Maandag 27/03/2023

InterviewLudo Mariman

45 jaar The Kids: ‘We hebben de affiche gedeeld met generatiegenoten waarvan ik dacht: kunnen jullie niet beter stoppen?’

null Beeld Elke Lambrechts
Beeld Elke Lambrechts

De break van 1985 tot 1996 even buiten beschouwing gelaten (we doen niet moeilijk), bestaan The Kids, zeer terecht de bekendste vaderlandse punkgroep, 45 jaar. Een krachtig ‘Amai nog nie!’ is op zijn plaats, net als een telefoongesprekje – kort en snedig, zoals hun songs – met Man Aan De Microfoon Ludo Mariman.

Noud Jansen

Ludo Mariman: “Je belt me op een goed moment, want ik ben helemaal up. Anderhalf jaar lang hebben we stilgelegen, maar sinds augustus zijn we weer aan het spelen. De goesting spat ervan af, ook bij het publiek trouwens. In het begin was het wel een beetje onwennig. Toen tijdens ons eerste optreden iemand op het podium sprong, keken Luc (Van de Poel, gitarist, red.) en ik elkaar even aan met zo’n blik van: die anderhalve meter afstand, geldt dat eigenlijk nog? (lacht)

“Enfin, op 14 oktober staan we nog eens ouderwets in de AB – er zijn nog tickets! – en als de coronasituatie het toelaat, treden we volgende maand ook in Mexico op, in Oaxaca. Ik zal zorgen dat ik die naam tegen dan fatsoenlijk kan uitspreken.”

Is een concert van jullie anno 2021 überhaupt nog te vergelijken met een Kids-concert in 1976?

Mariman: “Dat denk ik wel, ja. Technisch gezien spelen we veel beter dan toen, maar qua inzet en energie is er niet veel veranderd: we geven nog altijd alles. De voorbije jaren, vóór corona dan, hebben we geregeld de affiche gedeeld met Engelse groepen, generatiegenoten, waarvan ik dacht: jongens, kunnen jullie niet beter stoppen? Als we ooit in dat stadium raken, hoop ik dat iemand ons wakker schudt en zachtjes naar de uitgang begeleidt. Voorlopig voel ik me op het podium nog altijd een jonge hond.”

Op je 66ste?

Mariman: “Jawel. Ik heb altijd gevoetbald, dus ik heb een goed hart – conditioneel gesproken, bedoel ik. Ik wandel ook veel, en ik let op mijn voeding. Jarenlang heb ik een leven van seks, drugs & rock-’n-roll geleid: ik betreur het weleens dat ik die tijd achter me heb moeten laten, maar ik heb het ervoor over. Heerlijker zweet dan podiumzweet bestaat niet.”

Ben jij eigenlijk gepensioneerd?

Mariman: “Ja. Mijn pensioen is niet bepaald om over naar huis te schrijven – ik heb allerlei jobs gedaan, maar ben vooral ook lang zelfstandig muzikant geweest in de tijd dat er nog geen statuut was. Maar goed, het geluk zit ’m in andere zaken dan in zoveel mogelijk geld verzamelen. Vrijheid, dát is belangrijk.”

Een onvervalst punkstatement!

Mariman: “O, maar de punkgedachte heeft mij nooit verlaten. Mijn leven lang heb ik m’n eigen zin gedaan, en vooral: in mijn eigen tempo. Me laten opjagen, daar zit ik te averechts voor in elkaar. En nog altijd weiger ik mee te gaan in wat van me verwacht wordt wanneer ik het zelf niet zie zitten. Nieuwe Kids-nummers? Vergeet het. Het zou pathetisch zijn om mijn jonge zelf te proberen imiteren. Ik schrijf wel nieuwe muziek, maar die spaar ik op voor de akoestische set die ik hoop te brengen tegen dat ik met The Kids stop. Toekomstmuziek, letterlijk.

“Het blijft me wel verbazen hoe actueel sommige van onze oude nummers nog zijn. ‘Bloody Belgium’, ‘Fascist Cops’, ‘Do You Love the Nazis’: het zijn en blijven relevante thema’s.”

Heb je…

Mariman (luid): “Bonjour!”

The Kids tijdens hun optreden op Jazz Bilzen in 1978. Beeld Borgerhoff
The Kids tijdens hun optreden op Jazz Bilzen in 1978.Beeld Borgerhoff

Excuseer?

Mariman: “Sorry, ik ben een wandeling aan het maken, en ik kwam iemand tegen. Waar ik woon, in het Pays des Collines, is het de gewoonte dat je dan goeiendag zegt.”

Waar ligt het Pays des Collines?

Mariman: “In Henegouwen – ’t is een Waalse uitloper van de Vlaamse Ardennen. Ik heb al jaren last van oorsuizingen – een erfenis van mijn tijd als dokwerker, en van decennialang luide muziek spelen – dus de stilte hier bevalt me wel. Mijn huidige leven, da’s yin en yang: aan de ene kant het hectische en het lawaaierige van onze optredens, aan de andere kant de rust en stilte van lange, eenzame wandelingen door de heuvels, de bossen en de weilanden. I’m a lonesome cowboy, en ik hoop dat nog heel lang te blijven.”

Op 14 oktober spelen The Kids in de Ancienne Belgique. Info en tickets: abconcerts.be

© Humo

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234