Maandag 23/09/2019

Filmrecensie

‘A Quiet Place’: bezint eer ge aan die emmer popcorn begint

Emily Blunt in A QUIET PLACE. Beeld RV

Goed nieuws voor wie de bioscoop mijdt uit angst voor luid knabbelende buren: de inventieve monsterthriller A Quiet Place speelt zich af in een wereld waar elk geluid dodelijk kan zijn, en dwingt het publiek dus tot volledige stilte. Bezint eer ge aan die emmer popcorn begint.

Met meer dan 250 miljoen dollar op de teller – tegenover een bescheiden productiebudget van 17 miljoen – is A Quiet Place een van de meest onverwachte kassuccessen van het jaar geworden. En terecht, want dit is echt niet de zoveelste cliché-horrorthriller. Het vertrekpunt klinkt vertrouwd: ergens in de nabije toekomst wordt de aarde geteisterd door levensgevaarlijke monsters. De twist: ze zijn stekeblind, maar hebben een buitengewoon gevoelig gehoor. Wie geluid maakt, gaat eraan.

En eigenlijk begrijpen we die beestjes wel. Wanneer naast ons in de bioscoop iemand met open mond popcorn zit te vreten of zelfs onbeschaamd zit te telefoneren, zouden wij stiekem ook niets liever doen dan die persoon met een ijzingwekkend geklepper te belagen en een gat in zijn of haar romp te prikken.

Door zijn slimme premisse lost
A Quiet Place dat probleem meteen op: soms is het minutenlang zo stil dat je als kijker werkelijk geen kik durft te geven. Laat staan in die emmer popcorn te graaien. En zo tovert deze film ook de bioscoopzaal om tot een muisstille plek. Zo zou het altijd moeten zijn.

John Krasinski en Noah Jupe in A QUIET PLACE. Beeld RV

Tikkende tijdbom

Een origineel vertrekpunt is één ding, maar kan regisseur John Krasinski (vooral bekend als acteur uit de Amerikaanse versie van The Office) het ook waarmaken? Het antwoord is een volmondig – zij het stilletjes gefluisterd – ja. Het scifi-universum waarin de personages leven, wordt uitvoerig en (grotendeels) geloofwaardig uitgewerkt, met vele slimme vondsten die aangeven dat over elk detail is nagedacht.

Bovendien werpen de scenaristen een aantal spannende obstakels voor de voeten van de personages: wanneer vader Lee (rol van Krasinki zelf) en moeder Evelyn (bijna woordeloze maar hyperexpressieve vertolking van Krasinski’s vrouw Emily Blunt) na de dood van hun kleinste zoon opnieuw een baby verwachten, creëert dat een haast ondraaglijke spanning: een onvoorspelbaar wezentje dat elk moment in huilen kan uitbarsten, is in de wereld van A Quiet Place niets minder dan een tikkende tijdbom. Al moet het gezegd dat de makers het dramatisch potentieel van die situatie niet volledig benutten, en er op cruciale momenten iets te handig omheen knippen.

Emily Blunt en Millicent Simmonds in A QUIET PLACE Beeld RV

Fabel over ouderschap

Krasinski houdt je voortdurend op het puntje van je stoel, en laat je daar af en toe zelfs bijna afdonderen van het schrikken. Maar hij begrijpt ook dat de sleutel van een goeie horrorthriller niet in de actie zit: nog essentiëler is het dat de kijker kan meeleven met de personages. Als A Quiet Place zo onder je vel kruipt, dan is dat ook omdat het een pakkende fabel is over ouderschap. Hoe Lee en Evelyn hun drie kinderen (met glansrol van de dove Millicent Simmonds) met hand en tand tegen de monsters proberen te verdedigen: het is niet zo gek verschillend van de strijd die elke ouder uitvecht om zijn kind door de gevaren van het dagelijkse leven te loodsen.

‘A Quiet Place’ speelt vanaf 9/05 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234