Donderdag 29/10/2020

Film

Acteur Stellan Skarsgård over ‘Hope’: ‘Dit is niet de zoveelste fucking kankerfilm’ (★★★★☆)

Acteurs Stellan Skarsgard en Andrea Bræin Hovig in 'Hope'.Beeld rv

Acteur Stellan Skarsgård (69) zag in 2010 hoe zijn goede vrienden Maria Sødahl en Hans Petter Moland door een diepe relatiecrisis gingen, nadat in haar hersenen kanker werd vastgesteld. Vandaag speelt Skarsgård het na in Hope, de film die Sødahl zelf over haar strijd maakte.

Geen idee wat er in 2010 zoal op Maria Sødahls verlanglijstje voor Kerstmis stond, maar een hersentumor was er vast niet bij. Toch kreeg ze vlak voor kerstavond die verwoestende diagnose: kanker, hoogstwaarschijnlijk terminaal. Nog een paar maanden te leven. De eerste dagen sloeg ze er zelfs niet in om het vreselijke nieuws aan haar kinderen te vertellen. Maar vandaag deelt ze haar ervaringen met de hele wereld in Hope, een verfilming van haar strijd met kanker – en met haar vriend.

Dat Sødahl er überhaupt nog is om het allemaal na te vertellen, kunt u als een spoiler beschouwen. Maar Hope gaat over zoveel meer dan “haalt ze het of haalt ze het niet?”. De film verrast op andere manieren, en laat de zoetsappige clichés van het kankerfilmgenre links liggen. Sødahls fictieve alter ego Anja (indringende vertolking van Andrea Bræin Hovig) gedraagt zich niet als een tragische filmheldin, wel als een in het nauw gedreven (en met zware steroïden op de been gehouden) dier dat onverwachte sprongen maakt. Vooral haar vriend Tomas (rol van Skarsgård) moet het ontgelden. Met de dood aan de horizon maakt Anja de balans op van de 20 jaar die ze samen gehad hebben, en die is niet bepaald rooskleurig. Eindelijk wordt alles op tafel gegooid, met pijnlijke gesprekken tot gevolg, maar ook de hoop op een tweede kans. Hope is meer 45 Years dan The Fault in Our Stars. Een bloedeerlijk relatiedrama, met kanker als katalysator.

Onmogelijk om mee samen te leven

Stellan Skarsgård (bekend van de films van Lars von Trier, maar ook van Chernobyl, The Avengers, enz.) speelt in de film de moeilijke rol van Tomas: een ietwat egocentrische theaterregisseur die behoorlijk wat steken heeft laten vallen in zijn relatie met Anja. Veel voorbereidend werk moest Skarsgård niet doen. Hij maakte het hele verhaal namelijk al eens eerder mee, vanop de eerste rij. De Zweedse steracteur is al sinds jaar en dag goed bevriend met Maria Sødahl en Hans Petter Moland. “Het was een vreselijke periode”, herinnert hij zich eerder dit jaar op het filmfestival van Berlijn. “We hadden ons er allemaal bij neergelegd dat Maria zou sterven. Haar overlevingskansen waren zo klein dat ze letterlijk statistisch onmeetbaar waren. Maar ze heeft het miraculeus overleefd.”

Toen Sødahl jaren later liet weten dat ze haar verhaal wilde verfilmen, was Skarsgård aanvankelijk sceptisch: “Ik vreesde dat Maria niet genoeg afstand zou hebben om er een goede film van te maken. Maar toen ze me een samenvatting van twee pagina’s stuurde, zag ik meteen dat ze de juiste houding had gevonden. Er zat veel humor in, en Maria is ook geen sentimentele vrouw. Ze heeft geen zelfmedelijden, en durft zichzelf te bekritiseren in de film. Ze beseft heel goed dat ze in die periode onmogelijk was om mee samen te leven. (lacht) Ze heeft er echt niet gewoon de zoveelste fucking kankerfilm van gemaakt.”

Of hij het niet vreemd vond om diep in de intiemste relatieproblemen van zijn goede vrienden te gaan wroeten? “Ja, ik heb wel veel bijgeleerd over hen”, lacht hij. “Maar tegelijk is de film ook niet honderd procent autobiografisch. De medische details kloppen helemaal, de woorden van de dokters zijn zo uit de realiteit gegrepen. Maar de personages verschillen wel een beetje van Maria en Hans Petter. Andrea en ik hebben zeker niet geprobeerd om hen te portretteren.”

Papa, neem jij drugs?

Wat Skarsgård ook met Moland gemeen heeft, is een zeer kroostrijk gezin: Moland heeft zes kinderen, Skarsgård zelfs acht, uit verschillende relaties – de oudste, Alexander, is u wellicht niet onbekend als u ooit naar True Blood keek. Maar dagenlang een kankerdiagnose voor zijn kinderen verzwijgen, zoals Anja en Tomas in de film doen, zou Skarsgård nooit kunnen, zegt hij: “Ik zou het hen meteen vertellen, hoe moeilijk dat ook is. Ik heb één belangrijk principe: ik lieg niet tegen mijn kinderen. Nooit. Als ze mij vragen: ‘Papa, heb jij ooit drugs genomen?’, dan zeg ik ‘Jep, reken maar’. (lacht) Ik lieg zelfs niet tegen hen over de Kerstman! Mijn jongste zoon kwam ooit verontwaardigd terug van de kleuterschool. Hij had met andere kinderen zitten discussiëren die wél in de Kerstman geloofden. ‘Wat voor ouders zijn dat eigenlijk, die zo liegen tegen hun kinderen?’, zei hij.”

Ook de tol van zo’n kroostrijk gezin – en dan vooral voor de moeder des huizes – komt in Hope aan bod: terwijl Tomas vroeger vaak in het buitenland zat voor zijn werk, kwam de zorg voor de kinderen volledig terecht op Anja – ten koste van haar carrière als choreografe. Hoe zit dat bij de familie Skarsgård? “Vroeger, toen ik nog theater speelde, werkte ik dag en nacht. Dat was zwaar voor ons gezin. Maar toen ik in 1989 wegging bij het Royal Dramatic Theatre in Stockholm, veranderde dat evenwicht helemaal. Ik heb het onlangs eens berekend, en de meeste jaren was ik acht maanden thuis om voor de kinderen te zorgen. Ik sta meestal maar vier maanden per jaar op een filmset, en zelfs in die periodes neem ik ze meestal toch allemaal mee naar mijn werk. (lacht) Mijn eerste vrouw is tijdens ons huwelijk opnieuw gaan studeren en werd dokter. Mijn tweede vrouw is schrijfster, en heeft tijd zat om haar werk te doen. Want ik kook, ik doe de boodschappen, én ik ververs de pampers.”

‘Hope’ speelt nu in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234