Dinsdag 18/06/2019

Cinema

114.000 bezoekers in een week: is ‘Patser’ de redder van de Vlaamse film?

Tijdens de première van Patser. Beeld BELGA

In amper een week tijd haalde Patser, de nieuwe film van Adil El Arbi en Bilall Fallah, 114.000 bezoekers. Opvallende cijfers, zeker in tijden waarin Vlaamse films het steeds moeilijker hebben om een breed publiek te bereiken. Toevalstreffer of toverformule?

114.000 bezoekers in een week: het succes van Patser, de derde film van regisseursduo Adil El Arbi en Bilall Fallah, is niet alleen opmerkelijk – in tijden van dalende bisocoopcijfers voor Vlaamse films is het bijna wonderbaarlijk. Zeker als je bedenkt dat het doelpubliek – tieners van verschillende achtergronden – doorgaans niet stormloopt voor films van eigen bodem.

“We hadden geen specifieke doelstelling voor de openingsweek”, stelt Kobe Van Steenberghe van A-Team Productions, dat de film produceerde. “Maar we wilden alles tezamen wel beter doen dan Black, de vorige film van Adil en Bilall.” Die haalde aan het eind van de rit net geen 200.000 kijkers. “Voor Patser mikken we dus op 250.000 kijkers. Bij 300.000 kijkers zouden we een feestje bouwen.”

Het lijkt meer dan waarschijnlijk dat Patser die kaap zonder al te veel problemen zal ronden. Wie een prognose van het totale aantal bezoekers wil maken, vermenigvuldigt het publiek van de openingsweek met vier of vijf – in dat geval mag Patser dromen van zo’n half miljoen bezoekers. Redelijk uitzonderlijke cijfers, en die gaan dan alleen nog over Vlaanderen: in Wallonië komt de (gedubde) film pas eind februari uit, net als in Frankrijk. In Nederland is de film wel al te zien: de film opende er donderdag, en trok al 10.500 bezoekers. “Volgens onze verdeler is het van Hector geleden dat een Vlaamse film het nog zo goed deed in Nederland”, vertelt Van Steenberghe.

Geen ontsnappen aan

Blijft de vraag: is het succes van Patser een toevalstreffer, een succesvolle uitzondering die een bedroevende regel bevestigt? Of kan de sector hieruit lessen trekken voor de toekomst? Promotie is alleszins belangrijk. Dat werkt als je een ster als Matteo Simoni cast, en de film is geregisseerd door highprofilecineasten als El Arbi en Fallah. “Met zo'n duo kun je echt een hype creëeren”, zegt Van Steenberghe. 

Het was dan ook moeilijk om aan de alomtegenwoordigheid van de film te ontsnappen – El Arbi, Fallah en Simoni stonden met grote weekendinterviews in De Morgen, Humo en De Standaard en waren op tv te gast in het speciaal herdoopte Van Gils en Patsers. Foto's van de première, waarvoor half bekend Vlaanderen zich in speciale 'patser'-outfits hulde, gingen het internet rond.

Patser weet dan ook heel efficiënt zijn doelpubliek te bereiken. “We mikken natuurlijk op een jong publiek”, aldus Van Steenberghe. “Daarom hebben we heel erg ingezet op Facebook en Instagram. Op die manier kun je je film heel gericht in de markt zetten.” Zo’n jong publiek is nochtans moeilijk naar de bioscoop te bewegen, omdat ze het gewend zijn om hun films online te bekijken. “Daarom hebben we in de teasers zo veel mogelijk spektakel gestoken. Om duidelijk te maken: dit is een echte cinemafilm, die je op een groot scherm moet zien en je dan van je stoel blaast.”

Matteo Simoni (links) in 'Patser'. Beeld RV

Herkenning

Daarbij komt nog dat Patser een deel van de bevolking aanspreekt dat anders nauwelijks interesse toont voor Vlaamse cinema: stedelijke jongeren met een migratieachtergrond. De film speelt zich af in Antwerpen, en toont straatjongeren van Italiaanse en Marokkaanse afkomst. “Dat heeft vooral met herkenning te maken. Het is een gouden regel: mensen kijken graag naar de groep waartoe ze behoren”, duidt professor mediastudies Leen d’Haenens (KU Leuven). “Die jongeren zien nu zichzelf, en daarom leeft de film.” 

Dat laatste is belangrijk: je kunt je film dan wel erg goed in de markt zetten, maar na het openingsweekend moet vooral de word of mouth zijn werk doen. Van Steenberghe: “Die werkt blijkbaar zeer goed, want in de tweede week vallen de cijfers normaal met zo’n 30 procent terug. Bij Patser is dat maar een kleine 15 procent. Als dat aanhoudt, hebben we volgende woensdag al 175.000 bezoekers.”

Wordt Patser zo de redder van de Vlaamse cinema? Michaël R. Roskam, regisseur van Rundskop en Le fidèle en voorzitter van de Unie van de Regisseurs, nuanceert. "Hieruit leren we vooral dat de analyses die in de pers zijn gemaakt over de malaise van de Vlaamse cinema voorbarig waren. Net nu komt er een fantastische film die het tegendeel bewijst."

Of andere Vlaamse films het succes van Patser zullen evenaren, moet nog blijken. "Filmproductie is heel moeilijk te voorspellen. Dit wil niet zeggen dat we Patser moeten nabootsen. Maar wat Adil El Arbi en Bilall Fallah zeker goed hebben gedaan, is dat ze een goede film hebben gemaakt. Het publiek zegt: we love this shit. Als zo'n film het goed doet, is dat goed nieuws voor iedereen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden