Woensdag 23/10/2019

videogames

Vijf videogames die onterecht geflopt zijn

Beeld Double Fine Productions

Soms komt er een videogame op de markt die op handen wordt gedragen door recensenten én een kleine, fanatieke groep spelers, maar links wordt gelaten door het brede publiek. Wat dat betreft verschillen videogames niet zo veel van films, muziek of andere entertainmentmedia: de commerciële realiteit is soms bars, en heeft niet altijd met de kwaliteit van de inhoud te maken. Hier zijn vijf van die games die de afgelopen jaren iets te weinig liefde hebben gekregen.

Enslaved: Odyssey to the West

Deze dromerig epische queeste door een post-postapocalyptische planeet Aarde, waar huidige grootsteden na het verdwijnen van de mens alweer zijn overgenomen en overwoekerd door Moedertje Natuur, is een nogal vrije hervertelling van een Chinees sprookje. Het is te merken aan de vormgeving van de game, die de legendarische studio Ninja Theory, ook al de maker van PlayStation 3-klassieker 'Heavenly Sword', volledig op oosterse leest schoeide.

Kijk bijvoorbeeld naar de coiffure van hoofdpersonages Trip en Monkey, die zo uit een 'Tekken'-achtige vechtgame lijken te zijn weggegrist. 'Enslaved: Odyssey to the West' (2010) had een adembenemende poëtische visuele stijl, en het ongeveer tien uur durende verhaal hield je aan de controller gekluisterd.

Hoe het dan komt dat de game wereldwijd maar 450.000 exemplaren verkocht, wellicht niet eens genoeg om de ontwikkelingskosten te dekken? Wij hebben nog steeds geen idee.

Enslaved: Odyssey to the West. Beeld Bandai Namco

Splinter Cell: Blacklist

In de nazomer van 2013 begon het hem te spannen voor de grote gamehuizen: ze stonden voor een propvol eindejaarsseizoen, dat voor de toenmalig vigerende consolegeneratie ook nog eens werd ingekort: eind november zouden namelijk de PlayStation 4 en Xbox One verschijnen, onherroepelijk alle aandacht naar zich toe trekkend.

Dus wat deden de uitgevers die nog met een PlayStation 3- en/of Xbox 360-game zaten? Ze lieten het nieuwe gameseizoen al in de tweede helft van augustus beginnen, waar al die nakomertjes elkaar dus evengoed voor de voeten liepen.

Het betekende onder meer dat 'Splinter Cell: Blacklist', zonder enige twijfel de beste titel uit een reeks van zes spionagegames, snel weer vergeten geraakte. Zeer jammer, want de game leverde een staaltje bikkelharde sluipgameplay af, met een krachtige finale.

Ubisoft, de Franse gamegroep die achter de nog door spionageschrijver Tom Clancy bedachte serie zit, schreef de game uiteindelijk, met toch 2 miljoen exemplaren, af als een flop: de investering in ontwikkeling en marketing die ze ervoor had gedaan, moest namelijk minstens 5 miljoen exemplaren over de toonbank doen glijden.

Splinter Cell: Blacklist. Beeld Ubisoft

Brütal Legend

Nog zo'n game waarover we nooit hebben gesnapt waarom hij niet wat meer liefde kreeg van recensenten en het publiek, was 'Brütal Legend' (2009), topdesigner Tim Schafers lofzang op de metalcultuur.

Het was sympathieke kuitenbijter van een game, die de ongedwongen rukkerrockfactor van spellen als 'Guitar Hero' mengde met het harde hakwerk van een 'God of War' en zelfs een beetje strategie. De game brengt je als de pas overleden roadie Eddie Riggs (stem van Jack Black) naar de Age of Metal, een universum waarin de iconografie van klassieke heavy metalalbums en -T-shirts het uitzicht bepaalt.

Hier en daar gooide Schafer er ook een ritmespelletje tussen, want hij wilde duidelijk niet bij één enkel genre blijven plakken. Als ode aan de metalmuziek was deze game, waarvoor 'indie'-gamemaker Schafer een zeldzame samenwerking aanging met het grote Amerikaanse gamehuis Electronic Arts, sowieso een monument.

Alleen jammer van zijn geringe commerciële succes: 1,4 miljoen exemplaren is lang niet genoeg voor een game van dit kaliber.

Brütal Legend Beeld Double Fine Productions

Spec Ops: The Line

Dubai, die ooit zo pronte parel aan de Perzische Golf, is wijlen. Het emiraat werd bedolven onder een resem cataclysmische zandstormen, en het grootste deel van de populatie is geëvacueerd. Het enige wat er nu nog rondloopt zijn milities van schorremorrie dat na de val van de stad naar haar ruïnes is getrokken om de overgebleven rijkdommen te plunderen.

Of erger: jouw missie in 'Spec Ops: The Line' is het terughalen van Amerikaans kolonel John Konrad, die samen met een klein bataljon soldaten is achtergebleven om de niet tijdig geëvacueerde bevolking te beschermen tegen die plunderaars. Maar al snel merk je dat Konrad zélf de eigenlijke vijand is: door de gruwelen die hij zag na de laatste noodlottige zandstorm ging voorgoed het licht uit in zijn geest, en voert hij nu 'Heart of Darkness'-gewijs (de naam van de kolonel verwijst natuurlijk naar Joseph Conrad, de schrijver op wiens roman ook onder meer de film 'Apocalypse Now' is gebaseerd) een schrikbewind over een legertje militieleden.

Een provocerende titel, die helaas niet werd gesmaakt door het grote publiek: hij klokte in 2012 af op iets meer dan 700.000 exemplaren.

Spec Ops: The Line Beeld 2K Games

Beyond Good & Evil

Een ware culttitel was het iets meer dan tien jaar geleden, deze 'Beyond Good & Evil': een ietwat vreemde actie-adventuregame in een vreemde sf-fantasymix met antropomorfische varkensachtigen, een vrouwelijk hoofdpersonage met groene lippenstift, en een omstandige wereld met - ondanks de space opera-achtige plot - bijzonder veel rustiek-Europese invloeden.

De game werd gemaakt door Michel Ancel, een Franse gamedesigner die in zijn eigen land als een 'auteur' wordt beschouwd, en werd terecht kritisch bejubeld toen hij uitkwam. Vooral de variatie in de gameplay was opvallend: er zat actievol hakwerk in, maar ook forensisch onderzoek, en af en toe moest er ook wat worden geslopen.

De game geniet een cultstatus, maar met een verkoop van een schamele 400.000 exemplaren was het een teleurstelling voor gamehuis Ubisoft.

Beyond Good & Evil Beeld Ubisoft
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234