Vrijdag 30/07/2021

RecensieSweet Thing

Achter elk wolkendek schijnt de zon

Lana Rockwell, de dochter van de regisseur die Billie speelt in de film, is de grote troef van 'Sweet Thing'.  Beeld rv
Lana Rockwell, de dochter van de regisseur die Billie speelt in de film, is de grote troef van 'Sweet Thing'.Beeld rv

Regisseur Alexandre Rockwell doorbreekt een stilte van zeven jaar met de bitterzoete zwart-witfilm Sweet Thing, waarvoor hij zijn vrouw en kinderen in de hoofdrollen heeft gecast.

In een disfunctioneel gezin is de vijftienjarige Billie de rots in de branding. Zij is als een moeder voor haar broer van elf, Nico, en in zekere zin ook voor hun vader Adam, een sympathiek, immer goedbedoelend drankorgel. Het meisje put haar kracht uit Billie Holiday, naar wie ze vernoemd is. De moeder en echtgenote Eve heeft het gezin verlaten om samen te wonen Beaux, een ruigaard met losse handjes. Als de vader na een zoveelste crisis gedwongen in een afkickcentrum wordt opgenomen begint voor Billie en Nico een bewogen avontuur dat hun willens nillens in de richting van de volwassenheid duwt.

In de eerste helft van de jaren 90 was Alexandre Rockwell even hip. De komedie In the Soup werd een culthit en hij was, naast onder anderen Quentin Tarantino, een van regisseurs van de omnibusfilm Four Rooms. Een doorbraak is er nooit gekomen en hij moet eindeloos schrapen om zijn films gefinancierd te krijgen. Zo heeft hij Sweet Thing goeddeels betaald met het verzekeringsgeld dat hij voor een ondergelopen kelder gekregen heeft. Toch is het geen zwaktebod om zijn echtgenote Karyn Parsons (The Fresh Prince of Bel-Air) en zijn kinderen Lana en Nico in de hoofdrollen te casten. De charismatische Lana is zelfs dé grote troef van Sweet Thing.

Rockwells scenario had zeker wat strakker gemogen, maar daar staat tegenover dat hij dat verhaal op een heel aanstekelijke wijze visueel vertelt in grofkorrelige beelden. Met veel close-ups en een kleine scherptediepte creëert hij een wereld in de wereld. Het zwart-wit draagt bij aan de tijdloosheid van het verhaal; we hebben er het raden naar in welk tijdsgewricht de actie zich ontrolt. Af en toe spat in korte, droomachtige scènes een palet verzadigde kleuren van het scherm. Het is de visuele verbeelding van Lana’s hoop en verlangens.

Ondanks het leed (armoede, alcoholisme, huiselijk geweld) is Sweet Thing nooit terneerdrukkend. Goed gemikte brokjes humor (het kattenkwaad van de tieners, slapstick oproepende versnelde beelden), zorgen voor lucht en licht. Want als is het wolkendek nog zo dik, erachter schijnt toch altijd de zon.

Sweet Thing speelt vanaf 21 juli in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234