Dinsdag 11/05/2021

AchtergrondMuziek

50 jaar ‘L.A. Woman’: het album dat The Doors onsterfelijk maakte

The Doors
 Beeld Getty Images
The DoorsBeeld Getty Images

Op 19 april 1971 presenteerde de Amerikaanse rockband The Doors hun zesde album: L.A. Woman. De plaat, back to basics blues met een snufje rock en jazz, wordt 50 jaar na uitgave nog steeds bejubeld. ‘Het gevolg van de mythevorming rond zanger Jim Morrison’, legt Fred Baggen, auteur van de biografie The Doors: een vuistvol stilte, uit. Toch scheelde het niet veel of L.A. Woman was nooit gemaakt.

You can kick my ass for saying this: dit is het beste album van The Doors, en in het verlengde het beste album van dit jaar’, schreef Robert Meltzer destijds in Rolling Stone Magazine. Daarmee werd de toon meteen gezet, want internationaal ging het album miljoenen keren over de toonbank. In 2003 stond L.A. Woman op plaats 362 in Rolling Stone’s lijst van de 500 beste albums aller tijden. Stephen Dalton van het Britse magazine Classic Rock, die een recensie schreef over de heruitgave ter ere van de 40ste verjaardag van het album, merkt op hoe ‘het originele L.A. Woman nog steeds fier overeind staat. Een all time klassieke reis in een helder schijnende duisternis’. Daar kunnen we ons tien jaar later nog steeds bij aansluiten. Het was het laatste album met Jim Morrison, die drie maanden later stierf in Parijs, waarschijnlijk na een overdosis drugs.

null Beeld rv
Beeld rv

Ook vandaag blijft het album nog een gegeerd item in onze platenkast, die nu vaak digitaal is. Maar als het aan trouwe producer Paul Allen Rothchild lag, zou de plaat er niet eens zijn geweest. Na vijf succesvolle albums hing er namelijk een donkere schaduw over de band. Leadzanger en dichter Jim Morrison, die een zware alcoholverslaving had, kwam regelmatig in conflict met de autoriteiten. Door zijn losbandigheid, met als dieptepunt het beruchte Miami-incident van 1969 (Morrison zou op het podium zijn geslachtsdeel aan het publiek hebben getoond), werd de band geweerd door concertzalen en radiozenders. Met dit negatief imago trokken The Doors in november 1970 terug naar de studio om op zoek te gaan naar een nieuw succesalbum. Samen met Rothchild, die al meewerkte aan de eerste vijf albums, namen ze de eerste versies op van onder meer ‘L.A. Woman’, ‘Riders on the Storm’ en ‘Love Her Madly’.

Verveeld in de studio

Rothchild riep de band al snel tot halt. Vooral zijn ongenoegen over Love Her Madly dreef hem letterlijk uit de studio. Hij noemde de liedjes ‘een artistieke achteruitgang’ vergeleken met de eerdere albums en vergeleek het zelfs met ‘cocktail music’. In Jim Morrisons biografie No One Here Gets Out Alive vertelt Rothchild dat hij voor het eerst “verveeld in de studio zat” en ervan overtuigd was dat de wereld deze plaat niet wilde horen. Tijdens een later interview met BAM zei Rothchild dat hij ‘de band zo boos wilde maken, dat er iets goeds zou uitkomen’. Achteraf kijk je de koe in zijn kont.

Het muzikale kwartet, dat werd ondersteund door bassist Jerry Scheff en gitarist Marc Benno, trok dan maar samen met geluidstechnicus Bruce Botnick naar hun eigen privéstudio: The Doors Workshop. Zonder veel voorbereiding begonnen ze te improviseren en ideeën uit te wisselen. In een interview in 1994 zei gitarist Robby Krieger dat de band zo veel plezier had omdat “Rothchild, de huismeester en directeur, vertrokken was”. Nog geen week later waren de opnames afgerond. “Ons laatste album werd gemaakt zoals ons eerste”, legt drummer John Densmore uit in zijn autobiografie. “We zijn begonnen als garageband, en we eindigden ook zo.”

Dat het album nu nog bewierookt wordt, heeft onder meer te maken met de dood van Jim Morrison, zegt Baggen. “De mythische figuur Jim Morrison sterft, en ineens heeft heel de wereld oog voor hem. Op dat moment blijft hij voor altijd 27 jaar en de eeuwige romantische poëet, die eindigde op zijn hoogtepunt. Stel dat Mick Jagger van The Rolling Stones ook overleden was, dan had de band nog meer status gekregen dan ze nu al hebben. Zoiets krijgt een kunstenaar alleen na zijn dood.”

Post-Morrison beleefde het overgebleven trio enkele moeilijke jaren. Ze brachten nog twee albums uit, Other Voices (1971) en Full Circle (1972), die niet erg enthousiast onthaald werden.

Eerbetoon

Het succes van The Doors kreeg een vervolg dankzij de legendevorming van Morrison. Door hem om de zoveel jaren te blijven herdenken, ontstond er een nieuwe generatie fans die nieuwsgierig waren naar de kunstenaar en verzetsstrijder. Zo kwam in 1978 An American Prayer uit, een album met gedichten van Morrison als eerbetoon aan zijn woordkunst. Maar ook vandaag zien we nog deze instandhouding van zijn figuur. Zo komt er op 8 juni het 600 pagina’s tellend boek The Collected Works of Jim Morrison uit, een verzameling van zijn poëzie, onuitgebrachte muziekteksten en nota’s die hij doorheen zijn leven maakte. En zo pakt een 16-jarige het boek op, wordt in het verhaal van The Doors gezogen en bijgevolg bestaat er weer een nieuwe generatie fans.

Guy Swinnen, zanger en gitarist van muziekgroep The Scabs, weet L.A. Woman van The Doors ook zeer te appreciëren. “Toen het album uitkwam, was ik elf jaar. Op dat moment heb ik het niet bewust meegemaakt, maar de jaren daaropvolgend wel. Als de song L.A. Woman begon te spelen, was ik altijd wel ergens terug te vinden op de dansvloer.” Swinnen zegt dat The Doors tijdloze muziek maakten, die op een bepaalde manier altijd fris blijft. “Liedjes zoalsRiders on the Storm’ zijn simpelweg nog steeds goede popsongs. Dat is natuurlijk ook de reden waarom het album levend blijft.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234