Maandag 24/06/2019

Games van de week

Vervlogen wonderjaren, voetbal en gruwel: dit zijn de vijf games die nu het spelen waard zijn

De emotionele queeste van nieuwe verhalende topper 'Life is Strange 2' draait deze keer rond twee broers. Beeld Square Enix

Bovennatuurlijke Weltschmerz, verloren wonderjaren, een potje voetballen en een nét iets de diepe duik in de menselijke psyche: dat is het videogame-aanbod dat we vandaag kunnen doen aanspringen op onze console. Oh, en wie een Nintendo Switch heeft gekocht, mag zich klaarmaken voor een waarachtige indie-galore.

Life is Strange 2 (★★★☆☆)

Nog niet héél lang geleden leek er een gouden toekomst in het verschiet voor interactive drama: games waarin behendigheid ver ondergeschikt was aan het vermogen om kleine ruimtes te exploreren, een beetje logische puzzels op te lossen en - vooral - een emotioneel verhaal vooruit te stuwen door middel van selecteerbare dialoogscènes. Het genre nam in 2010 zijn aanvang met klassieker Heavy Rain, maar kreeg de afgelopen acht jaar onverwacht weinig navolging. Alleen de verdere games van Heavy Rain-maker Quantic Dream (waaronder het recente Detroit: Become Human) hielden het warm, net als de games van de Amerikaanse studio Telltale, bekend van onder meer de terecht bejubelde Walking Dead-games. (Maar die kondigde vorige week ook weer aan dat ze de deuren gaat sluiten.)

Studio Dontnod heeft een magisch-realistisch universum gecreëerd waarin verscheidene verhalen en personages het voortouw kunnen nemen. Beeld Square Enix

Dat zet een stevige druk op de schouders van de derde partij die het genre de afgelopen jaren op poten hield: de Life is Strange-reeks van het Franse Dontnod Entertainment. De eerste game daaruit - op de markt gebracht in 2015 - mengde tienerangst met bovennatuurlijke gebeurtenissen, en dat kwam goed binnen bij het publiek dat dit soort games smaakt. De weg lag dus open voor een Life Is Strange 2, een opvolger die gelukkig geen bisnummertje maakt van het rake concept van de eerste. Het magisch-realistische universum bleef en stuwt zelfs meer dan ooit het drama vooruit, maar het element van de lijdende tiener is een beetje naar het achterplan verschoven. We zagen daar al een glimp van in The Awesome Adventures of Captain Spirit, een prelude die Dontnod aan het begin van de zomer gratis losliet.

Dontnod heeft een solide universum gecreëerd waarin tientallen verhalen en personages mogelijk zijn. Het verhaal van Life Is Strange 2 is dat van de broers Shawn (16) en Daniel (9) Diaz, die op de vlucht moeten na een dramatische gebeurtenis waarin de gaven van de oudste per ongeluk tot een paar doden hebben geleid. Dat brengt hen op een lange queeste over de provinciale wegen van Amerika's westkust, waar de twee allerhande kleurrijke personages tegenkomen, en noodgedwongen wijzer moeten zijn dan hun leeftijd. U bestuurt de oudste, maar de jongste is zo'n beetje uw morele kompas: wanneer u bijvoorbeeld in diens bijzijn een snoepreep steelt uit een auto, heeft dat - zo geeft de game tenminste aan - consequenties voor zijn besef over wat kan en niet kan.

Het drama werd er iets te dik opgelegd in de fatale gebeurtenis die Life Is Strange 2 op gang brengt, en het is nog maar te zien hoe de morele impact van je acties zich op langere termijn zal vertalen op de jongere broer: het stuk dat u momenteel kunt spelen - een uur of drie lang - is de eerste episode van vijf, want ook deze opvolger is weer een episodische game. Maar de emotionele aftrap is duidelijk gegeven. De visuele overigens ook: de makers baden de wereld in een lichtjes overbelicht patina dat bijzonder goed samenvalt met de herfstkleuren waarin de spelwereld in het merendeel van deze eerste aflevering is getooid.

Aflevering één is nu uit op PlayStation 4, Xbox One en pc.

The Gardens Between (★★★★☆)

Min of meer uit hetzelfde hout gesneden is The Gardens Between, een kleurrijke, melancholische puzzlegame over de verloren onschuld van de kindertijd. De nog jonge protagonisten - twee beste maten deze keer - reizen van het ene surreële eiland naar het andere, waarbij ieder verschillend atol is geënt op een ander aspect dat hun kindsheid kleurde: het ene draait om videogames (de twee zijn toevallig gamertjes, dus), het andere om vervlogen popdeuntjes uit hun lagere schooltijd van de twee, enzovoort.

Surreële eilanden die herinneringen aan een vervlogen kindertijd voorstellen staan centraal in 'The Gardens Between'. Beeld The Voxel Agents

Dat thema van wegvliedende herinneringen wordt in de speler zijn tengels gebracht door het thema 'tijd' centraal te stellen in de puzzels. Daar hielden we even ons hart voor vast, want tijdsmanipulatie is een vrij courant element in videogames, en het wordt zelden goed gedaan. Alleen in Braid (2008), Max Payne (2001) en - ja - de eerste Life Is Strange was het te pruimen. Maar de Australische makers van The Gardens Between kwijten zich uitzonderlijk goed van hetgeen ze ambiëren, met rake puzzels waarin een beetje abstract denken wordt gevraagd. De game vraagt tegelijkertijd ook weer niet teveel op dat gebied: u zult bij momenten tijdelijk vastzitten, zoals dat hoort in een puzzelgame, maar met een beetje trial and error geraakt u snel verder. Die puzzels zult u nadat ze gerond zijn ook snel weer vergeten, maar de aandoenlijke sfeer van de game hecht zich wellicht voorgoed vast op uw linker hersenhelft.

Nu uit voor PlayStation 4, Nintendo Switch en pc.

Fifa 19 (★★☆☆)

Hier zijn we ook weer met de jaarlijkse vraag: is het deze keer wél relevant om de nieuwe Fifa te kopen? Zoals ieder jaar hangt dat opnieuw af van twee dingen: hoe oud is de Fifa-versie die u nú aan het spelen bent - de meeste spelers doen het toch zo'n twee tot drie jaar met dezelfde - en hoe relevant zijn de vernieuwingen die in de nieuwste editie zitten? 

De nieuwe 'Fifa': veel vernieuwingen en verbeteringen, maar niet noodzakelijk een grote sprong ten opzichte van vorig jaar. Beeld Electronic Arts

Om maar meteen met de tweede en belangrijkste vraag te beginnen: Fifa 19 betekent in geen geval een rasse schrede vooruit op Fifa 18. Al zitten er vanzelfsprekend wel een paar kleine, welgekomen, sympathieke vernieuwingen en verbeteringen in. De derde jaargang van de single-player-verhaallijn heeft bijvoorbeeld wat aandacht voor de beunhazerij die zich ontwikkelt rond de succesvolle, miljoenen binnenharkende topspeler die hoofdfiguur Alex Hunter ondertussen is. Op het veld is er nu de mogelijkheid om mee te dingen in de Champions League of Europa League, nadat uitgever Electronic Arts ook de licenties op de Uefa afsnoepte van concurrent Konami en diens Pro Evolution Soccer-reeks.

Dribbelen gaat weer wat korter op de bal, de AI van medestanders die het gat moeten trekken is weer wat strakker, en de versoepelde besturing kan aanvankelijk zelfs een beetje onwennig zijn voor spelers die al enkele jaren dezelfde game spelen. Maar het blijven kleine tweaks, die in kwantiteit belangrijker zijn dan in relevantie.

Transference (★★☆☆☆)

In de categorie 'allez vooruit dan' zit Transference, een horrorgame van Spectravision, het gamebedrijf van acteur Elijah Wood, die onder het label van het Franse Ubisoft een mix van videobeelden en een virtuele 3D-wereld brengt. Het is een game die ook op een vlak scherm kan worden gespeeld - wat ook weer iets zegt over het huidige geloof van gamemakers in VR - maar u zult ook daarop merken dat Transference vooral is gemaakt om in een virtuele wereld te worden beleefd: uw interactie met voorwerpen en decorstukken - vooral pakken en aanraken - is heel tactiel.

De videobeelden in 'Transference' vloeken niet echt met de virtuele wereld van de game dankzij de neongloed die over de game hangt. Beeld Ubisoft

Video mengen met computer graphics is altijd een risico, omdat de twee visueel nog altijd ver van elkaar liggen, maar de makers overbrugden die afstand door de echte beelden vooral te presenteren in de hoedanigheid van gevonden artefacten, en de virtuele omgeving te tooien in een surreële neongloed.

Naarmate u dieper in de ongeveer twee uur durende ervaring komt zullen er wat jump scares en gruwelen uw kant uit worden gekeild, maar de ware horror van Transference komt pas boven wanneer de onderliggende thema's opborrelen. De relatief verontrustende, thematische grondlaag van Transference is gedurfd, maar uiteindelijk levert de game geen dwingendere ervaring op dan first-person-indiegames als Get Even en Gone Home

Onze indruk: de enige reden waarom Transference niet zelf zijn zaakjes heeft moeten uitzoeken op de downloadwinkels, en via een keurig blockbusterlabel tot u komt, heeft de game volledig te danken aan de bekende eigenaar en geldschieter van het ding.

'Nindies' op de Nintendo Switch (★★★★☆)

Dat indie-gameontwikkelaars de Nintendo Switch hebben ontdekt als platform - en andersom - wisten we al. Maar sinds het begin van deze zomer kregen we een niet-aflatend inhaalmanoeuvre te verwerken van indiestudio's die hun al enkele jaren oude game opnieuw op de markt brachten op het systeem. Er vallen nu dus ook relatieve oudjes als Limbo en Inside te spelen op de machine - die twee duistere parels van de Deense studio Playdead. Er zijn de uitstekende actierollenspellen Bastion (2011) en Undertale (2015), die hun charge van pc naar console nu ook verderzetten naar de Switch, en hun lange en omstandige verhaal voor het eerst ook laten consumeren op een mobiel scherm met deftige knoppen. Er is puzzelwerk met Mini Metro (2015). Management en bouwen met Prison Architect (2015). Exploratie-avontuur met Broken Age (2014). En dat is dan nog buiten heel recente kleppers als The Messenger gerekend.

Ook indieklassieker 'Bastion' is nu een 'nindie'. Beeld Supergiant Games

Kortom: de Switch is vandaag hét platform bij uitstek voor wie van arthouse gaming houdt. En de liefkozende term die de games in kwestie hebben opgeplakt gekregen - 'nindies' - dekt meer dan ooit de lading. Gamemakers klagen ondertussen al een beetje omdat het platform de weg op dreigt te gaan van de mobiele App Stores tien jaar geleden: het aanbod is zo ruim, en Nintendo's inspanningen om de toppers aan te wijzen zo onbestaande, dat het op termijn wellicht geen leefbaar kanaal blijft voor hen. Maar als u weet wat u zoekt, en om uiteenlopende redenen een paar van deze miniklassiekers hebt gemist, is het momenteel feest op de Switch.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden