Donderdag 21/11/2019

Filmtips

8 films om naar uit te kijken

Beeld uit de film Steve Jobs. Beeld kos

U plant in het kort een tripje naar de cinema, maar weet nog niet precies naar welke naar welke film? Onze filmkenner helpt u graag een gidsende hand vooruit.

Steve Jobs

Levens die boeiend genoeg geacht worden om ze te verfilmen, zijn doorgaans zo bekend dat de films die de levens in kwestie trachten te omvatten zelden kunnen verrassen. Steve Jobs is nog geen vijf jaar dood en intussen zijn er bibliotheken boeken over hem verschenen en al wel een dozijn films. Geen goeie, maar wat doet het er toe?

Wie Jobs wil, klopt bij de RVA aan. Ja, flauw. Gewoon maar om te zeggen dat weinigen nog op Steve Jobs lijken te wachten. En toch. Als hij spreekt met de woorden van Aaron Sorkin, de scenarist van The Social Network en The West Wing en hij wordt in beeld gebracht door Danny Boyle, de maker van Trainspotting en Slumdog Millionaire, dan moet deze film, die nu al 'de Citizen Kane van onze tijd' wordt genoemd, een must voor u zijn. Sorkin bekijkt het leven van Jobs vanuit een andere hoek.

Het is een verhaal in drie delen, drie productpresentaties en drie cruciale periodes uit zijn leven, waarin we iedereen zien passeren die hem hielp maken tot de onmens die hij het ene moment was, de superman van het andere moment. Sorkin snapte aanvankelijk niet waarom Michael Fassbender de hoofdrol zou spelen, maar al snel zag hij dat er niets is wat die geweldige acteur niet aankan. Om enig tegenwerk te bieden waren andere zwaargewichten als Kate Winslet en Set Rogen nodig.

Steve Jobs van Danny Boyle met Michael Fassbender, Seth Rogen en Kate Winslet

Spotlight

Een ode aan de journalistiek. Zo noemt regisseur Tom McCarthy zijn voor 6 oscars genomineerde film. Spotlight is op ware feiten gebaseerd. De prent zet de spots op de onderzoekscel van The Boston Globe die in 2002 aan het licht bracht dat 250 priesters van het bisdom zich aan kinderen hadden vergrepen.

Een film die in één adem met die andere dagbladklassieker All the President's Men wordt genoemd. Het is dan wel geen Watergate wat hier op een vernuftige manier door gepassioneerde journalisten wordt onthuld, de stank die opstijgt uit de put waarvan ze het deksel lichten is niet te harden. Heeft de vierde macht nog de macht die ze nog geen vijftien jaar geleden wel nog had? Het is maar een van de vele noodzakelijke vragen die Tom McCarthy (The Station Agent en The Visitor) met deze uitstekende prent oproept.

Wie zijn eerder werk zag, weet dat hij acteurs kan regisseren. Hij is trouwens zelf acteur. In het vijfde seizoen van The Wire speelde hij zelf nog een journalist. Zij het van het soort dat niet aan de hielen komt van de figuren die Michael Keaton, Mark Ruffalo en Rachel McAdams neerzetten. Spotlight is een film die een verschil maakt. Tegenwoordig zie je er veel te weinig van dit soort. Je zou ervan naar vroeger gaan verlangen.

Spotlight van Tom McCarthy met Michael Keaton, Mark Ruffalo, Rachel McAdams, John Slattery, Stanley Tucci en Bryan D'Arcy James

Rachel McAdams, Mark Ruffalo en Brian d'Arcy James in Spotlight. Beeld kos

45 years

Een rare huwelijksverjaardag om te vieren, maar daar hebben ze hun reden voor. Aanvankelijk wil je nog geloven dat je gelukkig oud kunt worden, als je Charlotte Rampling en Tom Courtenay bezig ziet. Maar de opwarming van de aarde helpt hun geluk om zeep. In Zwitsersland wordt door het smelten van de eeuwige sneeuw het lijk gevonden van zijn vroegere liefje. Ze is vijftig jaar eerder verdwenen in een kloof van een gletsjer.

Opeens lijken alle gevoelens en herinneringen die ook hij had ingevroren aan de oppervlakte te komen. Het kinderloze echtpaar glijdt van elkaar weg. Hij is niet meer met zijn gedachten bij de vrouw die er altijd voor hem was, en zij vraagt zich af of de man met wie ze haar leven heeft gedeeld ooit oprecht van haar gehouden heeft.

Soms heb je niets meer nodig dan twee uitstekende acteurs om heel veel te bekomen. Op het festival van Berlijn wonnen ze vorig jaar de prijzen van beste acteur en actrice. Rampling werd intussen bekroond met de prijs voor de beste Europese actrice en werd voor het eerst in haar vijftigjarige carrière genomineerd voor een Oscar. Spike Lee vond dat niet leuk, maar Rampling vond Spike Lee op haar beurt dan ook weer niet leuk.

45 Years van Andrew Haigh met Tom Courtenay en Charlotte Rampling

Beeld kos

A Bigger Splash

Pantellaria, een ruw en rotsachtig eiland bij Sicilië. Daar komt Tilda Swinton tot rust. Ook haar stem moet rusten. Want ze zit in de gedaante van een wereldberoemde rockster en na een keeloperatie moet ze zwijgen. Gelukkig begrijpt Matthias Schoenaerts haar ook zonder woorden. Hij is haar jonge minnaar en naast zon, zee en strand is er aanvankelijk dan ook vooral veel liefde.

Maar dan komt een luidruchtige Ralph Fiennes op bezoek, met in zijn zog een wulpse meid die zijn dochter blijkt te zijn. U herkent de jongedame uit Fifty Shades of Grey. Even lijkt ze de sequel op die film met onze Matthias te willen gaan doen. Erotiek is er in ieder geval in overvloed in deze bewerking van La Piscine. Wat Matthias Schoenaerts eerder deed in Franse film, doet hij nu ook in het Engels. Meer nog dan in Far From the Madding Crowd stuurt hij hier de film. En opnieuw houdt hij moeiteloos stand aan de zijde van wereldvermaarde acteurs. Dit kan wel eens een film voor hem zijn die een zoveelste kantelpunt in zijn carrière wordt. Na A Bigger Splash is er geen klein bad meer waarin je al zijn talent nog ondergedompeld krijgt.

A Bigger Splash van Lucas Guadagigno met Tilda Swinton, Ralph Fiennes, Dakota Johnson, en Matthias Schoenaerts

A Bigger Splash met Matthias Schoenaerts en Tilda Swinton. Beeld kos

Les Premiers, Les Derniers

Bouli Lanners is aan de andere kant van de taalgrens een acteur die bij ons misschien alleen in een Wim Willaert zijn gelijke vindt. Niet toevallig speelden ze samen de hoofdrollen in Je suis mort, mais j'ai des amis. Maar in Frankrijk is Lanners een gevestigde naam, is hij al in tientallen karakterrollen te zien geweest. En daarnaast is hij regisseur. Of zeg maar auteur. Met Eldorado en Les Géants werd hij op de grote festivals bejubeld, en in zijn nieuwe, heel bevreemdende en grappige thriller speelt hij één van de twee premiejagers die voor een opdrachtgever op zoek moeten naar een verloren gsm.

Tegelijkertijd is er een jong koppel op de dool dat ervan overtuigd is dat het einde van de wereld nabij is. Het begin van een heel geestig, donker avontuur dat hier en daar met een western wordt vergeleken. Terwijl het vooral alweer een exisentiële film is. Waarbij Bouli Lanners zoals gewoonlijk in zijn werk vele vragen stelt bij het leven. Altijd met rebelse trekjes. Want zoals hij zelf zegt : hij gelooft in de mens, maar niet zozeer in het mensdom. Al verschilt de eerste mens niet zoveel van de laatste. Les premiers les derniers is als enige Belgische film geselecteerd voor het Filmfestival van Berlijn. Er zijn immers wel meer mensen die in hem geloven.

Les Premiers, Les Derniers van Bouli Lanners met Bouli Lanners, Albert Dupontel, Michael Lonsdale, David Murgia en Suzanne Clément

Beeld Kris Dewitte

Brooklyn

Na haar vertolkingen in Atonement en The Lovely Bones hadden we al wel een vermoeden dat we nog veel moois van Saoirse Ronan mochten vermoeden. Maar hier overtreft ze zichzelf nog. Ze moet nog 22 worden en heeft voor de vertolking van de rol als Ellis Lacey haar tweede Oscarnominatie op zak. De boeken van Nick Hornby hebben eerder films opgeleverd als About a Boy en High Fidelity, maar als scenarist bewerkt de Britse romancier liever andermans romans. Na An Education en Wild bewerkte hij dit keer Colm Toibins Brooklyn en ook hij hield er een Oscarnominatie aan over.

De derde nominatie is er één voor de film zelf. Een film geregisseerd door een Ier die vaak in de States werkt, John Crowley. Het verhaal gaat over een Iers meisje dat in de vroege jaren vijftig haar moeder en haar zus in Enniscorthy achterlaat om de nieuwe wereld te gaan ontdekken. Toibin is zelf van Enniscorthy en Ronan groeide op in de buurt, na in New York geboren te zijn uit Ierse ouders. Haar personage snakt naar een leven dat minder uitgestippeld lijkt dan het leven dat haar te wachten staat als ze blijft.

Ze komt terecht waar de titel van de film haar heen leidt. Ze vindt er werk, een leven en liefde. Maar drama aan het thuisfront roept haar terug. En ook daar is er liefde. Wie beweegt in de wereld, laat haar hart overal een beetje achter, zo ondervindt ze. En ze staat voor verscheurende keuzes. Zo had u het thema van migratie nog niet bekeken.

Brooklyn van John Crowley met Saoirse Ronan, Emory Cohen, Domhnall Gleeson, Jim Broadbent en Julie Walters

Beeld Kerry Brown

Hail, Caesar!

George Clooney mag dan voor een van de verstandigste mensen doorgaan die zich in Hollywood bewegen, de Coen Brothers scheppen er een bijna duivels genoegen in om hem voor een idioot te laten doorgaan op het grote scherm. Zelf geloofde hij nog dat hij zijn trilogie van idioten had afgerond toen de opnamen van Burn After Reading achter de rug waren. Eerder had hij in O Brother, Where Art Thou? en Intolerable Cruelty telkens weer andere varianten op de imbeciel neergezet.

Maar de Coens vonden geen ander die op zo'n briljante manier de stommerik kon uithangen en klopten weer aan bij Clooney. "I have no clue if I have no Clooney", zei één van de Coens. Of was het de andere? Clooney is in ieder geval met plezier en voor de vierde keer dus al de pineut van de Coens. En de idioot die hij dit keer speelt, ligt eigenlijk niet eens zo ver af van hemzelf: Baird Whitlock is ook acteur. Zij het dat zijn ster een hele tijd terug scheen. In de fifties. Toen Hollywood nog meer glans had.

Zijn personage gaat nog verder terug. Hij zit in een tuniek en speelt een Romein. Tot hij opeens verdwijnt. Ontvoerd. En een befaamde fixer moet hem terugvinden. Clooney moet niet in zijn eentje het Holllywood van weleer terugbrengen.

Hail, Caesar! van Joel en Ethan Coen met George Clooney, Scarlett Johansson, Josh Brolin, Channing Tatum en Tilda Swinton

Beeld kos

Keeper

Sociaal drama, daar hebben ze aan de andere kant van de taalgrens, waar de Ardennen liggen en de Dardennes de toon gezet hebben, wel kaas van gegeten. U hoort ons niet zeggen dat het komt omdat er zoveel sociale drama's plaatsvinden. Trouwens, Melanie en Maxime, de hoofdpersonages uit de film van Guillaume Senez zijn geen marginalen. Het zijn vijftienjarige pubers die smoorverliefd zijn op elkaar.

Kinderen die al een beetje volwassen zijn, volwassenen die nog heel kinds zijn. Maar de hormonen kriebelen en van het een komt het ander. En nog meer dan dat. En toch komt er al seks van, nog voor ze echt weten wat liefde is. De echtheid, die mix aan speelsheid en sérieux die Guillaume Senez uit zijn jonge acteurs haalt, is wat deze film zo sterk maakt.

Het zijn jonge mensen wiens dromen door de realiteit aan stukken wordt geslagen. De jongen ziet zijn toekomst als doelman in het voetbal vervliegen. Sam Louwyck speelt zijn vader en tegelijk zijn voetbaltrainer. Ook hem geloof je. Al staat hij nog maar eens in een Vlaamsig Frans te acteren. Alles is echt. Tenminste, dat zou je geloven.

Keeper van Guillaume Senez met Kacey Motet Klein, Gallatea Bellugi, Cathérine Salée en Sam Louwyck

Sam Louwyck. Beeld Bas Bogaerts
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234