie nachtclubjazz-versie van 'Ik Ben Moe' viel bijna alle muziek weg toen hij zong "zi vrindlijk tegen radioprogrammeurs, gebaert dai ze machtig vindt, oltit moa van 'ja' knikken: da werkt wel, da werkt wel."

Een andere keer moest Freebee dan weer een song uit het draaiboek laten vallen, ten voordele van het nieuws. De laatste twee minuten van dat uur maakte hij dan maar onledig met een tot pianoballad omgebouwde schelmensong, waarin presentator Luc Janssen het moet bezuren: "In 1993 I almost had a friend" klonk het, vooraleer Van Laere een relaas begon waarin hij Janssen ooit aan het huilen bracht, en hij de presentator begon te haten toen die zwart ging dragen. Een hilarisch improvisatiemoment, waarin steels zijn eigen 'Blue Eyes' een opwachting maakte.

Even geestig was Raymond van het Groenewoud, die zich voor de gelegenheid Koning Eénoog in het land der alzienden toonde: getooid met een ooglapje kreeg hij dadelijk het publiek op z'n hand met 'Cha Cha Cha', waarna een gerenoveerd 'Genieten (Hier in je Hitte)' dan weer opgevat werd als een Neil Young-achtig gitaarnummer. Tenminste: als ome Neil besmet zou raken met een hardnekkig funkvirus.

Zelfs met een valse start wist van het Groenewoud bovendien te overtuigen in twee gloednieuwe songs: 'Goeiemorgen Ouwe Rotkop' en 'Het Meisje van je Droom' werden met een hypnotiserende jazztrompet gelardeerd, al waren het toch vooral weer de haarscherpe teksten van Raymond die je op je onderlip deden bijten.

Voordien werd de nobele onbekende Few Bits geïntroduceerd: aan de spreektafel bij Luc Janssen maakte deze Karolien Van Ransbeeck een ietwat duffe verschijning, maar op het podium wist ze nadrukkelijk te overtuigen. Tijdens 'Coming of the Night' bijvoorbeeld, waarin ze de rol van Emmylou Harris vertolkte naast Tom Van Laere. Vooraf hadden we trouwens nooit geloofd dat die laatste zich in het korset van een achtergrondrol zou kunnen laten dwingen, maar daar bleken we het serieus verkeerd voor te hebben: aan de toetsen of gitaar bij Raymond, of als tweede stem bij Few Bits waren we danig onder de indruk van zijn bescheiden maar trefzekere ruggensteun.

Toch bleken vooral de duetten op eenzame hoogte te staan in de set: het eerder genoemde 'Coming of the Night' zorgde al vroeg voor een apotheose in de set natuurlijk, maar ook 'Get Out of My Life, Woman' van Allen Toussaint met Roland was een gewis hoogtepunt, net als 'Fire in the Morning'. In die laatste song hoorde je hoe Freebee en Roland laveerden tussen een bluesy Neil Young en 'Wild Horses' van de Rolling Stones. Een combinatie die in staat was om volop sidderingen door je beenmerg te sturen.

Dat het laatste uur goeddeels gereserveerd bleef voor Freebee's eigen songs stoorde natuurlijk niet, maar misschien hadden we in extremis toch nog liever een extra duet gezien - met Raymond bijvoorbeeld. Maar hey, zelfs òns - notoire zuurpruimen - lijkt zo'n opmerking futiele detailkritiek na een ijzersterke marathon. (Gunter Van Assche)

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234