Woensdag 17/07/2019

DM Zapt

Ach James, wat heb ik van jou genoten deze zomer

Beeld AFP

De redactie van De Morgen zet de blik op oneindig. Vandaag: Kris Kuppens dankt 007 voor de afgelopen zomer.

"Wat ik er zo leuk aan vind? Je zit meteen in de actie", zeg ik, terwijl ik kijk hoe mijn zoon een slak in de vuurkorf gooit. Dat geeft een plof en het is grof. Ik maan hem uitdrukkelijk aan om met iets anders te experimenteren. Hij kiest voor brandnetels. Aan zijn door het vuur verhitte, glunderende gezicht te zien, vindt hij dat zelf een uiterst grappige vondst. "Heb je hem, mama?", vraagt hij toch nog maar eens voor de zekerheid. "Ik denk het wel, jongen." 

Ik richt me weer op mijn gesprekspartner. Ook zij staart in het vuur van dit gestolen einde-vakantie- weekend. Ze zegt er niet graag naar te kijken omdat er zoveel geweld in voorkomt. Daar moet ik haar gelijk in geven. Ook al is er geen spatje bloed te zien, het blijft wel een feit dat mensen vlugger en meer ontploffen dan misschien nodig. Behalve de held dan, die achternagezeten door mannen met dikke spieren en zware wapens, fluitend van een rotsige berg skiet en ondanks het verliezen van op zijn minst één van de ski's, toch nog de tijd vindt om een – toegegeven voorspelbaar – mopje te maken en als het even kan een tong te draaien met een plaatselijke schone. En dat allemaal zonder dat zijn haar in de war geraakt. Heerlijk toch.

De dames hebben het dus over Bond. Waar de mannen van het gezelschap het over hebben, is onduidelijk. Zij zijn vooral in de weer met het sprokkelen van hout, en brandnetels, om vervolgens mooie wigwam-structuren in het vuur mee te bouwen. Wat zou James in deze situatie doen? Hij zou bij de vrouwen blijven zitten. Dat is zeker. Hij zou indringend naar ons kijken. Niet veel zeggen maar wel laten verstaan dat hij een vat vol emoties is. Hij zou een mopje maken dat zo voorspelbaar is dat we er alleen maar wat verlegen om kunnen giechelen. Dat zou dan weer onze mannen jaloers maken. Zij zouden het vuur laten voor wat het is en hun vrouwen terug opeisen door een hand op een been te leggen. Onverstoorbaar gaat James verder met charmeren, totdat hij weggeroepen wordt om de wereld te redden. Voor hij verdwijnt in het donkere gat van de Ardennen pookt hij achteloos in het ondertussen bijna gedoofde vuur waardoor de vlam weer in de pijp schiet.

Doffe plof

Ach James, wat heb ik genoten van jou, deze zomer. Jij deed mij het WK voetbal vergeten. Je zorgde voor verstrooiing maar ook voor een doelgerichte bezigheid. Door jou moest ik me niet eerst al zappend door herhalingen van herhalingen wringen. Door het bos van armoede dat die zomerse kijkdoos is, zag ik de bomen. Door jou ontdekte ik de zender CAZ. Nu ja, enkel als jij er was. Denk nu niet dat je zenderbindend werkt. Dat doet trouwens niemand, ook al denken vele managers van wel. Het is de continuïteit die me doet afstemmen. En het feit dat de slechteriken bij jou nog zo schaamteloos eenduidig slecht kunnen zijn. Een doffe plof in de vuurkorf, gevolgd door de mannelijke schouders van het gezelschap die collectief verontschuldigend de hoogte in gaan, doen de vrouwen gespeeld verontwaardigd schateren. Ach James, was alles maar zo simpel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden