Donderdag 20/02/2020

DM Zapt

Absurd en bizar? Ja hallo, wat had u anders van David Lynch verwacht?

Beeld RV

Sasha Van Der Speeten zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: What Did Jack Do op Netflix.

Met David Lynch is het zoals met Radiohead. Zij die er de spot mee drijven, zijn cultuurbarbaren en ontberen de (emotionele) intelligentie om het universum van de desbetreffende artiesten naar behoren te doorgronden, zo beweren de fans althans. Het zijn door de westerse popcultuur heiligverklaarde iconen met wie graag wordt gedweept door lieden die zichzelf graag een onsje sérieux toedichten.

Zulks bedacht ik me toen ik door de opgefriste website van Radiohead surfte die uitpakt met een indrukwekkende public library vol al dan niet moeilijk vindbaar archiefmateriaal. Ooit maakte ik aan een niet nader genoemde feestdis het grapje dat de zang van Thom Yorke soms klinkt als het geilige piepstemmetje van Herbert the Pervert, de pedofiel uit de animatieserie Family Guy. Mijn toehoorders – stuk voor stuk zelfverklaarde cultuurkenners – waren not amused. Nu hou ik erg van Radiohead en heb ik zo goed als alles van die band in huis. Maar geen enkele kunst mag zo ernstig worden genomen dat ze onaantastbaar wordt. Wat Peter De Roover daar ook over moge denken.

Met bovengedrukte bedenkingen in het achterhoofd bekeek ik What Did Jack Do, de nagelnieuwe 17-minuten durende kortfilm van David Lynch op Netflix. In wezen parodieert de Amerikaanse cineast er de film noir mee. Lynch speelt een detective die een pratend aapje, Jack Frost geheten, ondervraagt in de bar van een treinstation. De aap zou een moord hebben gepleegd voor een geliefde, ene Tootatobon. De dialoog is zoals verwacht surrealistisch, de esthetiek groezelig zwart-wit, het croonerliedje waarmee de aap in de slotminuten uitpakt hilarisch. Het is Lynch by numbers, dat dan weer wel. 

Dan sla je je toch voor het hoofd wanneer in de eerste buitenlandse recensies van dat filmpje hysterisch wordt gekakeld dat Lynch een ‘baffling’ cadeautje aan zijn fans heeft gegeven. “Het is een absurde en bizarre film!”, zo lezen we. Ja en de lucht is blauw en het gras is groen. Wat had u anders van Lynch verwacht? Een sociaal drama à la Mike Leigh? Zelfs The Straight Story, de meest realistische der Lynch-films, miste een handvol vijzen.

“Recensenten wringen zich in bochten om de nieuwe kortfilm te begrijpen!”, lezen we op een andere blog. Really? Na veertig jaar nonsensicale cinematografische koortsdromen zoals Eraserhead, Wild At Heart, Lost Highway en Twin Peaks lopen er op deze aardkloot nog steeds lieden rond die Lynch op een rationele manier proberen te interpreteren? Lieve schatten, er vált niets te begrijpen. Dat is het hele punt. Lynch’ cut-’n-paste-dialogen refereren enerzijds aan de beat poetry en anderzijds aan dromen en hallucinogene trips. In What Did Jack Do gaat het van “Heb je een lidkaart van een communistische partij” naar “er zijn veren gevonden”. William Burroughs zou er grijnzend zijn hoed voor hebben afgenomen.

What Did Jack Do is vermakelijk maar geen hoogvlieger. De film is te statisch en duurt te lang voor zo’n beperkte opzet. Lynch etaleert er nog maar eens zijn geprezen handelsmerken. Goed beschouwd drijft Lynch er de spot met zichzelf. Als de kunstpolitie daar maar geen beroerte van krijgt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234